Lwali lulala, Wakayima bwe yali atambulira ku mwalo ogwo mwiga.
Iun tagon Kuniklo marŝis laŭ la riverbordo.
Wanvubu yeena yaliyo, nga ali kutambulatambula eno bwalya ku isubi lya kilagala eilungi.
Hipo ankaŭ estis tie, kie li promenis kaj manĝis iom da bongusta verda herbo.
Wanvubu tiyabona ati Wakayima yali agho era mu butali bugenderere yaaniina ku kigere kya Wakayima. Wakayima yaatandiika okuvuma Wanvubu, “Iwe Wanvubu! toli kubona nga oli kunniina ku kigere?
Hipo ne vidis ke Kuniklo estis tie kaj ŝi senintence paŝis sur la piedo de Kuniklo. Kuniklo ekkriis al Hipo, “Vi, Hipaĉo! Ĉu vi ne vidis ke vi paŝas sur mia piedo?”
Wanvubu yeetondera Wakayima, “Nkweghembye binsobeire. Tikuboine. Bambi nsonhigha!” Aye Wakayima nga tawuliriza era yaakaabukira Wanvubu, “Okikoze mu bugenderere! Lulala, oidha kukibona! Oidha kusasula!”
Hipo pardonpetis al Kuniklo, “Mi tre bedaŭras. Mi ne vidis vin. Mi petas vian pardonon!” Sed Kuniklo ne volis aŭskulti kaj li kriis al Hipo, “Vi faris tion intence! Iutage vi vidos! Vi pagos!”
Wakayima yaaja bwa kunoonia Muliro era yakoba, “Ja, yokya Wanvubu bwanavaayo mu maadhi okulya eisubi. Anniinieku!” Muliro yairamu, “Ghazira buzibu, Wakayima, mukagwa. Ndidha kukola nga bwokobye.”
Kuniklo iris trovi Fajron kaj diris, “Iru kaj bruligu Hipon, kiam ŝi elvenis de la akvo por manĝi herbon. Ŝi paŝis sur min!” Fajro respondis, “Neniu problemo, Kuniklo, mia amiko. Mi laŭ via demando faros.”
Luvainhuma, Wanvubu yali ali kulya isubi ghalaku okuva ku mwiga meeni, “whooshi!” Muliro yaatumbuga ennimi. Ennimi dhaatandiika okwokya enviiri dha Wanvubu.
Poste Hipo estis manĝante herbon malproksime de la rivero, kiam, “Vus!” Fajro ekflamiĝis. La flamoj ekbruligis la hararon de Hipo.
Wanvubu yaatandiika okulira era yaalumuka okuja mu maadhi. Enviiri dhe dhonadhoona dhaaya omuliro. Wanvubu yaasigala nga ali kulira, “Enviiri dhange dhiyiire mu muliro! Enviiri dhange dhonadhoona dhigiire! Enviiri dhange ennungi!”
Hipo ekploris kaj kuris al la akvo. Ŝia hararo tute forbrulis per la fajro. Hipo senĉese kriis, “Mia hararo forbrulis en la fajro! Mia hararo estas forbrulinta! Mia bela hararo!”
Wakayima yaaba musanhufu kuba enviiri dha Wanvubu dhiyiire. Era na buti, okutya omuliro, kwaleetesa Wanvubu obutagya ghala okuva ku maadhi.
Kuniklo ĝojis ke la hararo de Hipo estis forbrulinta. Kaj ĝis nun, pro timo de fajro, la hipopotamoj neniam iras malproksime de la akvo.
Basilio Gimo, David Ker
Carol Liddiment
Cornelius Wambi Gulere
soga
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
