Khuhu na dongolo zwo vha zwi dzikhonani. Fhedzi zwo vha tshi dzula zwi tshi tatisana. Linwe duvha zwa humbula u tamba bola u vhona uri ndi nnyi ano kona u fhira munwe.
Koko kaj Milpiedulo estis amikoj. Sed ili ĉiam konkuris unu kontraŭ la alia. Iun tagon ili decidis ludi futbalon por vidi, kiu estis la pli bona ludanto.
Zwo ya luvhandeni lwa u tamba bola zwa thoma mutambo wazwo. Khuhu yo vha itshi khou tavhanya fhedzi dongololo lo vha li tshi khou tavhanyedzesa. Khuhu yo rahela phanda fhedzi dongololo la rahela phandesa. Khuhu ya thoma u vhilaela i tshi gungula.
Ili iris al la ludkampo kaj ekludis. Koko estis rapida, sed Milpiedulo estis pli rapida. Koko piedbatis malproksimen, sed Milpiedulo piedbatis pli malproksimen. Koko eksentis sin malkontenta.
Zwa humbula utatisana nga u kora bola ya khathulo. Lwa u thoma dongololo lo vha li wa u thivhela bola. Khuhu ya kora luthihi. Ha kona u vha tshikhathi tsha khuhu tsha u thivhela bola.
Ili decidis ludi punŝoton. Unue, Milpiedulo estis la golulo. Koko gajnis nur unu golon. Tiam estis la vico de Koko gardi la golejon.
Dongololo la raha bola la kora. Dongololo la dirivhula bola la kora. Dongololo la I diya nga thoho la kora. Dongololo la kora lutanu.
Milpiedulo piedbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo piedbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo kapbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo gajnis kvin golojn.
Khuhu yo pfa vhavhesa nga u kundelwa hayo. Dongololo la thoma u sea ngauri khonani yo vha yo kwata.
Koko koleregis, ĉar ŝi perdis la ludon. Ŝi estis tre malbona perdanto. Milpiedulo ekridis, ĉar lia amiko faris tiom da bruo pri tio.
Khuhu yo vha yo kwatesa lwe ya vula phapha zwihulwanesa ya mila dongololo.
Koko tiel koleris ke ŝi larĝe malfermis la bekon kaj forglutis la milpiedulon.
Hezwi khuhu I tshi khou ya hayani ya tangana na mme a dongololo. Mme a donglolo vha vhudzisa vha ri, “No vhuya na vhona nwananga?” Khuhu a yongo fhindula tshithu. Mme a dongololo vha thoma u vhilaela.
Dum Koko marŝis hejmen, ŝi renkontis Milpiedul-patrinon. Milpiedul-patrino demandis, “Ĉu vi vidis mian infanon?” Koko nenion diris. Milpiedul-patrino maltrankviliĝis.
Zwenezwo mme a dongololo vha pfa kuipfi kutuku. “Kha vha nthuse mmawe!” ha lila liipfi. Mme a dongololo la sedza thungo dzothe la thetshelesa zwavhudi. Liipfi li khou bva nga ngomu ha khuhu.
Tiam Milpiedul-patrino aŭdis voĉeton. “Helpu min, panjo!” kriis la voĉo. Milpiedul-patrino ĉirkaŭrigardis kaj aŭskultis atente. La voĉo venis el ene de la koko.
Mme a dongololo vha vhidzelela, “Shumisa maanda a u o khetheaho nwananga!” Dongololo la ita munukho muvhi na u thetshela huvhi. Khuhu ya thoma u lwala.
Milpiedul-patrino ekkriis, “Uzu vian specialan povon, mia infano!” La milpieduloj povas fari malbonan odoron kaj malbonan guston. Koko eksentis sin malsana.
Khuhu ya boda. Nga murahu ya mila ya pfa. Ya dovha ya etsemula ya hotola ya hotola. Dongololo la nengisea!
Koko ruktis. Tiam ŝi glutis kaj kraĉis. Tiam ŝi ternis kaj tusis. Kaj tusis. La milpiedulo estis naŭzega!
Khuhu ya hotola u swika i tshi pfa dongololo le lavha li thumbuni yayo. Mme a dongololo na nwana walo zwa kuunguluwa zwa namela ntha ha muri zwa dzumbama.
Koko tusis, ĝis ŝi eltusigis la milpiedulon kiu estis en ŝia stomako. Milpiedul-patrino kaj ŝia infano suprenrampis sur arbo kaj kaŝis sin.
U bva zwenezwo khuhu na dongololo zwi a vhengana.
Ekde tiam la kokoj kaj la milpieduloj estis malamikoj.
Winny Asara
Magriet Brink
Yvonne Mulovhedzi
vendaa
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
