Reiri al la rakontolisto
Atiakun Akiroit
Decido
Ursula Nafula
Vusi Malindi
Simon Ipoo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
Ayakar kolong adakar kosi ng’ichan lukaalak. Eding’iding’ae ewokio ng’akipi alochor.
Mia vilaĝo havis multajn problemojn. Ni viciĝis longe por akiri akvon de unu krano.
Edaruuniyo sua akimuj na eyaunit najokotau.
Ni atendis manĝaĵon donacitan de aliuloj.
Agoleneo ng’awiyei jiik kotere ng’ikokolak lu apetuna.
Ni ŝlosis frue la domojn pro ŝtelistoj.
Apotu ng’ide lukaalak toisikis akisomare esukul.
Multaj infanoj forlasis la lernejon.
Asubete ng’ide lupesur luuchik etich ang’awiyei ang’itunga toriamuneta ng’asiling’a.
Junaj knabinoj laboris kiel servistinoj en aliaj vilaĝoj.
Epasaate ng’isapa alokiding adakar, etiyaate luche etich ang’amanat ang’itung’a.
Junaj knaboj vagis tra la vilaĝo, dum aliuloj laboris en la bienoj de homoj.
Arai na ekutunia ekuwam, kilelebun ng’akalakalia lokito ka ng’alarin.
Kiam la vento blovis, forĵetitaj paperpecoj pendiĝis sur la arboj kaj la bariloj.
Todung’udung’osi ng’achupae na eleleba wadaang ng’itung’a.
Homoj tranĉis sin per rompitaj vitropecoj, kiujn aliuloj ĵetis senatente.
Apei kwaar towon aperech tong’opa ng’akipi.
Tiam, unu tagon, la krano sekiĝis kaj niaj akvujoj malpleniĝis.
Abu apakang tochunak ng’itung’a daang lokiriam adakar.
Mia patro marŝis de unu domo al alia kaj petis homojn ĉeesti vilaĝan kunvenon.
Tochunakin ng’itung’a kwap ekitoe loapolon topupokis.
Homoj kunvenis sub granda arbo kaj aŭskultis.
Tonyou ng’esi tama, “Echamitae ng’oni daang esiriama ng’atameta eng’arakinotor.”
Mia patro ekstaris kaj diris, “Ni devas kunlabori por solvi niajn problemojn.”
Abu Juma-lo arai ng’ikaru ng’ikankauni-kirema alokwap ekitoe tama, “Apedori ayong eng’arak alowae alo akiteseg akwap.”
Okjara Juma, kiu sidis sur trunko de arbo, ekkriis, “Mi povas helpi purigi.”
Tama aberu apei, “Potu ng’aberu daang eng’arakinos akitauni akimuj anamanat.”
Unu virino diris, “La virinoj povas aliĝi kun mi por kreskigi manĝaĵon.”
Tama eche-kile enyouni kidiama, “Tobokut ng’ikiliok akare ang’akipi.”
Alia viro stariĝis kaj diris, “La viroj fosos puton.”
Eremasi sua daang aetoil atamasi, “Potu elokonyo eboyor yok!” Anyoun akwar ng’ina atotiakutu sua daang asubakin eboyor kosi.
Ni ĉiuj ekkriis unuvoĉe, “Ni devas ŝanĝi niajn vivojn.” Ekde tiam, ni kunlaboris por solvi niajn problemojn.
Verkita de: Ursula Nafula
Ilustrita de: Vusi Malindi
Tradukita de: Simon Ipoo
turkana
2-a nivelo
