Arai kolong Akine, Ing’ok ka Aite ng’ipaalon luminan noi. Apei kwaar tolimosi aperor, dio todoka amotoka.
Kapro, Hundo kaj Bovo estis tre bonaj amikoj. Iun tagon ili vojaĝis en taksio.
Na anang’eta ni alose dio totiyaunos. Abu ekamen amotoka king’it kechi ngaropiyae. Tolemu Aite nakeng daang tatach.
Kiam ili atingis la finon de sia vojaĝo, la ŝoforo petis ilin pagi siajn tarifojn. Bovo pagis sian tarifon.
Dio Ing’ok kipoto anot ang’aropiyae kidaru na achamakina ebuakinio ng’esi.
Hundo pagis iom pli, ĉar li ne havis la ĝustan monon.
Napei ebala ekamen amotoka atobuwak Ing’ok ng’aropiyae na adikino ebongunete, kipung’ar Akine nyetacha!
La ŝoforo estis dononta al Hundo lian monŝanĝon, kiam Kapro forkuris sen pagi ion ajn.
Tong’o ekamen amotokaa lokojokon kitorotok amotoka nyebuakina Ing’ok ng’aropiyae keng.
La ŝoforo tre incitiĝis. Li forkuris sen doni al Hundo lian monŝanĝon.
Ng’akiro erakari Ing’ok na ing’olikinia amotoka kipung’akin esaki ng’aropiyae keng nakolong edong’ete lokamen amotokaa.
Tial, eĉ hodiaŭ, Hundo kuras al aŭto por rigardi enen kaj trovi la ŝoforon, kiu ŝuldas al li lian monŝanĝon.
Na eng’olikinia Akine amotoka abu kipung’ar namoni kotere eemit akirumuno king’itae ng’aropiyae.
Kapro forkuras de la sono de aŭto. Ŝi timas ke ŝi estos arestita, ĉar ŝi ne pagis sian tarifon.
Nabo inisa Aite alorukudi kotere eyeni atamari atach kolong emam nyakadaitae ng’aropiyae.
Kaj bovo ne ĝenas sin, kiam aŭto venos. Bovo prenas sian tempon transirante la vojon, ĉar ŝi scias, ke ŝi pagis tutan sian tarifon.