Enkoko N’Ekihungu Kokino kaj Aglo

Ann Nduku

Wiehan de Jager

Kabasambu Lucy

toora

3-a nivelo

Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.

Obusumi bwaira, Enkoko ne kihungu bikaba biri binywani. Byaikaraga mubusinge nebinyonyi ebindi. Busaho nakimu ekyaharrukaga.

Iam Kokino kaj Aglo estis amikoj. Ili vivis en paco kun ĉiuj aliaj birdoj. Neniu el ili sciis flugi.

Ekiro kimu, Enjara ekaba egwire muno Ekihungu kyandaga hara muno kuserra ebyokulya kyagaruka kijwahire muno. Ekihungu kyagamba, “Hatekwa kubaho omulingo ogwanguhire ogwokugenda.”

Iun tagon regis malsato en la lando. Aglo devis paŝi tre malproksimen por trovi manĝaĵon. Ŝi revenis tre laca. “Devas esti pli facila maniero vojaĝi!” diris Aglo.

Obuhahingwireho ebiro, Enkoko ekatunga ekitekerezo ekyamagezi. Ekatandika kusoroza ebyoya ebyagwaga kuruga habinywani byabyo. Enkoko yagamba, “Leka tubibazirre hamu haiguru yamapapa gaitu.” Eki nikiija kutwanguhira kugenda.

Post bona dormo Kokino havis brilan ideon. Ŝi komencis kolekti la falintajn plumojn el ĉiuj siaj birdaj amikoj. “Ni kudru ilin kunen super niaj propraj plumoj,” ŝi diris. “Eble tio faros vojaĝi pli facila afero.”

Ekihungu nikyo kyonka ekyali kiine enkinzo mukyaro. Nikyo kyabandize kubazira. Kyayekorra amapapa amarungi kyaharuka haiguru y’enkoko. Enkoko yatiiza enkinzo baitu yajwaha bwangu temanyiire ebyokubaziirra. Enkoko ekasiga enkiinzo hakabada yagenda mukicumbiro kutekaniza ebyokulya by’Abanabe.

Aglo estis la sola en la vilaĝo kun kudrilo, do ŝi komencis kudri unue. Ŝi faris al si paron da belaj flugiloj kaj flugis alta super Kokino. Kokino prunteprenis la kudrilon, sed ŝi baldaŭ laciĝis pri kudrado. Ŝi lasis la kudrilon sur la ŝranko kaj iris en la kuirejon por prepari manĝaĵon por siaj infanoj.

Baitu ebinyonyi ebindi bikaba birozire ekihungu nikiharruka. Byasaba enkoko ebitiize enkinzo nabyo byekorre amapapa. Mukasumi kake Ebinyonyi byali nibihurruka munyanya.

Sed la aliaj birdoj vidis Aglon flugi for. Ili petis Kokinon prunti al ili la kudrilon por fari flugilojn ankaŭ por ili mem. Baldaŭ birdoj flugis ĉie supre en la ĉielo.

Ekinyonyi ekyokumalirra obukyagarwire enkinzo, Enkoko ekaba entaroho. Obwana bwayo bwatwara enkiinzo bwatandika kugizanisa. Obubwajwahire omuzaano, bwasiga enkinzo mumusenyi.

Kiam la lasta birdo redonis la pruntitan kudrilon, Kokino ne estis tie. Do ŝiaj infanoj prenis la kudrilon kaj ekludis kun ĝi. Kiam ili laciĝis pri la ludo, ili lasis la kudrilon en la sablo.

Iraho mwihangwe, ekihungu kyagaruka kyakaguza enkiinzo kuteraniza ebyoya ebyali bisumurrukire murugendo. Enkoko yarora hakabada, yarora mukicumbiro, yarora muzigati, baitu enkinzo ekaba ekakuzooka.

Poste tiun posttagmezon, Aglo revenis. Ŝi petis la kudrilon por ripari iujn plumojn kiuj malfiksiĝis sur ŝia vojaĝo. Kokino rigardis la ŝrankon. Ŝi rigardis en la kuirejon. Ŝi rigardis en la korton. Sed la kudrilo troviĝis nenie.

Mpayo ekiro kimu, Nukwo orateraniza amapapa gawe aharruke ogende kuserra ebyokulya omurundi ogundi. Ekihungu kyagamba Ekiro ekimu kyonka, Obworaba otazoire enkinzo, noija kumpa akana kawe kamu kunsasura.

“Nur donu al mi tagon,” Kokino petegis Aglon. “Tiam vi povos ripari vian flugilon kaj flugi por akiri manĝaĵon denove.” “Nur unu tagon pli,” diris Aglo. “Se vi ne trovos la kudrilon, vi devos doni al mi unu el viaj idoj kiel pagon.”

Ekihungu obukyagarukire ekiro ekyahondiireho kikasanga enkoko nerahiza mumusenyi, baitu busamu nkiinzo. Ekihungu kika garuka kyagwa hansi bwangu kyakwata akaana kamu kyakatwara. Kuruga obu ekihungu buli kwiija kisanga enkoko nerahiza mumusenyi neserra enkinzo.

Kiam Aglo venis la venontan tagon, ŝi trovis Kokinon skrapantan en la sablo, sed neniu kudrilo. Do Aglo flugis tre rapide kaj kaptis unu el la idoj. Ŝi forportis ĝin. Ĉiam post tiam, kiam ajn Aglo aperas, ŝi trovas Kokinon skrapantan en la sablo por la kudrilo.

Ekituru kyamapapa g’ekihungu obukigwa ha’Itaka hansi Enkoko ehabura obwana bwayo, “Mwesereke kihungu aizire.” Nabwo bugarukamu, “Tituli badoma nitwija kwiruka.”

Kiam la ombro de la flugilo de Aglo falas sur la kampo, Kokino avertas siajn idojn. “Eliru el la nuda kaj seka tereno.” Kaj ili respondas, “Ni ne estas malsaĝuloj. Ni kuros.”

Verkita de: Ann Nduku

Ilustrita de: Wiehan de Jager

Tradukita de: Kabasambu Lucy

Lingvo: toora

Nivelo: 3-a nivelo

Fonto: Hen and Eagle el la Afrika Rakontolibro

Ĉi tiu verko estas disponebla laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite 3.0 Tutmonda.

Legi pliajn rakontojn de la 3-a nivelo:

Enkoko N’ Ekikongoro

Enkoko N’Ekihungu Kokino kaj Aglo

Ann Nduku

Wiehan de Jager

Kabasambu Lucy

toora

3-a nivelo

Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.

Obusumi bwaira, Enkoko ne kihungu bikaba biri binywani. Byaikaraga mubusinge nebinyonyi ebindi. Busaho nakimu ekyaharrukaga.

Iam Kokino kaj Aglo estis amikoj. Ili vivis en paco kun ĉiuj aliaj birdoj. Neniu el ili sciis flugi.

Ekiro kimu, Enjara ekaba egwire muno Ekihungu kyandaga hara muno kuserra ebyokulya kyagaruka kijwahire muno. Ekihungu kyagamba, “Hatekwa kubaho omulingo ogwanguhire ogwokugenda.”

Iun tagon regis malsato en la lando. Aglo devis paŝi tre malproksimen por trovi manĝaĵon. Ŝi revenis tre laca. “Devas esti pli facila maniero vojaĝi!” diris Aglo.

Obuhahingwireho ebiro, Enkoko ekatunga ekitekerezo ekyamagezi. Ekatandika kusoroza ebyoya ebyagwaga kuruga habinywani byabyo. Enkoko yagamba, “Leka tubibazirre hamu haiguru yamapapa gaitu.” Eki nikiija kutwanguhira kugenda.

Post bona dormo Kokino havis brilan ideon. Ŝi komencis kolekti la falintajn plumojn el ĉiuj siaj birdaj amikoj. “Ni kudru ilin kunen super niaj propraj plumoj,” ŝi diris. “Eble tio faros vojaĝi pli facila afero.”

Ekihungu nikyo kyonka ekyali kiine enkinzo mukyaro. Nikyo kyabandize kubazira. Kyayekorra amapapa amarungi kyaharuka haiguru y’enkoko. Enkoko yatiiza enkinzo baitu yajwaha bwangu temanyiire ebyokubaziirra. Enkoko ekasiga enkiinzo hakabada yagenda mukicumbiro kutekaniza ebyokulya by’Abanabe.

Baitu ebinyonyi ebindi bikaba birozire ekihungu nikiharruka. Byasaba enkoko ebitiize enkinzo nabyo byekorre amapapa. Mukasumi kake Ebinyonyi byali nibihurruka munyanya.

Sed la aliaj birdoj vidis Aglon flugi for. Ili petis Kokinon prunti al ili la kudrilon por fari flugilojn ankaŭ por ili mem. Baldaŭ birdoj flugis ĉie supre en la ĉielo.

Ekinyonyi ekyokumalirra obukyagarwire enkinzo, Enkoko ekaba entaroho. Obwana bwayo bwatwara enkiinzo bwatandika kugizanisa. Obubwajwahire omuzaano, bwasiga enkinzo mumusenyi.

Kiam la lasta birdo redonis la pruntitan kudrilon, Kokino ne estis tie. Do ŝiaj infanoj prenis la kudrilon kaj ekludis kun ĝi. Kiam ili laciĝis pri la ludo, ili lasis la kudrilon en la sablo.

Iraho mwihangwe, ekihungu kyagaruka kyakaguza enkiinzo kuteraniza ebyoya ebyali bisumurrukire murugendo. Enkoko yarora hakabada, yarora mukicumbiro, yarora muzigati, baitu enkinzo ekaba ekakuzooka.

Poste tiun posttagmezon, Aglo revenis. Ŝi petis la kudrilon por ripari iujn plumojn kiuj malfiksiĝis sur ŝia vojaĝo. Kokino rigardis la ŝrankon. Ŝi rigardis en la kuirejon. Ŝi rigardis en la korton. Sed la kudrilo troviĝis nenie.

Mpayo ekiro kimu, Nukwo orateraniza amapapa gawe aharruke ogende kuserra ebyokulya omurundi ogundi. Ekihungu kyagamba Ekiro ekimu kyonka, Obworaba otazoire enkinzo, noija kumpa akana kawe kamu kunsasura.

“Nur donu al mi tagon,” Kokino petegis Aglon. “Tiam vi povos ripari vian flugilon kaj flugi por akiri manĝaĵon denove.” “Nur unu tagon pli,” diris Aglo. “Se vi ne trovos la kudrilon, vi devos doni al mi unu el viaj idoj kiel pagon.”

Ekihungu obukyagarukire ekiro ekyahondiireho kikasanga enkoko nerahiza mumusenyi, baitu busamu nkiinzo. Ekihungu kika garuka kyagwa hansi bwangu kyakwata akaana kamu kyakatwara. Kuruga obu ekihungu buli kwiija kisanga enkoko nerahiza mumusenyi neserra enkinzo.

Kiam Aglo venis la venontan tagon, ŝi trovis Kokinon skrapantan en la sablo, sed neniu kudrilo. Do Aglo flugis tre rapide kaj kaptis unu el la idoj. Ŝi forportis ĝin. Ĉiam post tiam, kiam ajn Aglo aperas, ŝi trovas Kokinon skrapantan en la sablo por la kudrilo.

Ekituru kyamapapa g’ekihungu obukigwa ha’Itaka hansi Enkoko ehabura obwana bwayo, “Mwesereke kihungu aizire.” Nabwo bugarukamu, “Tituli badoma nitwija kwiruka.”

Kiam la ombro de la flugilo de Aglo falas sur la kampo, Kokino avertas siajn idojn. “Eliru el la nuda kaj seka tereno.” Kaj ili respondas, “Ni ne estas malsaĝuloj. Ni kuros.”

Verkita de: Ann Nduku

Ilustrita de: Wiehan de Jager

Tradukita de: Kabasambu Lucy

Lingvo: toora

Nivelo: 3-a nivelo

Fonto: Hen and Eagle el la Afrika Rakontolibro

Legi pliajn rakontojn de la 3-a nivelo:

Opcioj