Huku na khongoloti a va ri vanghana. Kambe a va tshamela ro phikizana. Siku rin’wana va tlangile ntlangu wa bolo ya milenge ku vona loyi a swi kotaka.
Koko kaj Milpiedulo estis amikoj. Sed ili ĉiam konkuris unu kontraŭ la alia. Iun tagon ili decidis ludi futbalon por vidi, kiu estis la pli bona ludanto.
Vayile erivaleni ra mitlangu va sungula ku tlanga. Huku a yi hatlisa kambe a yi tluriwa hi khongoloti. Huku yi raherile bolo ekule kambe khongoloti ri hahela kule swinene. Huku yi sungula ku gungula.
Ili iris al la ludkampo kaj ekludis. Koko estis rapida, sed Milpiedulo estis pli rapida. Koko piedbatis malproksimen, sed Milpiedulo piedbatis pli malproksimen. Koko eksentis sin malkontenta.
Va twanana ku raha tiphenati. Ku sungule khongoloti ri va n’watipala. Huku yi kotile ku howisa golo yin’we ntsena. Nkarhi wu vuye wu fika wo va huku yi va n’watipala.
Ili decidis ludi punŝoton. Unue, Milpiedulo estis la golulo. Koko gajnis nur unu golon. Tiam estis la vico de Koko gardi la golejon.
Khongoloti ri rahile bolo ri howisa. Khongoloti ri dirivula bolo ri howisa nakambe. Khongoloti ri ba bolo hi nhloko ri tlhela ri howisa. Khongoloti ri howisile tibolo ta ntlhanu.
Milpiedulo piedbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo piedbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo kapbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo gajnis kvin golojn.
Huku a yi khungivanyekile leswaku yi lahlekeriwile hi ntlangu. Huku a yi nga amukeli ku hluriwa. Khongoloti ri sungurile ku hleka hikuva munghana wa rona wa vilela.
Koko koleregis, ĉar ŝi perdis la ludon. Ŝi estis tre malbona perdanto. Milpiedulo ekridis, ĉar lia amiko faris tiom da bruo pri tio.
Huku yi khunguvanyikile ku kondza yi pfula na nomo wa yona hinkwawo yi mita khongoloti.
Koko tiel koleris ke ŝi larĝe malfermis la bekon kaj forglutis la milpiedulon.
Loko huku yi karhi yi famba, yi hlangana na mana wa khongoloti. Mana wa khongoloti a vutisa, “A wu n’wi vonanga n’wana wa mina?” Huku a yi vulangi nchumu. Mana wa khongoloti a vilela swinene.
Dum Koko marŝis hejmen, ŝi renkontis Milpiedul-patrinon. Milpiedul-patrino demandis, “Ĉu vi vidis mian infanon?” Koko nenion diris. Milpiedul-patrino maltrankviliĝis.
Kutani mana wa khongoloti a twa xiritwana xi ku, “Ndzi pfune manana!” Mana wa khongoloti ri languta, ri yingisela kahle. Rito a ri huma endzeni ka khwiri ra huku.
Tiam Milpiedul-patrino aŭdis voĉeton. “Helpu min, panjo!” kriis la voĉo. Milpiedul-patrino ĉirkaŭrigardis kaj aŭskultis atente. La voĉo venis el ene de la koko.
Mana wa khongoloti a huwelela, “Tirhisa matimba ya wena yo hlawuleka n’wananga!” Khongoloti ri na nuho wo biha na ku bava swinene. Huku yi sungula ku vabya.
Milpiedul-patrino ekkriis, “Uzu vian specialan povon, mia infano!” La milpieduloj povas fari malbonan odoron kaj malbonan guston. Koko eksentis sin malsana.
Huku yi gomela. Yi mita na ku tshutela marha. Yi entshemula yi khohlola. Yi tlhela yi khohlola. Khongoloti a ri nyangatsa.
Koko ruktis. Tiam ŝi glutis kaj kraĉis. Tiam ŝi ternis kaj tusis. Kaj tusis. La milpiedulo estis naŭzega!
Huku yi khohlola ku kondza khongoloti ri huma ekhwirini. Khongoloti na mana wa rona va kasa va ya tumbela ehenhla ka murhi.
Koko tusis, ĝis ŝi eltusigis la milpiedulon kiu estis en ŝia stomako. Milpiedul-patrino kaj ŝia infano suprenrampis sur arbo kaj kaŝis sin.
Ku suka siku rero, huku na khongoloti va vile valala.
Ekde tiam la kokoj kaj la milpieduloj estis malamikoj.
Winny Asara
Magriet Brink
Arnold Mushwana
conga
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
