Ŝanĝi lingvon
Esperanto
amhara
angla
araba
bengala
ĉina (kantona)
ĉina (norma)
daria
filipina
franca
germana
hispana
itala
japana
korea
norvega (bokmål)
norvega (nynorsk)
panĝaba
paŝtuna
persa
pola
portugala
somala
svahila
tetuna
tibeta
turka
ukraina
urdua
Pliaj lingvoj...
Reiri al la rakontolisto
Buzuba Mbwindakaunka Kudolopo
La tago, kiam mi foriris hejmon por iri al la urbo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
Citisyini cisyoonto camabbaasi cakazwide zyicitika abantu banji amabbaasi azwide bantu. Kwakali zyintu zyinji zyakeelede kukkwezekwa.Aansi aaalo akacili zyintu zinjaanji zyakeelede kukwezekwa. Bambi bantu bakali kwaamba mazyinaa masena nkwaakali kuunka mabbaasi.
Ĉe la malgranda bushaltejo en mia vilaĝo estis multa agado de homoj kaj superŝarĝitaj busoj. Sur la tero estis eĉ pli da ŝarĝoj. Helpantoj kriis la loknomojn kien iliaj busoj iris.
“Dolopo, dolopo! Baya kumbo.” Ndakamvwa muntu kaamba cakuyobeka. Njenjiyo bbaasi njindakeelede kutanta.
“Urbo! Urbo! Iranta okcidenten!” Mi aŭdis helpanton krii. Tio estis la buso, kiun mi devis kapti.
Bbaasi liya kudolopo lyakali kuyanda kuzula, pesi bantu banji bakacili kuyanda kutanta. Bamwi bakabikka zyintu zyabo mujungusi abbaasi. Bamwi bakatanta anzyizyo mukati.
La urba buso estis preskaŭ plena, sed pli da homoj ankoraŭ antaŭenpuŝis. Iuj enmetis sian pakaĵon sub la buso. Aliaj metis la siajn interne sur la rakojn.
Bamwi nibakabapa matiketi, bakayandaula akukkala mubbaasi. Bamakaintu bakalaa bana bakabakkazyika kabotu.
Novaj pasaĝeroj kroĉis siajn biletojn, dum ili serĉis ie sidiĝi en la homplena buso. Virinoj kun junaj infanoj faris ilin komfortaj por la longa vojaĝo.
Ndakalisyanikizya akukkala munsi aampulungwido. Muntu wakakkede munsi lyangu wakajisi cipepa canyanzabili. Wakali samide nkwabilo zyakaindi akajansi kajujukide, kaboneka kuyoowa.
Mi alpremiĝis apud fenestro. Tiu, kiu sidis apud mi tenis firme verdan plastan sakon. Li portis malnovajn sandalojn, eluzitan mantelon, kaj li aspektis nervoza.
Ndakalanga anze abbaasi, ndamana ndakayeeya kuti ndausiya munzi ookwesu, mwindakakomenena. Nduunka kudolopo lipati.
Mi rigardis eksteren el la buso kaj rimarkis ke mi forlasis mian vilaĝon, la lokon, kie mi kreskis. Mi estis survoje al la granda urbo.
Kubikka zyintu mubbaasi kwakamana alimwi basilweendo boonse bakalikkede muzyuuno. Pesi basambazi bakacili kuyanda kunjila mubbaasi kuti basambale. Aumwi wakali kwaamba nzyasambala. Mabala amwi akali kundisesya.
La ŝarĝado estis finfarita kaj ĉiuj pasaĝeroj sidis. Kolportistoj ankoraŭ enŝoviĝis en la buson por vendi siajn varojn al la pasaĝeroj. Ĉiuj kriis la nomojn de la haveblaj varoj. La vortoj sonis al mi strangaj.
Basilweendo basyoonto bakaula zyakunywa azyakulya. Aabo bakanyina mali mbuli ndime, bakali kwiide kulanga.
Kelkaj pasaĝeroj aĉetis trinkaĵojn, aliaj aĉetis malgrandajn manĝetojn kaj komencis maĉi. Tiuj, kiuj ne havis monon, kiel mi, nur rigardis.
Eezyi zyakali kucitika zyoonse zyakanyonganinzyigwa akusiba kwabbaasi. Eeci cakali citondezyo cakuti bbaasi lyakali kuyanda kutalika kweenda. Basambala bakaambilwa kuti bazwe anze.
Ĉi tiuj agadoj interrompis la hupadon de la buso, signo ke ni pretis foriri. La helpanto kriis ke la kolportistoj eliru.
Basambazi bakatalika kuzwa kumwi kabalimbana. Bamwi bakacili kupilusya mali aakali kwiindilila, bamwi bakacili kusola kuti basambale kamamanino.
Kolportistoj puŝis unu la alian por elbusiĝi. Kelkaj redonis monŝanĝon al la vojaĝantoj. Aliaj faris lastatempajn klopodojn vendi pli da aĵoj.
Bbaasi nilyakatalika kweenda, ndakalanga ampulungwido. Ndayeeyela mumoyo kuti ccita naa ndiya kujokela kumunzi alimwi.
Kiam la buso forlasis la bushaltejon, mi fiksrigardis tra la fenestro. Mi demandis min ĉu mi iam revenos al mia vilaĝo.
Nitwakeenda musinzo mulamfwu, mubbaasi mwakatalika kupya. Ndakasola kujala meso kutegwa ndoone.
La vojaĝo progresis, kaj la interno de la buso tre varmiĝis. Mi fermis miajn okulojn esperante dormi.
Mizeezo yangu yakajoka kumunzi. Sena baama banooli kabotu? Sena basulwe mbeevwubide baya kundijanina mali? Sena mwiiinandumi wangu uni kuyeeya kutilila zyisamu nzyeekasyanga?
Sed mia menso vagis hejmen. Ĉu mia patrino estos sekura? Ĉu miaj kunikloj havigos monon? Ĉu mia frato memoros akvumi miajn ĝermintajn arbetojn?
Munzila, ndakatalika kuliyeezya zyina lyabusena nkobakali kukkala baacisya mudolopo. Ndakacili kulyaambauzya mukaumuumu nohyakandibweza ŋonzi akoona.
Survoje mi enmemorigis la nomon de la loko, kie mia onklo loĝis en la granda urbo. Mi ankoraŭ murmuris ĝin, kiam mi ekdormis.
Nikwakainda mawoola ali fwuka, ndakabuka akumvwa bantu kabapundilila basilweendo baunka kumunzi kwesu. Ndakabweza kabbeeke akusotoka kuzwa mubbaasi.
Naŭ horoj poste mi vekiĝis pro laŭta ekbruo kaj voko al pasaĝeroj kiuj reiros al mia vilaĝo. Mi ekprenis mian saketon kaj saltis el la buso.
Bbaasi lyakali kuyanda kuzula akutalika kuya kujwe. Pesi cintu cipati cakali kuyandika, nkuyandaula ŋanda yabaacisya.
La buso veturonta reen rapide pleniĝis . Baldaŭ ĝi reiros orienten. La plej grava afero por mi nun estis serĉi la domon de mia onklo.
Verkita de: Lesley Koyi, Ursula NafulaIlustrita de: Brian WambiTradukita de: Chester Mwanza
Lesley Koyi, Ursula Nafula
Brian Wambi
Chester Mwanza
ĉitonga
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
