Ŝanĝi lingvon
Esperanto
amhara
angla
araba
bengala
ĉina (kantona)
ĉina (norma)
daria
filipina
franca
germana
hispana
itala
japana
korea
norvega (bokmål)
norvega (nynorsk)
panĝaba
paŝtuna
persa
pola
portugala
somala
svahila
tetuna
tibeta
turka
ukraina
urdua
Pliaj lingvoj...
Reiri al la rakontolisto
Nyimbo ya Sakima
La kanto de Sakima
Ursula Nafula
Peris Wachuka
Tapiwa k. Sibanda
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
Sakima wakali kukkala abazyali bakwe amucizhyi wakwe wakalaa myaka yone. Bakali kukkala mucibaka camuvwubi. Ŋanda yabo yabwizu yakali kumamanino aamulongo wazyisamu.
Sakima vivis kun siaj gepatroj kaj sia kvarjara fratino. Ili vivis sur la tereno de riĉulo. Ilia pajlo-tegmenta kabano staris je la fino de arbovico.
Naakali amyaka yotatwe, Sakima wakaciswa akuleka kubona. Sakima wakali musankwa wakajisi cipego.
Kiam Sakima havis tri jarojn, li malsanis kaj perdis sian vidon. Sakima estis talentplena knabo.
Sakima wakali kucita zyintu zyinji, balo beenzyinyina bamwyaka yakwe nzyibakali kwaalilwa kucita mbuli kukkala abapati-pati bamuminzi akulanganya twaambo tumwi tupati-pati abapati.
Sakima faris multajn aferojn, kiujn aliaj sesjaraj knaboj ne faris. Ekzemple li povis sidi kun la pli aĝaj vilaĝanoj kaj diskuti gravajn aferojn.
Bazyali ba Sakima bakali kubeleka aŋanda yamuvwubi. Bakali kufwuma kuzwa aŋanda akupiluka kumangolezya. Sakima wakali kucaala aŋanda amusyoonto wakwe musimbi.
La gepatroj de Sakima laboris ĉe la domo de la riĉulo. Ili eliris la hejmon frumatene kaj revenis malfrue vespere. Sakima estis lasita kun sia fratineto.
Sakima wakali kuciyanda kwiimba nyimbo. Buzuba bumwi banyina bakamubuzya kuti, “Ino uzyiyiila kuli nyimbo eezyi, Sakima?”
Sakima ŝategis kanti kantojn. Iun tagon lia patrino demandis lin, “De kie eklernis vi tiujn ĉi kantojn, Sakima?”
Sakima wakaingula, “Zyiboola buyo baama. Ndizyimvwa buyo mumutwe, kwamana ndatalika kwiimba.”
Sakima ripondis, “Ili simple venas, patrino. Mi aŭdas ilin en mia kapo kaj tiam mi kantas.”
Sakima wakali kuyanda kwiimbila musyoonto wakwe musimbi, kapati kuti kamvwide nzala. Musyoonto wakwe wakali kuswiilila kuti Sakima kaimba lwiimbo ndwaakali kuyandisya. Wakali kunyanyaala akaambo kakulumvwa kabotu lwiimbo.
Sakima ŝatis kanti por sia fratineto, precipe se ŝi malsatis. Lia fratino aŭskultus lin kanti sian plej ŝatatan kanton. Ŝi kutimis svingiĝi laŭ la trankviliga melodio.
“Koimba alimwi, Sakima” musyoonto wakwe wakali kulomba. Sakima wakali kuzumina akwiinduluka kwiimba.
“Ĉu vi povas kanti ĝin ree kaj ree, Sakima?” lia fratino petis lin. Sakima do akceptis kaj kantis ĝin ree kaj ree.
Mangolezya amwi bazyali bakwe nobakapiluka kuŋanda, bakali kuumwine kapati. Sakima wakazyiba kuti kuli cilubide.
Iun vesperon, kiam liaj gepatroj revenis hejmen, ili tre silentis. Sakima sciis ke io ne ĝustas.
“Ino ncinzi calubila baama abataata?” wakabuzya Sakima. Sakima wakaambilwa kuti mwanaa muvwubi musankwa wakalisweekede. Aboobo muvwubi wakalendelelwa akuusa kapati.
“Kio ne ĝustas, patrino, patro?” Sakima demandis. Sakima sciĝis ke la filo de la riĉulo mankas. La viro estis tre malĝoja kaj soleca.
“Inga ndamwiimbila. Ndiza inga wakkomana alimwi.” Sakima wakabaambila bazyali bakwe. Pesi bazyali bakwe bakamukasya. “Uuya ulivwubide. Yebo ulimusankwa biyo uubaide. Uyeeya kuti nyimbo yako inga yagwasya nzi kuli nguwe?”
“Mi povas kanti por li. Li eble feliĉos denove,” Sakima diris al siaj gepatroj. Sed liaj gepatroj malakceptis lin. “Li estas tre riĉa. Vi nur estas blinda knabo. Ĉu vi kredas ke via kanto povos helpi lin?”
Nokuba boobo, Sakima taakaleka pe. Musyoonto wakwe musimbi wakamugwasyilizya. Wakati, “Nyimbo zya Sakima zyilanduumbulizya kuti ndilaa nzala. Aboobo amuvwubi zyilakonzya kumuumbulizya.”
Tamen Sakima ne rezignis. Lia fratineto subtenis lin. Ŝi diris, “La kantoj de Sakima trankviligas min, kiam mi malsatas. Ili trankviligos ankaŭ la riĉulon.”
Buzuba bwakatobela, Sakima wakaambila musyoonto wakwe kuti amusindikile kuŋanda yamuvwubi.
La sekvan tagon Sakima petis sian fratineton gvidi lin al la domo de la riĉulo.
Wakaima ansi ampulungwido akutalika kwiimba lwiimbo ndwaakali kuyandisya. Asyoonto-syoonto, mutwe wamuvwubi wakatalika kulibonya ampulungwido.
Li staris sub granda fenestro kaj ekkantis sian plej ŝatatan kanton. Malrapide la kapo de la riĉulo ekaperis tra la granda fenestro.
Babelesi bakaleka nzyibakali kucita. Bakatalika kuswiilila lwiimbo lwa Sakima lubotu. Umwi musankwa wakati, “Kunyina waakonzya kumuumbulizya uutulela. Ino mwana ooyu ubaide uyeeya kuti inga wacikonzya kumuumbulizhya?”
La laboristoj haltigis sian laboron. Ili aŭskultis la belan kanton de Sakima. Sed unu el la viroj diris, “Neniu povis konsoli la ĉefon. Ĉu tiu blinda knabo kredas ke li povas konsoli lin?”
Sakima wakamaninzya kwiimba nyimbo yakwe akunyamuka kuti aunke. Pesi muvwubi wakabalikila anze akwaamba kuti “Ndakomba, koimba alimwi.”
Sakima finis la kantadon kaj turniĝis por foriri. Sed la riĉulo rapidis eksteren kaj diris, “Mi petas, kantu denove.”
Aciindi ncimunya ciya, kwakaboola basankwa bobilo kabanyamwide muntu akalo kabantu bacisidwe. Bakamujana mwanaa muvwubi kumbali aanzila kaumidwe.
Ĝuste tiumomente du viroj venis portante iun sur homportilo. Ili trovis la filon de la riĉulo batitan kaj forlasitan sur la flanko de la vojo.
Muvwubi wakakkomana kubona mwanaakwe musankwa alimwi. Wakalumbula Sakima akaambo kakumuumbulizya. Wakabweza mwanaakwe musankwa alimwi a Sakima, akuunka kucibbadela, kuya kuzyiba naa Sakima inga wabona alimwi.
La riĉulo tiel ĝojis revidi sian filon. Li rekompencis Sakima por konsili lin. Li kunprenis sian filon kaj Sakima al la malsanulejo por regajnigi la vidon al Sakima.
Verkita de: Ursula Nafula
Ilustrita de: Peris Wachuka
Tradukita de: Tapiwa k. Sibanda