Ŝanĝi lingvon
Esperanto
amhara
angla
araba
bengala
ĉina (kantona)
ĉina (norma)
daria
filipina
franca
germana
hispana
itala
japana
korea
norvega (bokmål)
norvega (nynorsk)
panĝaba
paŝtuna
persa
pola
portugala
somala
svahila
tetuna
tibeta
turka
ukraina
urdua
Pliaj lingvoj...
Reiri al la rakontolisto
Kana Kambongolo
Azeninfano
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
Kakali kasimbi kasyoonto kakasaanguna kubona cintu cakali kunyandya kumbele lyabo.
Estis knabineto kiu unue vidis la misteran formon en la malproksimo.
Mbocakali kuyaa buswena afwaafwi, bakabona kuti wakali mukaintu wakalaa da likinkide.
Kiam la formo proksimiĝis, ŝi vidis ke ĝi estas tre graveda virino.
Aaka kana kasimbi, ansoni hyakwe pele icakutayoowa, kakaswena munsi-munsi amukaintu. “Tweelede kubagwasya akubabamba andiswe.” Eelyo bantu boonse bakazumina. “Tulababamba amwanaabo.”
Sinĝena sed kuraĝa, la knabineto proksimiĝis al la virino. “Ni devas teni ŝin kun ni,” la popolo de la knabineto decidis. “Ni gardos ŝin kaj ŝian infanon sekure.”
Mwana wakali munzila kuti atumbukwe. “Tonka!” “Kamuleta mapayi.” “Amulete meenda.” “Tooonkaaaaa!”
La infano baldaŭ ekvenis. “Puŝu!” “Alportu kovrilojn!” “Akvo!” “Puuuuuŝŝŝŝŝuuu!!!”
Nibakamubona mwana, boonse bakasotokela munsi akunyandwa kapati. “Imbongolo?”
Sed kiam ili vidis la infaneton, ĉiuj saltis malantaŭen ŝokite. “Azeno?!”
Boonse bakatalika kukazyanya. “Twaamba kuti tulababamba banyina amwana, aboobo mbotuticite oobo.” Bamwi bakaamba, “Kuti tubabambe, balatuletela malweza.”
Ĉiuj ekdisputis. “Ni diris ke ni gardus la patrinon kaj la infanon sekure, kaj tion ni faros,” diris iuj. “Sed ili alportos al ni malbonŝancon!” diris aliuloj.
Mukaintu wakalijana alikke alimwi. Wakakatazyigwa cakucita kumwana ooyu waandeene. Wakabula cakucita mukamwini.
Kaj tiel la virino trovis sin sola denove. Ŝi demandis sin, kion ŝi faru kun tiu stranga infano. Ŝi demandis sin, kion ŝi faru kun si mem.
Limwi wakazumina kuti mwana wakwe amana mwana wakwe nimbongolo mpemunya wakali banyina mbongolo.
Sed finfine ŝi devis akcepti ke li estas ŝia infano kaj ŝi estas lia patrino.
Niyatakali kukomena mbongolo, nicakali kabotu. Pesi Mbongolo eyi yakakomena limwi yakatalika kukatazya kubbala kumusana wabanyina. Mbongolo yakasola pesi tiiyakacikonzya kupona mbuli muntu. Banyina bakali kukatala kapati. Ciindi coonse bakali kujanika balinyemede. Zyimwi zyiindi bakali kumupa mulimo wabanyama.
Nu, se la infano restis same malgranda, ĉio eble okazus alie. Sed la azeninfano grandiĝis kaj grandiĝis, ĝis li ne plu trovis lokon sur la dorso de sia patrino. Kaj kiom ajn li klopodis, li ne povis konduti sin kiel homo. Lia patrino estis ofte laca kaj ĉagrenita. Iufoje ŝi devigis lin fari bestan laboron.
Mbongolo yakanyongana akunyema kapati. Yakanyema kapati akaambo kakuti tiiyakaangulukide kuti inga yakonhya kucita zimwi zintu nhyoyakali kuyanda kuchita. Bumwi buzuba, kunyema kwakaindilila, yakababbakela banyina mane bawa ansi.
Konfuzo kaj kolero kreskiĝis en Azeno. Li ne faru ĉi tion kaj li ne faru tion ĉi. Li ne kondutu sin tiel kaj li ne kondutu sin tiel. Li tiel koleriĝis ke iutage li piedbatis sian patrinon al la tero.
Mbongolo yakafwa nsoni. Yakatalika kulunduka kutija kuya kule.
Azeno pleniĝis de honto. Li forkuris tiom malproksimen kaj tiom rapide kiom li povis
Niyakaleka kulunduka mbongolo, akali masiku, imongolo yakasweka. “Hii, hoo.” Yakang’utauhya mumudima. “Hiii hooo?” yakaongolola. Yakali iilikke mbongolo. Yakalivwunga akoona. Yakoona pele yakalipengede mumoyo maningi.
Kiam li ĉesis kuri, estis jam nokto, kaj Azeno perdiĝis. “I-a?” li flustris al la mallumo. “I-a?” ĝi resonis al li. Li estis sola. Li buklis sin strikte en pilkoformo kaj eniris profundan kaj maltrankvilan dormadon.
Niyakabuka Mbongolo, yakajana kadaala kaiimvwi munsi munsi kakamulanga. Imbongolo yakamulanga kumeso mudaala, akubona bulangizi.
Azeno vekiĝis kaj vidis strangan maljunulon, kiu fikse rigardis lin desupre. Li rigardis en la okulojn de la maljunulo kaj eksentis iom da espero.
Imbongolo yakaunka kukukkala amudaala ooyu. Mudaala wakayiisya Mbongolo Ibupone. Mbongolo yakamvwa alimwi akwiiya. Bakali kugwasyanya kubeleka akuseka antoomwe.
Azeno restis kun la maljunulo, kiu instruis lin pri multaj diversaj manieroj vivteni sin. Azeno aŭskultis kaj lernis, samkiel la maljunulo. Ili helpis unu la alian, kaj ili kune ridis.
Bumwi buzuba, mudaala wakalomba Mbongolo kuti imubbale akumutola kumulundu.
Iun matenon la maljunulo petis Azeno-n porti lin al montopinto.
Nibakasika atala akati kamakumbi, mudaala ambongolo bakoona. Mbongolo yakalota kuti banyina baciswa mpoona bakali kumwiita kuyanda lugwasyo. Naakabuka…
Alte inter la nuboj ili dormiĝis. Azeno sonĝis, ke lia patrino malsanas kaj vokis lin. Kaj tiam li vekiĝis…
… wakajana makumbi azimaana antoomwe amwenzyinyina, mudaala.
… la nuboj estis malaperintaj, kune kun lia amiko, la maljunulo.
Mbongolo yakacizyiba cakucita.
Azeno finfine sciis, kion fari.
Mbongolo yakajana banyina kabali balikke kabalila mwana wabo wakasweeka. Bakalangana kwaciindi cilamfwu. Nibakamana, bakakumbatana canguzu.
Azeno trovis sian patrinon, solan kaj funebrantan sian perditan infanon. Ili fikse rigardis unu la alian longtempe. Kaj tiam forte brakumis unu la alian.
Mbongolo abanyina bakomena antoomwe, bakajana nzila yakupona antoomwe. Asyoonto- syoonto bantu bakatalika kuyaka maanda munsi-munsi lyabo akukkala antoomwe.
La azeninfano kaj lia patrino kreskis kunen kaj trovis multajn manierojn vivi kune. Iom post iom aliaj familioj ekloĝis ĉirkaŭe.
Verkita de: Lindiwe MatshikizaIlustrita de: Meghan JudgeTradukita de: Chester Mwanza
Lindiwe Matshikiza
Meghan Judge
Chester Mwanza
ĉitonga
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
