Bumwi buzuba, Sulwe wakali kweenda munsi aamulonga.
Iun tagon Kuniklo marŝis laŭ la riverbordo.
Civwubwe wakaliko awalo, kayaa kweendeenda akulya twakulya bubotu bwa nyanzabili.
Hipo ankaŭ estis tie, kie li promenis kaj manĝis iom da bongusta verda herbo.
Civwubwe taakalizyi kuti Sulwe wakali munsi-munsi, mpoona wakamulyata kumaulu. Sulwe wakatalika kubwentela Civwubwe, “Ebo Civwubwe, tobwene kuti wandilyata kumaulu?”
Hipo ne vidis ke Kuniklo estis tie kaj ŝi senintence paŝis sur la piedo de Kuniklo. Kuniklo ekkriis al Hipo, “Vi, Hipaĉo! Ĉu vi ne vidis ke vi paŝas sur mia piedo?”
Civwubwe wakalomba kulekelelwa kuli Sulwe, “Tiindakubwene. Ndalomba kondilekelela.” Sulwe taakayanda kuteelela. “Wacita caali kundilyata! Bumwi buzuba, uyoocibona! Uya kucibbadelela ncoocita sunu.”
Hipo pardonpetis al Kuniklo, “Mi tre bedaŭras. Mi ne vidis vin. Mi petas vian pardonon!” Sed Kuniklo ne volis aŭskulti kaj li kriis al Hipo, “Vi faris tion intence! Iutage vi vidos! Vi pagos!”
Sulwe wakaunka kuya kuyandaula mulilo akumwaambila kuti “Koya, umuumpe Civwubwe azwa mumeenda kuya kukucela bwizu. Wakandilyata!” Mulilo wakavwuwa, “Kwiina penzi mweenzuma. Ndilacita Mbubwenoobo.”
Kuniklo iris trovi Fajron kaj diris, “Iru kaj bruligu Hipon, kiam ŝi elvenis de la akvo por manĝi herbon. Ŝi paŝis sur min!” Fajro respondis, “Neniu problemo, Kuniklo, mia amiko. Mi laŭ via demando faros.”
Civwubwe wakali kulya bwizu kule amulonga. “maawe!” Mulilo wayakisya. Mulilo wakatalika kuumpa boya bwa Civwubwe.
Poste Hipo estis manĝante herbon malproksime de la rivero, kiam, “Vus!” Fajro ekflamiĝis. La flamoj ekbruligis la hararon de Hipo.
Civwubwe wakatalika kulila akutijaanina kumeenda. Boya bwakwe boonse bwakapya amulilo. Civwubwe wakali kuyaa bulila. “Boya bwangu bwaumpwa amulilo. Boya bwangu bwaunka. Boya bwangu bubotu.”
Hipo ekploris kaj kuris al la akvo. Ŝia hararo tute forbrulis per la fajro. Hipo senĉese kriis, “Mia hararo forbrulis en la fajro! Mia hararo estas forbrulinta! Mia bela hararo!”
Sulwe wakakkomana kubona kuti boya bwa Civwubwe bwakapya. Kusikila sunu, Civwubwe taunki kule ameenda akaambo kakuyoowa mulilo.
Kuniklo ĝojis ke la hararo de Hipo estis forbrulinta. Kaj ĝis nun, pro timo de fajro, la hipopotamoj neniam iras malproksime de la akvo.
Basilio Gimo, David Ker
Carol Liddiment
Chester Mwanza
ĉitonga
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
