Bogologolo tala go kile
ga nna lelapa lengwe le
le itumetseng.
Iam estis feliĉa familio.
Ba ne ba sa rate ntwa
mme ba ne ba thusa
batsadi ba bona kwa
gae le kwa masimong.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Mme ba ne ba sa
letlelelwa go atamela fa
thoko ga molelo.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Ba ne ba letlelelwa fela
go dira ditiro tsa bona
bosigo.
Ka gonne ba ne ba bopilwe ka kerese
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Mme mongwe wa
basimane o ne a eletsa
go bona letsatsi.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Ka letsatsi lengwe
keletso ya gagwe e ne
ya oketsega.
Basimane ba bangwe
ba ne ba mo kgalema
…
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Mme go ne so setse go
le thari!
O ne a tlhapologa mo
letsatsing.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Bana ba kerese ba ne
ba utlwa botlhoko go
bona o mongwe a
tlhapologa.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Mme ba ne ba dira
leano. Ba ne ba tsaya
kerese eo ba e aga go
nna nonyane.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Ba ile ba tsaya nonyane
e ba e isa kwa godimo
ga thaba.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Fa letsatsi le tlhaba, o
ile a fofela godima a
opela a itumetse.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.