Ka letsatsi lengwe Mmutla o ne
a tsamaya fa thoko ga noka.
Iun tagon Kuniklo marŝis laŭ la riverbordo.
Kubu le ena o ne a le koo, a
itsamaela fela ebile a ijela
bojang jo botala bo bo monate.
Hipo ankaŭ estis tie, kie li promenis kaj manĝis iom da bongusta verda herbo.
Kubu o ne a sa lemoge gore
Mmutla o teng fao mme a gata
leoto la gagwe ka phoso.
Mmutla o ne a goa mme a
simoloa go omanya Kubu,
“Wena Kubu! Ga o bone gore o
gata leoto la me?”
Hipo ne vidis ke Kuniklo estis tie kaj ŝi senintence paŝis sur la piedo de Kuniklo. Kuniklo ekkriis al Hipo, “Vi, Hipaĉo! Ĉu vi ne vidis ke vi paŝas sur mia piedo?”
Kubu o ne a kopa maitshwarelo
mo go Mmutla, “Intshwarele
tsala ya me. Ke ne ke sa go
bone. Ka kopo tlhe
intshwarele!”
Mmutla o ne a sa batle go
reetsa mme a tswelela ka go
omanya Kubu, O dirile se ka
bomo! Ka letsatsi lengwe, o tlile
go bona! O tlile go duela!”
Hipo pardonpetis al Kuniklo, “Mi tre bedaŭras. Mi ne vidis vin. Mi petas vian pardonon!” Sed Kuniklo ne volis aŭskulti kaj li kriis al Hipo, “Vi faris tion intence! Iutage vi vidos! Vi pagos!”
Jaanong mmutla a ya go batla Molelo mme a re, “Tsamaya o ye go fisa Kubu fa a
tswa mo metsing a ya go fula bojang. O nkgatile leoto!”
“Ga gona bothata, Mmutla tsala ya me. Ke tla dira se o se kopang,” ga araba
Molelo.
Kuniklo iris trovi Fajron kaj diris, “Iru kaj bruligu Hipon, kiam ŝi elvenis de la akvo por manĝi herbon. Ŝi paŝis sur min!” Fajro respondis, “Neniu problemo, Kuniklo, mia amiko. Mi laŭ via demando faros.”
Fa Kubu a ntse a fula bojang
kgakajana le metsi, o ne a utlwa
“shuuuu!” Molelo o ne a ntsha
malakabe a gagwe mme a
simolola go fisa moriri wa ga
Kubu otlhe.
Poste Hipo estis manĝante herbon malproksime de la rivero, kiam, “Vus!” Fajro ekflamiĝis. La flamoj ekbruligis la hararon de Hipo.
Kubu o ne a tshimolola go lela
mme a tabogela kwa metsing.
Moriri wa gagwe otlhe o ne o
fisitswe ke molelo.
Kubu o ne a tswelela go lela,
“Moriri wa ka o fisitswe ke
molelo! O fisitse moriri wa ka
otlhe! Moriri wa ka otlhe o ile!
Moriri wa ka o montle! Moriri wa
ka o montle!”
Hipo ekploris kaj kuris al la akvo. Ŝia hararo tute forbrulis per la fajro. Hipo senĉese kriis, “Mia hararo forbrulis en la fajro! Mia hararo estas forbrulinta! Mia bela hararo!”
Ke ka moo Kubu a sa tsamaeleng kgakala le metsi ka ntlha ya fa a tshaba gore o
tla fisiwa ke molelo.
Mmutla o ne a itumetse thata fa Kubu a fisitwe ke molelo, a goa a re, “Ke mo
tshwere!”
Kuniklo ĝojis ke la hararo de Hipo estis forbrulinta. Kaj ĝis nun, pro timo de fajro, la hipopotamoj neniam iras malproksime de la akvo.
Basilio Gimo, David Ker
Carol Liddiment
Lorato Trok
cvana
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
