Odongo na Apiyo wekekaa mjinyi na ndee yawo. Walewera ifunga shule ko msia wairime enda irikira kekuye yao. Naleke kaa kufui ziwenyi handu waleke wara samaki.
Odongo kaj Apiyo loĝis en la urbo kun sia patro. Ili antaŭĝojis la ferioperiodon. Ne nur pro la lernejo estis fermita, sed pro ili vizitis sian avinon. Ŝi loĝis en fiŝkaptista vilaĝo proksime al granda lago.
Odongo na Apiyo waletauka nye keri keenda irikira kekuye yao ko keri kingi. Kio kyoikyo walesanyia nzora zawo ko yenda kyaro keenda kanyi. Wale irima lala vo walekapa sumu tarara ko kyaro kyawo.
Odongo kaj Apiyo estis ekscititaj, ĉar venis la tempo viziti sian avinon denove. La antaŭan nokton ili pakis siajn sakojn kaj pretiĝis por la longa vojaĝo al ŝia vilaĝo. Ili ne povis dormi kaj parolis la tutan nokton pri la ferio.
Frue la sekvan matenon, ili foriris vilaĝen en la aŭto de sia patro. Ili veturis preter montoj, sovaĝaj bestoj kaj teplantejoj. Ili kalkulis aŭtojn kaj kantis kantojn.
Keri kifui wana walechoka wakarengera.
Post iom da tempo, la infanoj laciĝis kaj ekdormiĝis.
Auye nalewaamza Odongo na Apiyo lilya waleshika kanyi. Walekoya kekuye yao, Nyar-Kanyada, naomoiye wanda ya ikiri itakawenyi. Ko Dholuo, Nyar-Kanyada maana o waka o wanda wa Kanyada. Nekeri mrumka mcha na mbanzi.
Patro vekis Odongon kaj Apijon dum ili alvenis en la vilaĝon. Ili trovis Nyar-Kanyada, sian avinon, ripozantan sur mato sub arbo. Nyar-Kanyada en Luo, signifas ‘filino de la popolo de Kanyada’. Ŝi estis forta kaj bela virino.
Nyar-Kanyada nalewaiza mba kashina na kawaimbia ko mkundo.Wachukuu weore msia fo mringa kirimira wacha nakyo mrinyi. “Ambilia yako kuoka,” Odongo aleamba. “Ote, okia yako,” Apiyo aliemba.
Nyar-Kanyada bonvenigis ilin en la domon kaj dancis ĉirkaŭ la ĉambro kantante kun ĝojo. Ŝiaj genepoj ĝojis doni al ŝi la donacojn, kiujn ili alportis de la urbo. “Unue malfermu mian donacon,” diris Odongo. “Ne, mia donaco unue!” diris Apiyo.
Je mallumo, ili revenis al la domo por vespermanĝi. Antaŭ ol ili povis finmanĝi, ili endormiĝis!
Lya ngama auye yao naleuya kulya kiaro kawaraa wana ko Nyar-Kanyada.
La sekvan tagon, la patro de la infanoj veturis reen al la urbo lasante ilin kun Nyar-Kanyada.
Odongo na Apiyo waletarama kekue yao shitundio sha kanyi. Waleraia mringa na lenda tolanguu. Walesanya mapore ha nguku na haa mboka za mare bustanyinyi.
Odongo kaj Apiyo helpis sian avinon pri hejmaj taskoj. Ili alportis akvon kaj brullignon. Ili kolektis ovojn de la kokinoj kaj plukis legomfoliojn el la ĝardeno.
Nyar-Kanyada nalewalosha wachuku cha sandu waikora ukari ulamuomu wela na supu.
Nalewalora mbare ye kora mchele fo nasi fo lya na samaki zikaange.
Nyar-Kanyada instruis siajn genepojn fari molan ugali por manĝi kun stufaĵo. Ŝi montris al ili kiel fari kokosan rizon por manĝi kun rostitaj fiŝoj.
Ngamenyi imu, Odongo naleenda lisa mbe za kekuye. Zikarichia mremenyi for wamrasa.
Odongo nalemsuira menyi o mrasa. Menyi o mrema nekundi warilya mle kiva zilelya mremenyi koke. Wokia mkonu fo Odongo alihakikisha mbe zikeende se ukiwa vo.
Unun matenon, Odongo prenis la bovinojn de sia avino por paŝti. Ili kuris sur la bienon de najbaro. La kamparano koleris kontraŭ Odongo. Li minacis posedi la bovinojn pro manĝado de siajn rikoltojn. Post tiu tago, la knabo certigis, ke la bovinoj ne faris problemojn denove.
Mkonu fungi wakoku waleenda kinyange kimu na Nyar-Kanyada. Nyar-Kanyada newore kibanda kekumba mboka za mare, sukari na sabunyi. Apiyo nelekekundi wawia wandu uru wo shindo wakekumba. Odongo nalewafungia wandu shindo waleshiura.
En alia tago, la infanoj iris al la bazaro kun Nyar-Kanyada. Ŝi havis budon por vendi legomojn, sukeron kaj sapon. Apiyo ŝatis diri al klientoj la prezon de varoj. Odongo pakus tion, kion aĉetis la klientoj.
Kiukwanyi walenyo chai kimu. Waletarama kekuye yao itala eleri aleziwaliria.
Je la fino de la tago ili kune trinkis chai-teon. Ili helpis avinon kalkuli la monon, kiun ŝi gajnis.
Iomoya ileshikia isia na wakoku wekeri iuyakyoro. Nyar-Kanyada nalemnenga Odongo kofia na Apiyo sweta. Nalewafungia kichau ke lya njienyi.
Sed tro baldaŭ finiĝis la ferioj kaj la infanoj devis reiri al la urbo. Nyar-Kanyada donis al Odongo ĉapon kaj al Apiyo puloveron. Ŝi pakis manĝaĵojn por ilia vojaĝo.
Ndee yao lilya alecha waonduo wekundi enda vo. Wakaterewa waende na Nyar-Kanyada kyaro. Nalekeneruo kaamba, “Ngamakuo, njiechiirima cha kyaro vo. Nkewere mche kanyi koko se.”
Kiam ilia patro venis por venigi ilin, ili ne volis foriri. La infanoj petegis Nyar-Kanyadan, ke li iru kun ili al la urbo. Ŝi ridetis kaj diris: “Mi estas tro maljuna por la urbo. Mi atendos, ke vi revenu al mia vilaĝo.”
Odongo na Apiyo walekumbatiana kimu wakambia nakovo.
Odongo kaj Apiyo ambaŭ brakumis ŝin forte kaj adiaŭis.
Odongo na Apiyo wakimauya shule, waleongoya woroe wawo cha sandu maisha ya kanyi ekere. Wakoku wengi weichi maisha ha mrinyi hamecha. Wengi waichi maisha ha kanyi hamecha kota ha kyaro. Ki nganyi, kila umu naleirikia oka Odongo na Apiyo wewore kekue yawo o mbare zingi!
Kiam Odongo kaj Apiyo reiris al la lernejo, ili rakontis al siaj amikoj pri la vivo en la vilaĝo. Iuj infanoj sentis, ke la vivo en la urbo estas bona. Aliaj opiniis, ke la vilaĝo estas pli bona. Sed ĉefe ĉiuj konsentis, ke Odongo kaj Apiyo havas mirindan avinon!
Violet Otieno
Catherine Groenewald
Rogath Lauwo
Rogath Lauwo
ĉaga
4-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
