Ahale hale bugali, ŋaaliŋo abahaana
badatu abatiina ohutenya ekwi.
Antaŭ longa tempo tri knabinoj eliris por kolekti brullignon.
Ni bahena ohutenya ekwi,
olw’ebbugumu batiina mu lwabi
ohwebbomba.
Batagiha ohwebbomba n’ohugudula
ni baswanyusaniaho amaaji.
Varmegis, do ili iris malsupren al la rivero por naĝi. Ili ludis kaj ŝprucis kaj naĝis en la akvo.
Baja ohuhebulira obwire ni bubitire.
Nga baŋiitaho ohwagama engo.
Subite ili ekkonsciis ke estas jam malfrue. Ili rapidis hejmen al la vilaĝo.
Ni baali ni banatere ohwola engo,
nga Nanjoosi geyabaaba mu
mamiro. Ng’afania ati gaali
gebiriyeyo embira jije! Ng’alomba
abahye ati, “Bahyange muuje
hwagameyo keje embira jange!”
Aye abameeri babe nga baloma
baati “Obwire bubitiriiye bugali.”
Kiam ili preskaŭ alvenis hejmen, Nozibele metis sian manon sur la kolon. Ŝia kolĉeno estis forgesita! “Mi petas, revenu kun mi!” ŝi petis siajn amikojn. Sed ŝiaj amikoj diris ke estis jam tro malfrue.
Ng’aŋo Nanjoosi gaagamayo hu
lwabi yekani.
Gageene embira jije era geŋiitaho
ohwagama engo coka gaagota
engira mu hiirema.
Do Nozibele reiris sola al la rivero. Ŝi trovis la kolĉenon kaj rapidis hejmen. Sed ŝi perdiĝis en la mallumo.
Ni gaali nagenda galengera enjase
ni yiŋwera mu hatiira.
Gaŋiitaho ohutiina eyaali enjase era
ni goola ng’akokona hu lwigi.
Malproksime ŝi vidis lumon el kabano. Ŝi rapidis al ĝi kaj frapis je la pordo.
Ehyamweŋunjisa embwa
nj’eyegulaŋo olwigi. Era nga
yimubuusa yiiti, “Wenda hiina?”
Nga Nanjoosi agobolamo ati,
“Ngotire era nenda ehifo
aŋohuŋenyuha.” Ng’embwa
yimuloma yiiti, “Yingira mangu ni
kiri huhuluma!” Nga Nanjoosi
gengira.
Surprize al ŝi, hundo malfermis la pordon kaj diris, “Kion vi volas?” “Mi perdiĝas kaj bezonas lokon por dormi,” diris Nozibele. “Eniru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele eniris.
Ng’aŋo embwa yiroma yiiti,
“Piiyire!”
Nga Nanjoosi ayirima ati, “Ese
sipiiyarangaho mbwa,”
Ng’embwa yimuloma yiiti, “Nyiiya,
nyiiya ni kiri huhuluma!” Ng’aŋo
Nanjoosi anyiiyira embwa ebiryo.
Tiam la hundo diris, “Kuiru por mi!” “Sed mi neniam kuiris por hundo antaŭe,” ŝi respondis. “Kuiru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele kuiris iom da manĝaĵo por la hundo.
Ng’embwa yiloma Nanjoosi yiiti,
“Njalire obuliri!” Nga Nanjoosi
ayiroma ati, “Ese sinalirangaho
mbwa obuliri.”
“ Ng’embwa yimuloma yiiti, “Yaala,
yaala obuliri, ni kiri huhuluma. Nga
Nanjoosi gaala obuliri.
Tiam la hundo diris, “Ordigu la liton por mi!” Nozibele respondis, “Mi neniam ordigis liton por hundo.” “Ordigu la liton, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele ordigis la liton.
Ĉiutage ŝi devis kuiri kaj balai kaj lavi por la hundo. Tiam, iun tagon, la hundo diris, “Nozibele, hodiaŭ mi devas viziti iujn amikojn. Balau la domon, kuiru la manĝaĵon kaj lavu miajn vestaĵojn antaŭ ol mi revenos.”
Amangu dala embwa ni yahatiina,
Nanjoosi gahunyula obufiiri budatu
ohuŋwa hu mutwe gugwe. Ng’ata
halala mu makuliiti, ng’ata ahandi
egongo w’olwigi, n’ahandi mu
hiraalo. Ng’aŋo ko aŋwanjuha
embiro ng’olu aŋanga gaagama
engo.
Tuj kiam la hundo foriris, Nozibele prenis tri harojn de sia kapo. Ŝi metis unu haron sub la liton, unu malantaŭ la pordon kaj unu en la ĉirkaŭbarejon. Tiam ŝi kuris hejmen laŭeble plej rapide.
Embwa ni yagaluha yendula
Nanjoosi ni yibbuhulya yiiti,
“Najoosi, oli ŋeena?” Ng’ahafiiri
ahaali mu makuliiti haloma haati,
“Ndi ŋano, ŋano mu makuliiti.”
Ng’ahafiiri ahandi hoosi haloma
haati, “Ndi ŋano, ŋano emugutu
w’olwigi.” “ Nga n’ahandi hoosi
haloma haati, “Ndi ŋano, ŋano mu
hiraalo. ”
Kiam la hundo revenis, li serĉis Nozibele. “Nozibele, kie vi estas?” li kriis. “Mi estas ĉi tie, sub la lito,” diris la unua haro. “Mi estas ĉi tie, malantaŭ la pordo,” diris la dua haro. “Mi estas ĉi tie, en la ĉirkaŭbarejo,” diris la tria haro.
Ng’aŋo embwa yimanya yiiti
Nanjoosi aponyohire. Nga yiduluma
yirondaho. Aye yageene ababoojo
ba Nanjoosi ni bayeteegire
n’agasimbo ageene agabba!
Embwa ni yababona nga yicuuhaŋo
yiduluma yagamayo era ohuŋwa
hwolwo sebonehanga nundi.
Tiam ekkonsciis la hundo ke Nozibele trompis lin. Do li kuris kaj kuris la tutan vojon al la vilaĝo. Sed la fratoj de Nozibele atendis tie kun grandaj bastonoj. La hundo turnis sin kaj forkuris, kaj poste ĝi ne revidiĝis.
Tessa Welch
Wiehan de Jager
Gershom Hirome
njola
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
