Okwa li ku na aanegumbo ye holathane.
Iam estis feliĉa familio.
Mokukala kwawo ihaa kondjo. Ohaa kwatha aakuluntu yawo miilonga yomegumbo nomepya.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Ashike kakwa li ya pitikwa okuhedha popepi nomulilo.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Iilonga yawo oya li ye na oku yi longa uusiku. Oshoka oya li ya mewa mezi.
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Ashike okamati kamwe oka li ka yuulukwa okuya pokaantenya pondje.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Esiku limwe ehalo lye lyokuya pondje olya li enene noonkondo. Aamwayinamati oye mu kunkilile kee shi ninge…
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Akutu! Ekunkililo olye ya lya lata! Okwa hengumuka po kuupyu wetango.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Aanona yezi oya li ya yemata mokumona mumwayina ta hengumuka po.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Ashike oya kongo ondunge. Oya me ezi ehengumuki molupe lwokadhila.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Oya fala oshihongomwa shomumwayina kombanda yondundu onde.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Etango sho lya piti, oshihongomwa osha tuka po tashi imbi muuyelele woonte dhetango lyongula.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.