Nale nale ondjuhwa nontsa oya li ookuume. Oya li ye na ombili nonoondhila oonkwawo wo. Kapwa li ondhila yi shi okutuka nando.
Iam Kokino kaj Aglo estis amikoj. Ili vivis en paco kun ĉiuj aliaj birdoj. Neniu el ili sciis flugi.
Omvula yimwe, moshilongo omwe ya uulumbu. Kakodhi okwa li ha ende iinano iile a ka konge iikulya. Oha galuka ihe a vulwa noonkondo. “Opu na ngaa okukala pu na omukalo omupu gwokweenda!” ontsa osho yi ipopile.
Iun tagon regis malsato en la lando. Aglo devis paŝi tre malproksimen por trovi manĝaĵon. Ŝi revenis tre laca. “Devas esti pli facila maniero vojaĝi!” diris Aglo.
Ongula sho kwa shi ayehe ya vululukwa nawa, ondjuhwa oya eta po ondunge ombwanawa. Oya gongele omalwenya agehe ngoka ga li gwa koondhila oonkwawo. Oya lombwele ookuume kayo ya ti: “Natu hondjeleni omalwenya ngaka kombanda yaangoka ge li komalutu getu, ngiika otashi ka ningitha okweenda kwetu ku kale okupu.”
Post bona dormo Kokino havis brilan ideon. Ŝi komencis kolekti la falintajn plumojn el ĉiuj siaj birdaj amikoj. “Ni kudru ilin kunen super niaj propraj plumoj,” ŝi diris. “Eble tio faros vojaĝi pli facila afero.”
Ntsa oye awike a li e na onane momukunda aguhe. Oye a tameke tango okwiihondjela omawawa. Okwi ihondjele omawawa omawanawa. Okwa tameke ihe ta tuka pombanda e vule yalwe. Ondjuhwa oyi indile onane opo yi hondje wo omawawa gayo, ihe oya si mbala uunye. Oya tsilike onane kombanda yosikopa e tayi yi kelugo yi ka telekele uuyuhwena wayo.
Aglo estis la sola en la vilaĝo kun kudrilo, do ŝi komencis kudri unue. Ŝi faris al si paron da belaj flugiloj kaj flugis alta super Kokino. Kokino prunteprenis la kudrilon, sed ŝi baldaŭ laciĝis pri kudrado. Ŝi lasis la kudrilon sur la ŝranko kaj iris en la kuirejon por prepari manĝaĵon por siaj infanoj.
Oondhila oonkwawo odha mono nkene ontsa tayi tuka muule. Oya pula ondjuhwa yi ya pe onane yi ihondjele wo omawawa. Mbala mbala mewangandjo omwa li mu udha oondhila tadhi tuka.
Sed la aliaj birdoj vidis Aglon flugi for. Ili petis Kokinon prunti al ili la kudrilon por fari flugilojn ankaŭ por ili mem. Baldaŭ birdoj flugis ĉie supre en la ĉielo.
Ondhila yahugunina sho ya galula andola onane, ondjuhwa inayi adhika po. Uuyuhwena owa mono onane nowa tameke oku yi dhana. Sho wa vulwa okudhana owa thigi owala onane mevi moka e tawu yi.
Kiam la lasta birdo redonis la pruntitan kudrilon, Kokino ne estis tie. Do ŝiaj infanoj prenis la kudrilon kaj ekludis kun ĝi. Kiam ili laciĝis pri la ludo, ili lasis la kudrilon en la sablo.
Komatango ontsa oya galuka. Oya pula onane opo yi ninge nawa omawawa ngoka ga li ga humunuka mo sho ya li molweendo. Ndjuhwa okwa tala pombanda yosikopa. Ta tala melugo, okwa tala mehalandjandja, ihe ina mona mo onane.
Poste tiun posttagmezon, Aglo revenis. Ŝi petis la kudrilon por ripari iujn plumojn kiuj malfiksiĝis sur ŝia vojaĝo. Kokino rigardis la ŝrankon. Ŝi rigardis en la kuirejon. Ŝi rigardis en la korton. Sed la kudrilo troviĝis nenie.
“Pe ndje ngaa esiku limwe ndi konge natango, oto vulu ihe okuhondja omawawa goye e to ka konga ishewe iikulya yoye” ondjuhwa tayi indile. “Esiku limwe alike tandi ku pe!” ontsa tayi yamukula. “Nongele ino yi mona oto pe ndje ofuto yokanona koye kamwe ndi ka lye po.
“Nur donu al mi tagon,” Kokino petegis Aglon. “Tiam vi povos ripari vian flugilon kaj flugi por akiri manĝaĵon denove.” “Nur unu tagon pli,” diris Aglo. “Se vi ne trovos la kudrilon, vi devos doni al mi unu el viaj idoj kiel pagon.”
Ontsa sho ya galuka esiku lya landula, oya adha ondjuhwa yi ipyakidhila natango nokuhadha mevi, ihe onane inayi monika. Oya tuka neendelelo e tayi yakula po okayuhwena kamwe e tayi yi nako. Okuza tuu kesiku ndyoka ontsa aluhe ohayi adha ondjuhwa tayi hadha onane mevi.
Kiam Aglo venis la venontan tagon, ŝi trovis Kokinon skrapantan en la sablo, sed neniu kudrilo. Do Aglo flugis tre rapide kaj kaptis unu el la idoj. Ŝi forportis ĝin. Ĉiam post tiam, kiam ajn Aglo aperas, ŝi trovas Kokinon skrapantan en la sablo por la kudrilo.
Shampa ondjuhwa ya mono omuzizimba gwontsa pevi, ohayi londodha uuyuhwena wayo tayi ti: “Zii po pevi ndyoka ekukutu nolyaa na sha.” Wo ohawu yamukula nee tawu ti: “Tse katu shi aagoya otatu fadhuka po.”
Kiam la ombro de la flugilo de Aglo falas sur la kampo, Kokino avertas siajn idojn. “Eliru el la nuda kaj seka tereno.” Kaj ili respondas, “Ni ne estas malsaĝuloj. Ni kuros.”
Ann Nduku
Wiehan de Jager
Rachel Nandjembo
Rachel Nandjembo
ndonga
3-a nivelo
