Esiku limwe Kalimba okwa li te ende kooha dhomulonga.
Iun tagon Kuniklo marŝis laŭ la riverbordo.
Ndjambameya naye wo okwa li ta yanga mpoka nokwa li ta li omwiidhi gwa hapa nawa.
Hipo ankaŭ estis tie, kie li promenis kaj manĝis iom da bongusta verda herbo.
Ndjambameya ina mona kutya Kalimba naye opo a li wo pehala mpoka. Okwe mu lyata kompadhi mokwaashiwo. Kalimba okwa tameke ta igidha, “Ngoye Ndjambameya! Ku wete ano kutya owa lyata ndje?”
Hipo ne vidis ke Kuniklo estis tie kaj ŝi senintence paŝis sur la piedo de Kuniklo. Kuniklo ekkriis al Hipo, “Vi, Hipaĉo! Ĉu vi ne vidis ke vi paŝas sur mia piedo?”
Ndjambameya okwa indile ombili tati: “Ombili, inandi ku mona nando. Dhimina ndje po. Ashike Kalimba ka li a hala okupulakena nokutaamba ombili.” Okwa igidha Ndjambameya ta ti: “Owe shi ningile owina! Otandi ku talitha nawa esiku limwe! Owu na okufuta!”
Hipo pardonpetis al Kuniklo, “Mi tre bedaŭras. Mi ne vidis vin. Mi petas vian pardonon!” Sed Kuniklo ne volis aŭskulti kaj li kriis al Hipo, “Vi faris tion intence! Iutage vi vidos! Vi pagos!”
Kalimba okwa ka konga Mulilo e te mu lombele ta ti: “Inda wu ka fike Ndjambameya ngele a zi mo momeya e ye komutunda a lye omwiidhi. Okwa lyata ndje!” “Kapu na uupyakadhi kuume kandje, otandi ningi ngaashi wa pula.” Omulilo osho gwa yamukula.
Kuniklo iris trovi Fajron kaj diris, “Iru kaj bruligu Hipon, kiam ŝi elvenis de la akvo por manĝi herbon. Ŝi paŝis sur min!” Fajro respondis, “Neniu problemo, Kuniklo, mia amiko. Mi laŭ via demando faros.”
Komatango Ndjambameya okwa li ta napa kokule kashona nomulonga, ohaluka owala e li kohi yomalaka gomulilo, “Wuu!” Omulilo ogwa fike ko omafufu agehe kolutu lwaNdjambameya.
Poste Hipo estis manĝante herbon malproksime de la rivero, kiam, “Vus!” Fajro ekflamiĝis. La flamoj ekbruligis la hararon de Hipo.
Ndjambameya okwa lili ta tondokele momeya. Omafufu ge agehe oga li ga pya ko komulilo. “Omafufu gandje ga pi ko komulilo! Omafufu gandje agehe ga pi ko! Omafufu gandje omawanawa!” osho a lili.
Hipo ekploris kaj kuris al la akvo. Ŝia hararo tute forbrulis per la fajro. Hipo senĉese kriis, “Mia hararo forbrulis en la fajro! Mia hararo estas forbrulinta! Mia bela hararo!”
Kalimba okwa li a nyanyukwa sho omafufu gaNdjambameya ga pi ko. Okuza tuu kesiku ndyoka sigo onena, ondjambameya ihayi yi we kokule nomeya.
Kuniklo ĝojis ke la hararo de Hipo estis forbrulinta. Kaj ĝis nun, pro timo de fajro, la hipopotamoj neniam iras malproksime de la akvo.
Basilio Gimo, David Ker
Carol Liddiment
Rachel Nandjembo
Rachel Nandjembo
ndonga
2-a nivelo
