Subite ili ekkonsciis ke estas jam malfrue. Ili rapidis hejmen al la vilaĝo.
Sho ya thiki lwopopepi negumbo, Nozibele okwi ikwata mothingo. Okwa mono kutya okwa dhimbwa ko omagwe ge gomothingo! “Kwathii ndje tu shuneni!” Osho a indile ookuume ke. Ihe ookuume ke oya tindi oshoka anuwa okwa li kwa toka noonkondo.
Kiam ili preskaŭ alvenis hejmen, Nozibele metis sian manon sur la kolon. Ŝia kolĉeno estis forgesita! “Mi petas, revenu kun mi!” ŝi petis siajn amikojn. Sed ŝiaj amikoj diris ke estis jam tro malfrue.
Nozibele okwa shuna komulonga oye awike. Okwa toola po omagwe ge e ta endelele a ye kegumbo. Ashike okwa kana ondjila e ta pukile momilema.
Do Nozibele reiris sola al la rivero. Ŝi trovis la kolĉenon kaj rapidis hejmen. Sed ŝi perdiĝis en la mallumo.
Okwa mono uuyelele tawu ziilile mokandunda hoka ka li okanano komeho ge. Okwa endelele a ye kokandunda hoka taku zi uuyelele, e ta konkola pomweelo.
Malproksime ŝi vidis lumon el kabano. Ŝi rapidis al ĝi kaj frapis je la pordo.
Okwa li a kumwa sho ombwa oyo ya egulula omweelo, e tayi mu pula tayi ti: “Owa hala shike?” “Onda puka notandi kongo omulalo!” Nozibele ta yamukula. “Ila mo ngele hasho otandi ku li!” Ombwa osho ya ti. Nozibele okwa yi meni.
Surprize al ŝi, hundo malfermis la pordon kaj diris, “Kion vi volas?” “Mi perdiĝas kaj bezonas lokon por dormi,” diris Nozibele. “Eniru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele eniris.
“Telekela ndje!” Ombwa osho ye mu lombwele. “Inandi telekela nale oombwa,” Nozibele ta yamukula. “Teleka, ngele hasho otandi ku li,” ombwa tayi yamukula. Nozibele okwa teleke.
Tiam la hundo diris, “Kuiru por mi!” “Sed mi neniam kuiris por hundo antaŭe,” ŝi respondis. “Kuiru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele kuiris iom da manĝaĵo por la hundo.
Tiam la hundo diris, “Ordigu la liton por mi!” Nozibele respondis, “Mi neniam ordigis liton por hundo.” “Ordigu la liton, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele ordigis la liton.
Kehe esiku Nozibele oku na okuteleka, okukomba nokuyogela ombwa. Esiku limwe ombwa oye mu lombwele ya ti: “Nozibele, nena otandi ka talela po ookuume kandje. Sho tandi ka galuka, nandi adhe wa komba egumbo, e to teleke to yogo iinima yandje.”
Ĉiutage ŝi devis kuiri kaj balai kaj lavi por la hundo. Tiam, iun tagon, la hundo diris, “Nozibele, hodiaŭ mi devas viziti iujn amikojn. Balau la domon, kuiru la manĝaĵon kaj lavu miajn vestaĵojn antaŭ ol mi revenos.”
Ombwa sho ya yi, mbalambala Nozibele okwa kutha oondali ndatu dhomafufu komutse gwe. Efufu limwe okwe li tula kohi yombete yombwa, limwe okwe li tula konima yomweelo nalimwe okwe li tula moshigunda. Okwa fadhuka po a dhiginina e ta yi kegumbo.
Tuj kiam la hundo foriris, Nozibele prenis tri harojn de sia kapo. Ŝi metis unu haron sub la liton, unu malantaŭ la pordon kaj unu en la ĉirkaŭbarejon. Tiam ŝi kuris hejmen laŭeble plej rapide.
Ombwa sho ya galuka oya tameke okukonga Nozibele. “Nozibele owu li peni?” Osho ya pula. “Ongame nguka kohi yombete,” efufu lyotango tali yamukula. “Ongame nguka konima yomweelo,” efufu etiyali tali yamukula. “Ongame nguka ndi li moshigunda,” efufu etitatu tali yamukula wo.
Kiam la hundo revenis, li serĉis Nozibele. “Nozibele, kie vi estas?” li kriis. “Mi estas ĉi tie, sub la lito,” diris la unua haro. “Mi estas ĉi tie, malantaŭ la pordo,” diris la dua haro. “Mi estas ĉi tie, en la ĉirkaŭbarejo,” diris la tria haro.
Ombwa oya mono kutya Nozibele okwe yi kotokele. Oya tondoka ya landula Nozibele sigo okomukunda gwawo. Ashike aamati aamwayina yaNozibele oya adhika ye yi langela ya tya iitago iinene. Ombwa oya piluka e tayi fadhuka po. Okuza kesiku ndyoka, inayi monika we tuu nando.
Tiam ekkonsciis la hundo ke Nozibele trompis lin. Do li kuris kaj kuris la tutan vojon al la vilaĝo. Sed la fratoj de Nozibele atendis tie kun grandaj bastonoj. La hundo turnis sin kaj forkuris, kaj poste ĝi ne revidiĝis.