Reiri al la rakontolisto
Omukunda gwetu ogu na omikundu odhindji. Ohatu tsu omukweyo omule gu oka kondungu yimwe ayike yomeya.
Mia vilaĝo havis multajn problemojn. Ni viciĝis longe por akiri akvon de unu krano.
Ohatu hupu mokuhawala iikulya mbyoka ya gandjwa kaasihenda.
Ni atendis manĝaĵon donacitan de aliuloj.
Ohatu pata omagumbo getu kuyele omolwa aafuthi.
Ni ŝlosis frue la domojn pro ŝtelistoj.
Aanona oyendji oya thiga po osikola.
Multaj infanoj forlasis la lernejon.
Aanona yaakadhona oya kutwa ongaaniilonga yomomagumbo momikunda dhilwe.
Junaj knabinoj laboris kiel servistinoj en aliaj vilaĝoj.
Aanona yaamati otaa alaala nomapandaanda omanga yalwe ya kutwa ongaasitangombe moofaalama.
Junaj knaboj vagis tra la vilaĝo, dum aliuloj laboris en la bienoj de homoj.
Uuna ombepo tayi pepe, oombapila niiyagaya yilwe ohayi kala ya hakela komiti nokomalugumbo.
Kiam la vento blovis, forĵetitaj paperpecoj pendiĝis sur la arboj kaj la bariloj.
Aantu ohaa tetwa kiitandu yomakende ngoka ga umbwa umbwa.
Homoj tranĉis sin per rompitaj vitropecoj, kiujn aliuloj ĵetis senatente.
Esiku limwe ondungu yetu yomeya oya pwine po, niikwatelwa yetu oya li yaa na sha.
Tiam, unu tagon, la krano sekiĝis kaj niaj akvujoj malpleniĝis.
Tate okwa hiya egumbo negumbo koshigongi shomukunda.
Mia patro marŝis de unu domo al alia kaj petis homojn ĉeesti vilaĝan kunvenon.
Aantu oya gongala kohi yomuti omunene ya pulakene.
Homoj kunvenis sub granda arbo kaj aŭskultis.
Tate okwa thikama e te ya lombwele ta ti: “Otwa pumbwa okulongela kumwe opo tu kuthe po omikundu ndhoka tu na.”
Mia patro ekstaris kaj diris, “Ni devas kunlabori por solvi niajn problemojn.”
Juma, okamati koomvula hetatu hoka ka li ka kuutumba koshitayi shomuti oka igidha, “Ngame otandi vulu okukwatha mokwoopaleka.”
Okjara Juma, kiu sidis sur trunko de arbo, ekkriis, “Mi povas helpi purigi.”
“Aakulukadhi otaa vulu okulonga pamwe nangame tu kune iimeno tu mone iipalutha,” omukulukadhi gumwe osho a ti.
Unu virino diris, “La virinoj povas aliĝi kun mi por kreskigi manĝaĵon.”
Omusamane gumwe wo okwa thikama e ta ti: “Aasamane otaa ka hupa ondungu.”
Alia viro stariĝis kaj diris, “La viroj fosos puton.”
Atuhe otwi igidha newi limwe, “Otu na okulundulula onkalo yetu.” Okuza tuu kesiku ndyoka, atuhe otwa longele kumwe tu kandule po omikundu dhetu.
Ni ĉiuj ekkriis unuvoĉe, “Ni devas ŝanĝi niajn vivojn.” Ekde tiam, ni kunlaboris por solvi niajn problemojn.
Verkita de: Ursula Nafula
Ilustrita de: Vusi Malindi
Tradukita de: Rachel Nandjembo
Laŭtlegita de: Rachel Nandjembo
