ǀGui ǃnauǁgoagas ge Vusib di ǁnaosa ge ǂgai bi. “Vusi, toxopa nē ǃupusa sa îra sī mā re. ǁÎra ge tsamperesa sa ausisa di ǃgameb ǃaroma ra a ǂgao.”
Frue iun matenon la avino de Vusi vokis lin, “Vusi, bonvolu porti tiun ĉi ovon al viaj gepatroj. Ili volas fari grandan kukon por la edziniĝo de via fratino.”
ǁÎb îra ǁgab garu daob ǃnâb ge Vusib ǀgam axakha hîa haiǂûna ra ǃora kha ge ǀhao-ū. ǀGui axab ge ǃupusa Vusib xu tsubu tsî hais ǃnâ go ǂnoa. ǃUpus ge go khôa.
Survoje al siaj gepatroj Vusi renkontis du knabojn kiuj kolektis fruktojn. Unu el la knaboj ekprenis la ovon de Vusi kaj pafis ĝin al arbo. La ovo rompiĝis.
“Tare-ets go dī?” tib ge Vusib ra ǃau. “ǁNās ge tsamperes di go i ǃupusa. Ti ausisa di ǃgameb tsamperes ge. Tare-es ti ausisa nēsisa nî mî ǃgameb di tsamperes ka ǀkhai o?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi. “Tiu ovo estis por kuko. La kuko estis por la edziniĝo de mia fratino. Kion diros mia fratino, se ne estos geedziĝa kuko?”
Axakha ge kaise ge ǃhausen Vusiba kha ge ǁore ǃkhais ǃaroma. “Sikhom ge tsamperes ǀkha a hui ǁoa, xawe ū re nē ǁgâibasen haiba sa ausisa ǃaroma,” tib ge ǀgui a ra mî. Vusib ge ǁîb ǃgûdaob ǀkha ra aiǃgû.
La knaboj tre bedaŭris ke ili mokis Vusi. “Ni ne povas helpi pri la kuko, sed jen bastono por via fratino,” unu el ili diris. Vusi daŭrigis sian vojaĝon.
Daob ǃnâb ge ǀgam aokha hîa omsa ra omkha ǀkha ra ǀhao. “ǁNā ǀgãisa haiba kho a sîsenū ǁkhā?” tib ge ǀgui a ra dî. Xawe ge haiba om-ūs ǃaroma ǀgaisa tama hâ tsî ge khôa.
Survoje li renkontis du virojn kiuj konstruis domon. “Ĉu ni povas uzi tiun fortan bastonon?” demandis unu el ili. Sed la bastono ne estis sufiĉe forta, kaj ĝi rompiĝis.
“Tare-ets go dī?” tib ge Vusib ra ǃau. “ǁNāb ge ti ausis di ǃgameb ǀKhae a. Haiǂû xoa-aokha ge ǁnā haiba go māhe ǁîkha go tsamperes di ǃupusa a khôa xui-ao. ǁNās ge ti ausis di ǃgameb tsamperesa. Nēsi i ge ǃupusa ǀkhai, tsamperesa ǀkhai, ǀkhaexū-e ǀkhai. Tare-es ti ausisa nēsisa nî mî?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi. “Tiu bastono estis donaco por mia fratino. La fruktokolektistoj donis la bastonon al mi, ĉar ili rompis la ovon por la kuko. La kuko estis por la geedziĝo de mia fratino. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco. Kion diros mia fratino?”
Omkurukha ge kaise ge ǃhausen haiba kha ge khôa o. “Sikhom ge tsamperes ǀkha a hui ǁoa, xawe ū re nē ǀgâna sa ausis ǃaroma,” tib ge lguiba ra mî. Tsîb ge Vusiba ǁîb daob ǀkha ra aiǃgû.
La konstruistoj tre bedaŭris ke ili rompis la bastonon. “Ni ne povas helpi pri la kuko, sed jen iom da tegmenta pajlo por via fratino,” diris unu el ili. Kaj do Vusi daŭrigis sian vojaĝon.
Daob ǃnâb ge Vusiba gomasa ūhâ ǂgari-aob ǀkha ra ǀhao. “Tare ǁkhoaxa ǀgâna, tsâ ǁkhā î ta a?” ti’s ge gomasa ra dî. Xawen ge ǁnā ǀgâna kaise ge ǁkhoaxa I tsîs ge gomasa hoa a ge hapu!
Survoje Vusi renkontis bieniston kaj bovinon. “Kia bongusta pajlo, ĉu mi rajtas manĝeti iomete?” demandis la bovino. Sed la pajlo estis tiel bongusta, ke la bovino manĝis ĉiom!
“Tare-es go dī?” tib ge Vusib ra ǃau. “ǁNā ǀgân ge ti ausis di ǃgameb ǀkhaeba omkurukha xa ta go
māhena ǁîkha go haiǂû xoa-aokha go mā te haiba a khôa xui-ao. Haiǂû xoa-aokha ge haiba go mā te ǁîkha
go tsamperes di ǃupusa a khôa xui-ao. ǁNās ge ti ausis di ǃgameb
tsamperesa. Nēsi i ge ǃupusa ǀkhai, tsamperesa ǀkhai, ǀkhaexū-e ǀkhai.
Tare-es ti ausisa nēsisa nî mî?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi? “Tiu pajlo estis donaco por mia fratino. La konstruistoj donis la pajlon al mi, ĉar ili rompis la bastonon de la fruktokolektistoj. La fruktokolektistoj donis la bastonon al mi, ĉar ili rompis la ovon por la kuko de mia fratino. La kuko estis por la edziniĝo de mia fratino. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco. Kion diros mia fratino?”
Gomas ge kaise ge ǃhausen ǂûnas go î ǃkhais ǃaroma. ǂGari-aob ge as gomasa Vusib lkha ī ǁîb ausis di ǀkhaeb ase ti ge mî. Tsîb ge Vusiba ǁîb daob ǀkha ra aiǃgû.
La bovino tre bedaŭris ke ŝi tiel avidis. La bienisto konsentis ke la bovino iru kun Vusi kiel donaco por lia fratino. Kaj Vusi pluiris sur la vojo.
Xawes ge gomasa ǃuiǂûs ǁaexa i ge o ǂgari-aoba ǃoa ge ǃkhoe-oa. Tsîb ge Vusiba daoba kā tsî kaise ǃonkhao hâse ǃgameb tawa ge sī. ǃHaokhoen ge ǀnai gere ǂû.
Sed la bovino rekuris al la bienisto je horo vespermanĝa. Kaj Vusi perdiĝis dum sia vojaĝo. Li alvenis tre malfrue por la geedziĝo de sia fratino. La gastoj jam estis manĝantaj.
“Tare-e ta nēsisa nî dī?” tib ge Vusib ra ā. “ǃKhoebē go gomas ge ǀkhaeb
māhe ta goba ǀgân omkurukha xa ta go māhen soas ǃnâ. Omkurukha ge ǀgâna go mā te ǁîkha go haiǂû
xoa-aokha go mā te haiba a khôa
xui-ao. Haiǂû xoa-aokha ge haiba go mā te ǁîkha
go tsamperes di ǃupusa a khôa xui-ao. ǁNās ge ti ausis di ǃgameb
tsamperesa. Nēsi i ge ǃupusa ǀkhai, tsamperesa ǀkhai, ǀkhaexū-e ǀkhai.
Tare-es ti ausisa nēsisa nî mî?”
“Kion mi faru?” ekkriis Vusi. “La bovino kiu forkuris estis donaco, kompense pro la pajlo, kiun donis al mi la konstruistoj. La konstruistoj donis al mi la pajlon, ĉar ili rompis la bastonon de la fruktokolektistoj. La fruktokolektistoj donis al mi la bastonon, ĉar ili rompis la ovon por la kuko. La kuko estis por la geedziĝo. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco.”
Vusib ausis ge ǁaeroba ǂâi tsî ra mî, “Vusi ti ǃgâro, tita ge ǀkhaexū-i ǀkha ǁae tama hâ. Tita ge tsamperes ǀkhas tsîna ǁae tama hâ! Sada hoada ge nēpa ǀhao hâ, tsî ta ge a ǂkhî. Nēsisa sa îsa sarana sī ǂgaeǂgā î da nē tsēsa tsēdī!” Tsîb ge Vusiba mîhe go khami ge dī.
La fratino de Vusi pensis iomete, tiam ŝi diris, “Vusi, mia frato, ne vere gravas al mi la donacoj. Eĉ ne la kuko! Ni ĉiuj estas kune ĉi tie, do mi ĝojas. Nun surmetu viajn bonajn vestaĵojn, kaj ni festu tiun ĉi tagon!” Kaj do Vusi tion faris.
Nina Orange
Wiehan de Jager
Ngeve Shangombe
nama
4-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
