ǃKhō-unuhe gu ra omde xu ǃnūse,gu ge ǃnans ǃganǀgôaga ǀhomaxa danaǃās Nairobis dis ǃnâ ǁan hâ. Mâ tsēs hoasa gu ge ǀkhīs ra khami ra ū. ǀGui ǁgoaga gu ge nē axaga ǁîgu di ǂgoade gere ǁguibē,ǃkhai ǀnūǃgûǃgani ai gu ge ǁomǂkhais khaoǃgâ. ǃKhaiǂkhai gu ge xui-ao gere ǀawon ǀkha ǀaesa khau. Magozweb ge nē axagu ǀkha ge hâ i. ǁÎb ge axagu ǃnâ ge ǂkham i.
En la okupata urbo Najrobo, malproksime de zorgema vivo hejme, loĝis grupo de senhejmaj knaboj. Ili bonvenigis ĉiun tagon kiel ajn ĝi venis. Unu mateno, la knaboj pakis siajn matojn post dormado sur malvarmaj trotuaroj. Por forpeli la malvarmon ili ekbruligis fajron per rubo. Inter la grupo de knaboj estis Magozwe. Li estis la plej juna.
Magozweb ge ǁîb îra xa ǁō xū-e,ob ge ge koro kurixa i. ǁÎb omeb oms tawab ge ge si hâ. Nē aob ge axaba ǃgâise ge ǃkhō-unu tama hâ i. Magozwebab ge ǂauna ǂûna ge au tama hâ i. ǁÎb ge axaba kaise ǃgom sîsenna gere dī kai.
Kiam la gepatroj de Magozwe mortis, li havis nur kvin jarojn. Li iris loĝi kun sia onklo. Ĉi tiu viro ne zorgis pri la infano. Li ne donis al Magozwe sufiĉe da manĝaĵo. Li igis la knabon multe labori.
Magozweb ga nēs ǂama ǃgaesen tsî dîna dîbi,ob ge omeba gere ǂnaubi. Magozweb ga skoli ǁgab ra ǃgû ǂgao ǃkhaisa mîba bi,ob ge omeba ǂnaubi tsî ra mî,” Kaisets gâre,xū-e ǁkhāǁkhāsens ǃaroma,” timi. Omeb gere ûi-ūbi ǀgaus xab ge Magozweba, ǃnona kurigu khaoǃgâ omeb omsa xu ge ǃkhoebē. ǁÎb ge ge ǃganǀgôa kai.
Se Magozwe plendis aŭ demandis, lia onklo batis lin. Kiam Magozwe petis, ĉu li povas iri al lernejo, lia onklo batis lin kaj diris: “Vi estas tro stulta por lerni ion ajn.” Post tri jaroj de ĉi tiu traktado Magozwe forkuris de sia onklo. Li ekloĝis surstrate.
ǃGanǀgôasis ge kaise ge ǃgom i, xui-ao gu ge ǃnāsa axaga tsēs hoasa ǂû-e hōs ǀkha gere ǃgomma tsâ. ǀNî ǃnāde gu ge axaga ǀawaǃnamgu xa ǃkhōhe,tsî ǁkhāti gere ǂnauhe. ǀAesen gu ga, o gu ge ǀgui khoe-i xas tsîna ge huihe tama hâ i. ǁÎgu ge ǀkhowemâ tsî plastikna gu gere ǁamaxū tsî hōǂgā marisa xu ǀgui gere ûi. Ûib hâgu ge nau mâǃoara ǃnandi ǃganǀgôagu xa gere ǃgomǃgomhe.Nē axagu ǁîga gere ǃkhamū tsî danaǃās di hoa ǃâgu di ǀhonkhoe ǂgao xui-ao.
Strata vivo estis malfacila kaj la plej multo de la knaboj luktis ĉiutage nur por akiri manĝon. Foje ili estis arestitaj, foje batitaj. Kiam ili estis malsanaj, estis neniu por helpi. La grupo dependis de la malmulta mono, kiun ili akiris de almozpetado, kaj de vendado de plastoj kaj aliaj reciklado. La vivo estis eĉ pli malfacila pro bataloj kun rivalaj grupoj, kiuj volis regi partojn de la urbo.
ǀGuitsēb ra Magozweba ǀapon xawagu ǃnâ ra ǁhoaramâ,hîab ge ǀoro ǁgaeǂhôa khomaiǂkhani-e ra hō. ǂKhanisa ǃanube ǀkha tsîb ge ǁgarub ǃnâ ge ǂgā. Mâ tsēs hoasab ge ǂkhanisa ūǂui tsî ai-īsirogu ǁga ra kō. Mîdeb nî khomai ǀgausab ge ge ǀū i.
Iun tagon, dum Magozwe trarigardis la rubujojn, li trovis malnovan ĉifonan rakontolibron. Li purigis la malpuraĵon de ĝi kaj metis ĝin en sian sakon. Ĉiutage poste li elprenis la libron kaj rigardis la bildojn. Li ne sciis kiel legi la vortojn.
Nē ai-īsirogu ge anikuniǁkhana-ao kai ge axab ǁgaeǂhôasa ra ǁgau. Anikuniǁkhana-aosis xab ge Magozweba ra ǁhapo.ǀNî tsēdeb ge ǁîba ra mûnanaisen ǁîb a nē ǁgaeǂhôas ǃnâ hâ axa ti.
La bildoj rakontis la historion de knabo, kiu fariĝis piloto. Magozwe revus esti piloto. Foje, li imagis, ke li estas la knabo en la rakonto.
ǃKhaib ǃnâb ge Magozweba ǃgani ǃnâ mâ tsî gere ǀkhowe. Ao-i ge ǁîb tawa ge ǃgûsi.” ǃGâitsēs, tita ge Thomab ti ǀon hâ. Nēba ta ge ǀgūse ra sîsen, ǂûǁamaxū ǁgâus tawa,” tib ge nē aoba ra mî. ǁÎb ge ǃhuni oms, ǀawa ǂamǃnâba ūhâs ǁga ra ǁnae. “ǂGomǃgâ ta ge ra ,ǁnapa sī tsîts ǂûxū-e nî si hōbasensa” tib ge ra mî. Aoba kō, omsa kō tsîb ge Magozweba “ǂGao ta ka o,” ti ǃeream tsî ra ǃgûbē.
Malvarmis kaj Magozwe staris sur la vojo almozpetante. Viro iris al li. “Saluton, mi estas Tomaso. Mi laboras proksime ĉi tie, en loko, kie vi povas havi ion por manĝi,” diris la viro. Li indikis flavan domon kun blua tegmento. “Mi esperas, ke vi iros tien por iom manĝi?” li demandis. Magozwe rigardis la viron, kaj poste la domon. “Eble,” li diris, kaj foriris.
ǁKhâgu ǃkharu hâse gu ge ǃganǀgôagaǀ Thomaba ra mûmâ. ǁÎb ge khoen ǀkha ǁgams xa ge ǃgâibahe i, ǃgōsase ǃganǀgôan ǀkha. Thomab ge khoen di ûibǁgaeǂhôan ǁga gere ǃgâ. ǁÎb ge ge taniǀnamxa-i, tātsē ǂū-o tama i ti ge ī i. ǀNî axagu ge nē ǃhuni tsî ǂhoa oms ǁga tsēs hoasa ge ǃgû tsoatsoa, tsēǃgâǁaeb ǂû-e hōs ǃaroma.
Dum la sekvaj monatoj, la senhejmaj knaboj kutimis vidi Tomason. Li ŝatis paroli kun homoj, precipe homoj surstrate. Tomaso aŭskultis la rakontojn pri la vivoj de homoj. Li estis serioza kaj pacienca, neniam malĝentila aŭ senrespekta. Iuj el la knaboj komencis iri al la flava kaj blua domo por manĝi tagmeze.
Magozweb ge ǀnūǃgûǃgani ai ǂnû tsî ai-īsigu ǂkhanis âb ǃnâ gere kō, hîab ge Thomaba ge ǁîb xōǀkhā ge si ǂnû. “Tare-i xa ra ǃgû ǁgaeǂhôasa?” tib ge Thomaba ra dîbi. “Axab hîa ge anikuniǁkhana-ao kaib xa ra ǃgû,” tib ge Magozweba ra ǃereambi.”Mati ǀon hâ axaba?” tib ge Thomaba nē ra dîbi. “ǀŪ ta ge a, khomai ǁoa ta a,” tib ge Magozweba ǂause ra mî.
Magozwe sidis sur la trotuaro rigardante sian bildlibron, kiam Tomaso sidiĝis apud li. “Pri kio temas la rakonto?” demandis Tomaso. “Temas pri knabo, kiu fariĝas piloto,” respondis Magozwe. “Kiel nomiĝas la knabo?” demandis Tomaso. “Mi ne scias, mi ne scias legi,” diris Magozwe mallaŭte.
ǁKhawa kha ge ǀhao,ob ge Magozweba ge Thomaba ǁîb ûiǂgaroba ge ǁgamba. Nē ǂhôas ge mâǀgaus aib ǁîb omeb xa gere ûi-ūhe ǃkhais, tsîb ge ǃkhoebē ǃaromas tsîna. Thomab ge xu-e ǃhoaǀaro tama i tsî ǁkhati Magozweba tare-eb nî dīsa mîba tama hâ, xaweb ge kaise ǂorisase gere ǃgâbi.ǀNî ǃnāde kha ge ǂhoa ǂamǃnâba ūhâ oms tawa gere ǁgam, ǂûǁae khara hîa.
Kiam ili renkontiĝis, Magozwe komencis rakonti sian propran historion al Tomaso. Ĝi estis la rakonto de lia onklo kaj kial li forkuris. Tomaso ne multe parolis, kaj li ne diris al Magozwe kion fari, sed li ĉiam aŭskultis atente. Foje ili parolis dum ili manĝis ĉe la domo kun la blua tegmento.
Magozweb ge disi kurixa, ob ge Thomaba ǀasa ǁgaeǂhôa ǂkhanisa ge ǀkhaebi. Nē ǂkhanis ge ǃgaroǃā-axab hîa ǂanǂansa ǂaiǃgaiǀhuru-aose ge ǂansa ib xa ra ǃgû. ǂGui ǃnādeb ge Thomaba nē ǁgaeǂhôasa Magozweba gere khomaiba, ǀguitsēb ge mîs kose. ” ǂÂi ta ge ra titan î skolǃgû tsoatsoa tsî khomai nî khomai ǃkhaisa. Mâti tsa ǂâi?” Thomab ge ra mîba bi, ǁîb ǀgôan rah â tsî skolǃgû ǃkhai-e ǂan ti.
Proksime al la deka naskiĝtago de Magozwe, Tomaso donis al li novan rakontolibron. Ĝi estis rakonto pri vilaĝa knabo, kiu kreskis esti fama futbalisto. Tomaso legis tiun rakonton al Magozwe multfoje, ĝis unu tago li diris, “Mi pensas, ke venis la tempo, por vi iri al lernejo kaj lerni kiel legi. Kion vi pensas?” Tomaso klarigis, ke li scias pri loko, kie infanoj povas loĝi kaj iri al lernejo.
Magozweb ge nē ǀasa hâǃkhaib, tsîb nî ǁîba skolǃgû se i ǃkhais xa ra ǂâi. ǀNîsi i a ama tama hâ, ti omeb ge ǂhanu i ǃkhaisa. Tita ǁkhāǁkhāsens ǃaroma kaise gâre ti? Nē ǀasa hâǃkhaib tawa ta xare ǃkhamūhe tite? ǁÎb ge re ǃao. ” ǃGangu ǃnâ hâmâs ge tsâse a ǃgâi,” tib ge ra ǂâi.
Magozwe pensis pri ĉi tiu nova loko, kaj pri irado al lernejo. Kaj kio se lia onklo pravus kaj li estus tro stulta por lerni ion ajn? Kio se ili batus lin ĉe ĉi tiu nova loko? Li timis. “Eble estas pli bone resti loĝanta sur la strato,” li pensis.
Thomab ǀkhab ge ǁîb ǃaoba ra ǀgoragu. ǁAe-i khaoǃgâb ge nē aoba ge axaba mîǁawoǁawoba, ǃgâi ûibab nî nē ǀasa hâǃkhaib tawa ūhâ ǃkhaisa.
Li dividis siajn timojn kun Tomaso. Post iom da tempo la viro trankviligis la knabon, ke la vivo povus esti pli bona ĉe la nova loko.
ǁNātimib ge Magozweba ǀgam ǀkhara axakha ǀkhab ǁomǃnâǃnā-omsa ra ǀgoragu,oms ǃnâ ge doe-ǂgâ. Hoan ǀhaob ai disi ǀgôan ge nē oms tawa gere hâ. ǁÎn ge mâro Cissys tsî ǁîs aob ,ǃnona arigu, ǀhôas tsî kaira piris tsîn ǀkha ge ǁanǁare hâ i.
Kaj tiel Magozwe translokiĝis en ĉambron en domo kun verda tegmento. Li dividis la ĉambron kun du aliaj knaboj. Entute estis dek infanoj loĝantaj en tiu domo. Kune kun onklino Cissy kaj ŝia edzo, tri hundoj, kato, kaj maljuna kapro.
Magozweb ge skola ge ǂgâ tsoatsoa,xawe i ge ge ǃgom i. ǂGui xūnab ge nî sīǃnâse ge ī i. ǁÎb ge skolǂgâsa gere ǀû ǂgao. Xaweb ge ge ǂâihō anikuniǁkhana-aob tsî ǂaiǃgaiǀhuru-aob hâkha xa ra ǃgû ǁgaeǂhôa ǂkhanira xa. ǁÎkha khamib ge ge ǀûsen tama hâ i.
Magozwe komencis lernejon kaj ĝi estis malfacila. Li havis multon por lerni post malfrua komenco. Foje li volis rezigni. Sed li pensis pri la piloto kaj la futbalisto en la rakontolibroj. Kiel ili, li ne rezignis.
Magozweb ge ǃam ǂamǃnâba ūhâ oms ǃgâb ai, skoli di ǁgaeǂhôa ǂkhanisa gere khomai. Thomab ge ǁîb xōǀkhā ra si ǂnû. “Tare- i xa ra ǃgû ǁgaeǂhôasa?” tib ge Thomaba ra dîbi. ” ǁGauǃnâ-ao kai ǂgao ra axab xa ra ǃgû,”tib ge Magozweba ra ǃeream. “Mati ǀon hâ axaba?” tib ge Thomaba ra dîbi. “ǁÎb ǀons ge a Magozwe,” tib ge Magozweba ǀnom ra se ra ǃereambi.
Magozwe sidis en la korto ĉe la domo kun la verda tegmento, legante rakontolibron de la lernejo. Tomaso venis kaj sidis apud li. “Pri kio temas la rakonto?” demandis Tomaso. “Temas pri knabo, kiu fariĝas instruisto,” respondis Magozwe. “Kiel nomiĝas la knabo?” demandis Tomaso. “Li nomiĝas Magozwe,” diris Magozwe ridetante.
Lesley Koyi
Wiehan de Jager
Ivan Petrus Josob
nama
5-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
