Estis knabineto kiu unue vidis la misteran formon en la malproksimo.
Nē īsi- i ra ǃgû ǀg¡s koses ge ǃgom tarekhoesa ra mû.
Kiam la formo proksimiĝis, ŝi vidis ke ĝi estas tre graveda virino.
Nē ǂkham ǀgôaros ge tao rase, xawe ǃao tamase nē khoes ǁga ra ǃgûǀg¡.” Ūbasen si ta ge nî,” tin ge ǂkham ǀgôarosa khoena ra mîǀgui. “ǁÎ ôagura da ge nî ǃûi tsî nî ǃnorasase ¡hâ.”
Sinĝena sed kuraĝa, la knabineto proksimiĝis al la virino. “Ni devas teni ŝin kun ni,” la popolo de la knabineto decidis. “Ni gardos ŝin kaj ŝian infanon sekure.”
ǀGôaro i nî hōhe ǁaeb ge ge ǀoa.”ǁGâi!” “ǂNamna ǀkhī-¡!” “ǁGam-i!” “ǁGâiiiiii!”
La infano baldaŭ ekvenis. “Puŝu!” “Alportu kovrilojn!” “Akvo!” “Puuuuuŝŝŝŝŝuuu!!!”
Xawen ge ǀgôaro-e mû,on ge hoana ǃhurib x age uri oa. ” Donki- i!”
Sed kiam ili vidis la infaneton, ĉiuj saltis malantaŭen ŝokite. “Azeno?!”
ǁÎn ge ge ǂnoagu tsoatsoa.”Sada ge go mî mamasas tsî ǀgôaro- i tsîna da nî ǃnorasase ¡hâ ti,xui-ao da ge ǁnāsa nî dī,” timin ge ǀnîna ra mî. “Xawe ra ge ǁîra ts¡ǃōba nî ǀkh¡-¡” tin nauna ram î.
Ĉiuj ekdisputis. “Ni diris ke ni gardus la patrinon kaj la infanon sekure, kaj tion ni faros,” diris iuj. “Sed ili alportos al ni malbonŝancon!” diris aliuloj.
Nē taras ge ǁkhawa ge si ǀguri hâ. ǁÎs ge gere ǂhâ,tare-es nē ǀgôaro-i ǀkha nî dī ǃkhaisa. ǁÎs ge gere ǂhâ tare-es nî dī-¡sense.
Kaj tiel la virino trovis sin sola denove. Ŝi demandis sin, kion ŝi faru kun tiu stranga infano. Ŝi demandis sin, kion ŝi faru kun si mem.
ǀUnis ais ge ge ¡ǃoa khoe-ôagura a ǃkhaisa.
Sed finfine ŝi devis akcepti ke li estas ŝia infano kaj ŝi estas lia patrino.
Nē ǀgôa i ga ǃnae i ge khami ǀgui hâhâ o,o i ge ga ǃgomsi tama hâ. Xawe i ge nē donki ǀgôaro-e kai i ra o ra kai, ega i mamasas ǁâb ai ǂâu tamas kose. Matikōseb ga dītsâ,xaweb ge khoe i khami tanisen ǁoa. ǁÎb mamas ge kaise ge tsau hâ i. Nau ǀgurun ǀguin ra dī sîsengas ge gere ǀnîǃnāde dī kaibi.
Nu, se la infano restis same malgranda, ĉio eble okazus alie. Sed la azeninfano grandiĝis kaj grandiĝis, ĝis li ne plu trovis lokon sur la dorso de sia patrino. Kaj kiom ajn li klopodis, li ne povis konduti sin kiel homo. Lia patrino estis ofte laca kaj ĉagrenita. Iufoje ŝi devigis lin fari bestan laboron.
Donkib ge kaise nē ǃkhais xa tao tsî ǃn¡se ǃgarise ge ǃkhoebē.
Konfuzo kaj kolero kreskiĝis en Azeno. Li ne faru ĉi tion kaj li ne faru tion ĉi. Li ne kondutu sin tiel kaj li ne kondutu sin tiel. Li tiel koleriĝis ke iutage li piedbatis sian patrinon al la tero.
Donkib ǃnâb ge ǀgarusa ǂâis tsî ǁaib tsîna ge omkhâisen. Nē x¡-e dī ǁoa,nau-e dī ǁoa tib ge i. Nēba ī ǁoa, nauba ī ǁoa tib ge i. ǀGuitsēb ge kaise ǁaixa tsî ǁîb mamasa ge ǂnā,îs ǃh¡b ai si ǁnā.
Azeno pleniĝis de honto. Li forkuris tiom malproksimen kaj tiom rapide kiom li povis
ǁÎb ge ǃkhoeǀû ǁaeb ai i ge ǀnai ge ǃkhae i, tsîb ge Donkiba ge kā. “Uuu Uuuu?” tib ge ǃkhaeb ǃnâ ra tupu. “Uuuu Uuuu”? ti ra ǀgana oa. ǁÎb ge ǀguri ge hâ i. Bols khamib ge ǃgupuse ge amiǂgāsen,tsîb ge ǃgam ǂomsa ge ǁom.
Kiam li ĉesis kuri, estis jam nokto, kaj Azeno perdiĝis. “I-a?” li flustris al la mallumo. “I-a?” ĝi resonis al li. Li estis sola. Li buklis sin strikte en pilkoformo kaj eniris profundan kaj maltrankvilan dormadon.
Kaira aob ra kōbi seb ge Donkiba ge ǂkhai. ǁÎb ge kaira aob di mûdi ǃnâb ge kō, o ǃâubasen-e ge hō.
Azeno vekiĝis kaj vidis strangan maljunulon, kiu fikse rigardis lin desupre. Li rigardis en la okulojn de la maljunulo kaj eksentis iom da espero.
Donkib ge nē kaira aob ǀkha ge sī ǁan,tsî ge matib nî ûiǃkharu ǀgausa ge ǁkhāǁkhāhe. ǃGâ tsîb ge Donkiba ge ǁkhāǁkhāsen,tsîb ge kaira aoba ǁkhāsa gere dī. ǁÎkha ge huigu tsî ǀguiba gere âiǁae.
Azeno restis kun la maljunulo, kiu instruis lin pri multaj diversaj manieroj vivteni sin. Azeno aŭskultis kaj lernis, samkiel la maljunulo. Ili helpis unu la alian, kaj ili kune ridis.
ǀGui ǁgoagab ge kaira aoba ge Donkiba ǂgan îb ǃhommi ai ǂamǃnâb kose tani ǃapabi.
Iun matenon la maljunulo petis Azeno-n porti lin al montopinto.
Kaise ǀgapise kha ge ǃâudi ǁaegu ge ǁom. Donkib ge ǁîb mamas ǀaesen hâ tsî ǁîba ra ǂgai ti ra ǁhapo. ǃHuri ǂkhaib ge o…
Alte inter la nuboj ili dormiĝis. Azeno sonĝis, ke lia patrino malsanas kaj vokis lin. Kaj tiam li vekiĝis…
…ob ge ǀhōsab, kaira aoba ge ǃâudi ǀkha kābē.
… la nuboj estis malaperintaj, kune kun lia amiko, la maljunulo.
ǀUnis aib ge Donkiba tare-eb nî dīsa ge ǂan i.
Azeno finfine sciis, kion fari.
ǁÎb mamasas kā hâ ǀgôab âs xa ra ǃoamâ, hîab ge Donkiba ǁîsa ge si hō. Gaxuse ra ge aibe ge kōgu,tsî ra ge kaise ǀgaisase ge ǁnamǂgāgu.
Azeno trovis sian patrinon, solan kaj funebrantan sian perditan infanon. Ili fikse rigardis unu la alian longtempe. Kaj tiam forte brakumis unu la alian.
Donki ǀgôab tsî mamasas hâra ge ǀguiba ge kaikhâi tsî ǂguiǃnâgu ǀgauna ge hō ûiǁare ra nîba.ǁÎra ǂnamipe hâ khoen tsî nau ǀaokhoen tsîn ge ǂause ge hâǁare tsoatsoa.
La azeninfano kaj lia patrino kreskis kunen kaj trovis multajn manierojn vivi kune. Iom post iom aliaj familioj ekloĝis ĉirkaŭe.
Lindiwe Matshikiza
Meghan Judge
Petrus Josob
nama
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
