ǀGuitsē ra ge Anis tsî ǃAriǃkhās hâra ge khoeǀhōgu i. ǁîra ge nau anin ǀkha ǂkhîb ǃnâ ge ǁanǁare hâ i. ǀGui-i âra tsîn ge ge ǁkhana ǁoa i.
Iam Kokino kaj Aglo estis amikoj. Ili vivis en paco kun ĉiuj aliaj birdoj. Neniu el ili sciis flugi.
ǃÂtsūǀkhāb ge ǀguitsē ǁnā ǃhūb ǃnâ ge hâ i. ǃAriǃkhās ge kaise ǃnūse ǂû-e hōs ǃaroma nî ǃgûse i. ǁÎs ge kaise tsau hâse ge oaǀkhī.”Supu ǀgau i ge nî hâ ǃgûs di-e!” tis ge ǃAriǃkhāsa ra mî.
Iun tagon regis malsato en la lando. Aglo devis paŝi tre malproksimen por trovi manĝaĵon. Ŝi revenis tre laca. “Devas esti pli facila maniero vojaĝi!” diris Aglo.
ǃGâi ǃoeǂoms khaoǃgâs ge Anisa kaise ǃgâi ǀawesa ge ūhâ i. Nau anina xu ra ǁnā ǃamgas ge gere ǀhaoǀhao.”ǀKhim nē ǃamga sam di ǃamgu ai ǂomǁgui,”tis ge ra mî.”ǁNās ge ǃgûsa tsâse a supusupu ǁkha.”
Post bona dormo Kokino havis brilan ideon. Ŝi komencis kolekti la falintajn plumojn el ĉiuj siaj birdaj amikoj. “Ni kudru ilin kunen super niaj propraj plumoj,” ŝi diris. “Eble tio faros vojaĝi pli facila afero.”
ǃAriǃkhās ǀguis ge ǁnā ǃgaroǃās ǃnâ ge nala ūhâ i, tsîs ge ǂguro ge ǂom tsoatsoa. ǁÎs ge îxa ǁgawokha ge ǂombasen,tsî Anis ǀgapise ge ǁkhana. Anis tsîn ge nē nala ge ǀkhuwi,xawes ge ǃhaese ǁîsa ge ǂoms xa tsau. ǁÎs ge kāb ai nala ǁgui tsî ôasana ǂûdīǃnâ-oms ǃnâ gere ǂûdība.
Aglo estis la sola en la vilaĝo kun kudrilo, do ŝi komencis kudri unue. Ŝi faris al si paron da belaj flugiloj kaj flugis alta super Kokino. Kokino prunteprenis la kudrilon, sed ŝi baldaŭ laciĝis pri kudrado. Ŝi lasis la kudrilon sur la ŝranko kaj iris en la kuirejon por prepari manĝaĵon por siaj infanoj.
Nau anin ge ǃAriǃkhās ra ǁkhanabē ǀgausa ram û. ǁÎn ge Anis ai nala ge ǂgan,în ǁîn tsîna ǁgawona kurubasen. Hoa anin ge ega ǀhomaib ai gere ǁkhanamâ.
Sed la aliaj birdoj vidis Aglon flugi for. Ili petis Kokinon prunti al ili la kudrilon por fari flugilojn ankaŭ por ili mem. Baldaŭ birdoj flugis ĉie supre en la ĉielo.
Anis ge oms tawa ge ǀkhai i ,ǀuniga anis hîa ge nala ǀkhuwis ge nala oaǀkhī-ū o. Ôasan ge nala ǃkhōǃoa tsî ge ǀhuru-ūbi tsoatsoa. ǀHuru tsautsausen,tsîn ge nala ǃhūb ǃnâ ge ǀuru ǁgui.
Kiam la lasta birdo redonis la pruntitan kudrilon, Kokino ne estis tie. Do ŝiaj infanoj prenis la kudrilon kaj ekludis kun ĝi. Kiam ili laciĝis pri la ludo, ili lasis la kudrilon en la sablo.
ǃUia ǁaeb ais ge ǃAriǃkhāsa ge oaǀkhī. ǁÎs ge nali âsa ra hā ǂgan-oa, îs ǃgomǀgorahe ge ǃamga ǂomǁae ǁkha. Anis ge kāb ai kō, ǂûdīǃnâ-oms ǃnâ kō,tsî oms ǃauga tsîna ge kō,xawes ge ǀguis khama i ǃkhai-i tawas tsîna nala hō tama hâ.
Poste tiun posttagmezon, Aglo revenis. Ŝi petis la kudrilon por ripari iujn plumojn kiuj malfiksiĝis sur ŝia vojaĝo. Kokino rigardis la ŝrankon. Ŝi rigardis en la kuirejon. Ŝi rigardis en la korton. Sed la kudrilo troviĝis nenie.
“ǀGui tsēs ǀguisa mā tere,tis ge Anisa ra ǃAriǃkhās ǃoa ǀkhoma. Osas ge sa ǁgawokha ǁkhawa ǂomǁae, ǁkhanabē tsî si ǂûna ôa ǁkha.” “ǀGui tsēs ǀguisa” tis ge ǃAriǃkhāsa ra mî. ” Nalas ga hō tama i,os ge sa ôarona xu ǀguiro-e matares ase nî mā te.”
“Nur donu al mi tagon,” Kokino petegis Aglon. “Tiam vi povos ripari vian flugilon kaj flugi por akiri manĝaĵon denove.” “Nur unu tagon pli,” diris Aglo. “Se vi ne trovos la kudrilon, vi devos doni al mi unu el viaj idoj kiel pagon.”
Sao ra tsēs ge ǃAriǃkhāsa sī,os ge Anisa ǃhūb ǃnâs ra ǁhoramâse ge si ǀhao-u, xaweb ge nalda ge ǀkhai i. ǃAriǃkhās ge ǃnoesase ǁkhanaǁnâ tsî ǀgui anirosa ǃkhō, tsî ge ǁkhanabē ūsi. ǁNā tsēsa xus ge ǃAriǃkhāsa, Anisa ǃhūb ǃnâs ra nala ǁhoramâse ra mû.
Kiam Aglo venis la venontan tagon, ŝi trovis Kokinon skrapantan en la sablo, sed neniu kudrilo. Do Aglo flugis tre rapide kaj kaptis unu el la idoj. Ŝi forportis ĝin. Ĉiam post tiam, kiam ajn Aglo aperas, ŝi trovas Kokinon skrapantan en la sablo por la kudrilo.
Tsî ǃAriǃkhās ǁgawogu di sommi ra ǃhūb ai ǁgausens koses ge Anisa, ǁîs anirona ra ǃkhâikhom. “ǃGora tsî ǂnâsa ǃhūba xu ǂgō.” Tsîn ge anirona ra ǃeream “Sida ge gâre tama hâ, ǃkhoe da nî” ti.
Kiam la ombro de la flugilo de Aglo falas sur la kampo, Kokino avertas siajn idojn. “Eliru el la nuda kaj seka tereno.” Kaj ili respondas, “Ni ne estas malsaĝuloj. Ni kuros.”
Ann Nduku
Wiehan de Jager
Petrus Josob
nama
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
