ǀGuia i ge koma ǁgâu-anib tsî Tūsôab hâkha xa ge ǀhōguhe hâ i. Xawe kha ge hanagam hoaǁae gere ǀnûgu. O kha ge ǀguitsē ge mîǀgui ǂaiǃgaisa kha nî ǀhurusa, î kha mû mâb a ǁîkha xa ǂoaǂamsa ǀhuru-aosa.
Koko kaj Milpiedulo estis amikoj. Sed ili ĉiam konkuris unu kontraŭ la alia. Iun tagon ili decidis ludi futbalon por vidi, kiu estis la pli bona ludanto.
O kha ge ge ǂgāb ǁga dāǁnâ tsî ge ǃâigu tsoatsoa. ǁGâu-anib ge ǃgari i, xaweb ge Tūsôaba ǁîb x a ge aiǃâ ǃgari i. ǁGâu-anib ge amase ǃnūse gere ǂnā, xaweb ge Tūsôaba ǁîb xa ǃnūrose ge re ǂnā. ǃNubaib ge ǁGâu-aniba ǃnûib ti ge ǁaixa.
Ili iris al la ludkampo kaj ekludis. Koko estis rapida, sed Milpiedulo estis pli rapida. Koko piedbatis malproksimen, sed Milpiedulo piedbatis pli malproksimen. Koko eksentis sin malkontenta.
Nē soab ai kha ge go mîǀgui ǃhubai ǂnûi tsî ra ǀguiǀguipese ǂnāhe bols ǀkha kha nî ǃâiguse. Aipeb ge Tūsôaba ge ǂguro ǃkhō-ao i, ǁnās khaoǃgâb ge ǁGâu-aniba ge ǃēsa hō, mâǃoas disa.
Ili decidis ludi punŝoton. Unue, Milpiedulo estis la golulo. Koko gajnis nur unu golon. Tiam estis la vico de Koko gardi la golejon.
Nē soab ai kha ge go mîǀgui ǃhubai ǂnûi tsî ra ǀguiǀguipese ǂnāhe bols ǀkha kha nî ǃâiguse. Aipeb ge Tūsôaba ge ǂguro ǃkhō-ao i, ǁnās khaoǃgâb ge ǁGâu-aniba ge ǃēsa hō, mâǃoas disa.
Milpiedulo piedbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo piedbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo kapbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo gajnis kvin golojn.
ǁGâu-anib ge ǁnatikōse ǁaixa tsî ge ǂnubi-am ǂoaǃnâb go ǃkhais ǃaroma. ǁîb ge amase kaise ǂkhawusa ǂoaǃnâ-ao ge i. Ob ge Tūsôaba ge âiǂuibi, gawaxaseb gere ǁîba ǁgowo xui-ao.
Koko koleregis, ĉar ŝi perdis la ludon. Ŝi estis tre malbona perdanto. Milpiedulo ekridis, ĉar lia amiko faris tiom da bruo pri tio.
ǁGoas ai ǀguib ge nē aniba ǁaixa ǃānsen tsî ammi âba hārase khoba tsî Tūsôaba hāra.
Koko tiel koleris ke ŝi larĝe malfermis la bekon kaj forglutis la milpiedulon.
Ganubeb ǁaru garu hîab ge nē aniba ǁnāb goro hāra Tūsôab di ǁgûsa ge dākhâi. Os ge nē ǁgûsa ge dî bi “Ti ôarobats kha mûba te tama hâ?” timi. Ob ge aniba ǃnōb ǀkha ge ǃeream. Nēs ǂamas ge ǁgûsa kaise gere ǂâiǂhansen.
Dum Koko marŝis hejmen, ŝi renkontis Milpiedul-patrinon. Milpiedul-patrino demandis, “Ĉu vi vidis mian infanon?” Koko nenion diris. Milpiedul-patrino maltrankviliĝis.
Tsî ǁnatis garu hîas ge ǀui, ǁgā domro-e ge ǁnâu “hui te re, ti mamaseǃ” timî. Os ge hoaǀkhā kō tsî ǂorisase gere ǃgâ. Nē domrob ge hanagam nē anib di ǃnāba xu gere khom.
Tiam Milpiedul-patrino aŭdis voĉeton. “Helpu min, panjo!” kriis la voĉo. Milpiedul-patrino ĉirkaŭrigardis kaj aŭskultis atente. La voĉo venis el ene de la koko.
Os ge nē ǁgûsa ǀgauasam rase ge ǃau “sa ǀō-aisa ǀgaiba sîsenū, ti ôaro!” timî.
Milpiedul-patrino ekkriis, “Uzu vian specialan povon, mia infano!” La milpieduloj povas fari malbonan odoron kaj malbonan guston. Koko eksentis sin malsana.
Nē anib ge ra ǃgorosen, tsî tomanǂā tsî ǂara. Tsî ra ǁui. ǁKhawa ra ǁui. Nē Tūsôab di ǁkhoab ge ra ǂkhîǂnari kai bi.
Koko ruktis. Tiam ŝi glutis kaj kraĉis. Tiam ŝi ternis kaj tusis. Kaj tusis. La milpiedulo estis naŭzega!
Nē ǀkhomǀkhomsa anib ge ǁui hana, ǁui hana tsî ge ǂkham Tūsôaroba ge ǀkhûiǂui.
Koko tusis, ĝis ŝi eltusigis la milpiedulon kiu estis en ŝia stomako. Milpiedul-patrino kaj ŝia infano suprenrampis sur arbo kaj kaŝis sin.
ǁNātsēsa xus ge koma anin tsî Tūsôan tsîn a khākhoebagusa.
Ekde tiam la kokoj kaj la milpieduloj estis malamikoj.
Winny Asara
Magriet Brink
Mattheus Goraseb, Petrus Josob
nama
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
