ǀGuitsēs ge ǃÔasa ǃāb xōǀkhā ge ǃgû gau i.
Iun tagon Kuniklo marŝis laŭ la riverbordo.
ǃKhaos tsîn ge ge hâ i , ǁîs ge ǂause gere ǃgûmâ tsî ǁkhoaxa ǃam ǀgâna gere ǂû.
Hipo ankaŭ estis tie, kie li promenis kaj manĝis iom da bongusta verda herbo.
ǃKhaos ge ǃôas tsîn ǁnapa ra hâma ǃkhais ge ǀ¡ i , tsî ǃÔasa ǂais ai ge dāhō. ǃÔas ge ǃKhaos ai ge ǃau tsoatsoa,”Sa ǃKhaotsa! ǂAis aits go dā-aite ǃkhaisats mû tama hâ?”
Hipo ne vidis ke Kuniklo estis tie kaj ŝi senintence paŝis sur la piedo de Kuniklo. Kuniklo ekkriis al Hipo, “Vi, Hipaĉo! Ĉu vi ne vidis ke vi paŝas sur mia piedo?”
ǃKhaos ge ǃÔas ai ǀûbaba ra ǂgan,”Mûsi tama ta ge go hâ i , xuige toxoba ǀûba te re!” Xawes ge ǃÔasa ge ǁnâuǃā ǂgao tama hâ i tsî ǃKhaos ai ge ǃau,”Sats ge ǂâibasens ǀkha ǁnāsa go dī! ǀGuitsēts nî mû! Tsamats nî!”’
Hipo pardonpetis al Kuniklo, “Mi tre bedaŭras. Mi ne vidis vin. Mi petas vian pardonon!” Sed Kuniklo ne volis aŭskulti kaj li kriis al Hipo, “Vi faris tion intence! Iutage vi vidos! Vi pagos!”
ǃÔas ge ǀAes tawa sī tsî ra mîba, “ǃGû i ǃKhaosa ǁgamma xus ǂoaxa tsî ǀgâna ra ǂû hîa ǂhuwi. ǁÎs go dā aite xui-ao!” ǃÔa,ǃgomsi i a ǀkhai ti ǀhōse, tis ge ǀAesa ra ǃeream si. Sās ra ǂgan khami ta nî dī.
Kuniklo iris trovi Fajron kaj diris, “Iru kaj bruligu Hipon, kiam ŝi elvenis de la akvo por manĝi herbon. Ŝi paŝis sur min!” Fajro respondis, “Neniu problemo, Kuniklo, mia amiko. Mi laŭ via demando faros.”
ǃKhaos ge ega ǃāba xu ǃn¡se ǀgâna gere ǂû. “ǂAnini!” Tis ge ǀAesa ra ǂhuwi.ǀAeǁhawub ge ǃKhaos ǀûga ra ǂhuwiǁnâ.
Poste Hipo estis manĝante herbon malproksime de la rivero, kiam, “Vus!” Fajro ekflamiĝis. La flamoj ekbruligis la hararon de Hipo.
ǃKhaos ge ā tsoatsoa tsî ǁgammi ǁga ge ǃkhoe. Hoa ǀûgu hâs ge ǀaes xa ge ǂhuwiǁnâhe. ǃKhaos ge kaise gere ā,”Ti ǀûn ge ǀAes xa go ǂhuwiǁnâhe!” Hoa ǀûn ge go ǁgôa! Ae,ti îxa ǀûna!”
Hipo ekploris kaj kuris al la akvo. Ŝia hararo tute forbrulis per la fajro. Hipo senĉese kriis, “Mia hararo forbrulis en la fajro! Mia hararo estas forbrulinta! Mia bela hararo!”
ǃÔas ge ǃKhaos ǀûn go ǂhuwiǁnâ ǃkhais xa gere ǃgâiaǂgao. Nētsēs koses ge ǃKhaosa ǀaesas ra ǃao xui-ao,ǁgamma xu ǃn¡se ǃgû tama hâ.
Kuniklo ĝojis ke la hararo de Hipo estis forbrulinta. Kaj ĝis nun, pro timo de fajro, la hipopotamoj neniam iras malproksime de la akvo.
Basilio Gimo, David Ker
Carol Liddiment
Petrus Josob
nama
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
