Antaŭ longa tempo tri knabinoj eliris por kolekti brullignon.
Antsye aaba abiilile naabi, kila
batsya i luutsi khuusuba.
Baryo baasuba nga benyaha, nga
behanyakila kameetsi.
Varmegis, do ili iris malsupren al la rivero por naĝi. Ili ludis kaj ŝprucis kaj naĝis en la akvo.
Baatsya khukhebulila nga antsye
abukabukana.
Beeyunakho khuukobolayo ingo.
Subite ili ekkonsciis ke estas jam malfrue. Ili rapidis hejmen al la vilaĝo.
Nga bali aambi khukhwoola ingo,
Namutosi weyabaaba mu milo
mweewe. Wenyoola nga webiliile
kumukufu kweewe. Aryo
wekoontselela basheewe ari, “Ni
munjeete khukoboleyo.” Ne basaale
beewe baaloma bari antsye
bwelabuule naabi.
Kiam ili preskaŭ alvenis hejmen, Nozibele metis sian manon sur la kolon. Ŝia kolĉeno estis forgesita! “Mi petas, revenu kun mi!” ŝi petis siajn amikojn. Sed ŝiaj amikoj diris ke estis jam tro malfrue.
Aryo Namutosi waakobolayo iluutsi
yenyene.
Waanyoola kumukuufu kweewe, kila
akyeendaka khaangu khuukobolayo
ingo.
Ne wakoraana khu lwe shishiilima
Do Nozibele reiris sola al la rivero. Ŝi trovis la kolĉenon kaj rapidis hejmen. Sed ŝi perdiĝis en la mallumo.
Iburaangisikho waabonayo kumulilo
kumulikha nga kwaamila mu ntsu.
Waakyendaka khaangu woolayo,
waakhoonyaka khu lwiitsi.
Malproksime ŝi vidis lumon el kabano. Ŝi rapidis al ĝi kaj frapis je la pordo.
Shamwiyaangisa khuubona nga
imbwa niyo iyamwiikulilawo
lulwiitsi, yaamureeba iri, “Ukana
shiina?”
Namutosi waakilamo ari, “Naatibile,
ari imeentsa shiifwo e khuukona.”
Imbwa yaamwiilamo iri, “Ingila
mukari, noola ta, ikhuluma.
Aryo Namutosi wenjila mu ntsu.
Surprize al ŝi, hundo malfermis la pordon kaj diris, “Kion vi volas?” “Mi perdiĝas kaj bezonas lokon por dormi,” diris Nozibele. “Eniru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele eniris.
Tiam la hundo diris, “Kuiru por mi!” “Sed mi neniam kuiris por hundo antaŭe,” ŝi respondis. “Kuiru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele kuiris iom da manĝaĵo por la hundo.
Tiam la hundo diris, “Ordigu la liton por mi!” Nozibele respondis, “Mi neniam ordigis liton por hundo.” “Ordigu la liton, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele ordigis la liton.
Ĉiutage ŝi devis kuiri kaj balai kaj lavi por la hundo. Tiam, iun tagon, la hundo diris, “Nozibele, hodiaŭ mi devas viziti iujn amikojn. Balau la domon, kuiru la manĝaĵon kaj lavu miajn vestaĵojn antaŭ ol mi revenos.”
Lubaluba nga imbwa ilitsiile,
Namutosi waakusa butsuune butaru
khu murwe kweewe. Khatweela
waakhara mu khuriiri, khakhaandi
waakhara inyuma we lulwiitsi, ni
khakhaandi waakhara mwitaala.
Lwanyuma waarandabala tsindimo
khuutsya ingo.
Tuj kiam la hundo foriris, Nozibele prenis tri harojn de sia kapo. Ŝi metis unu haron sub la liton, unu malantaŭ la pordon kaj unu en la ĉirkaŭbarejon. Tiam ŝi kuris hejmen laŭeble plej rapide.
Ne imbwa ni yakobola, yaheentsa
Namutosi. Yalaanga iri, “Namutosi,
uli waheena?”
Khatsuune khakhanyoowa
kheelamo khari, “Ise indi ano mu
khuriiri.” Khakhaandi nakho khari,
“Ise indi inyuma we lulwiitsi.” Khe
khataru nakho khari, “Ise indi ano
mwiitaala.”
Kiam la hundo revenis, li serĉis Nozibele. “Nozibele, kie vi estas?” li kriis. “Mi estas ĉi tie, sub la lito,” diris la unua haro. “Mi estas ĉi tie, malantaŭ la pordo,” diris la dua haro. “Mi estas ĉi tie, en la ĉirkaŭbarejo,” diris la tria haro.
Khaangukho, imbwa yaamanya iri
Namutosi waakiwomeele. Iryo
yaarakho tsindimo yaatima,
yaloonda luukyele paka mu shaalo.
Ne basaani ba Namutosi baaba nga
baakibuliile ni tsisoonyi. Imbwa
yashuukha, yenyukhilamo yaatima
yeelayo. Ni khukhwoolesa ari
sibakibonatsakakho luundi ta.
Tiam ekkonsciis la hundo ke Nozibele trompis lin. Do li kuris kaj kuris la tutan vojon al la vilaĝo. Sed la fratoj de Nozibele atendis tie kun grandaj bastonoj. La hundo turnis sin kaj forkuris, kaj poste ĝi ne revidiĝis.
Tessa Welch
Wiehan de Jager
Fabian Wakholi
masaba
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
