Pakarekare, pakarire didhiko dyokushamberera.
Iam estis feliĉa familio.
Mbadi hakurwithangire. Haghamwenine hakuru wawo mudighumbo nomumapya.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Ene mbadi hawafundhwerire kuhenyena pepi nomudiro.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Ngaharughananga yirughana yawo ghuthiku. Yoyishi, awo kwawatendithire kudinongo!
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Ene mungaghu yofotji gharurire kushwagha panunda kuthishe.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Diyuwa dimweya dirura dyakurire thikuma. Hakurwendi hamukonekithire…
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Ene yakarire maranga! Ghayenyumukire kughuyenyu ghodiyuwa.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Hana hodinongo hatokotire thikuma pakumona minagho ghanakuyenyumuka.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Ene haturithirepo dighano. Hombire dinongo muthishwi thothinyunyi.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Hatwarire minagho ghothinyunyi kudirundu dyodire.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Apa dyavire diyuwa, ghatukire kokayenda wimba muthishe thodiyuwa.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.