Ŝanĝi lingvon
Esperanto
amhara
angla
araba
bengala
ĉina (kantona)
ĉina (norma)
daria
filipina
franca
germana
hispana
itala
japana
korea
norvega (bokmål)
norvega (nynorsk)
panĝaba
paŝtuna
persa
pola
portugala
somala
svahila
tetuna
tibeta
turka
ukraina
urdua
Pliaj lingvoj...
Reiri al la rakontolisto
Besa ghomumbiru ghemanine mumukunda wetu noghakarire nohanu hohengi gha rongerire thikuma. Pamuve payarire mirongererero dhodhingi thikuma. Hadhineki hakughererire ghutoya mena kukutha oku ghanakuyenda mabesa ghawo.
Ĉe la malgranda bushaltejo en mia vilaĝo estis multa agado de homoj kaj superŝarĝitaj busoj. Sur la tero estis eĉ pli da ŝarĝoj. Helpantoj kriis la loknomojn kien iliaj busoj iris.
“Ñurumbara! Ñurumbara! Thaditokera!” Dyonayuvire mudhineki ghanakukugherera. Oyane yobesa oyu nashanine kuperama.
“Urbo! Urbo! Iranta okcidenten!” Mi aŭdis helpanton krii. Tio estis la buso, kiun mi devis kapti.
Besa ghokuñurumbara ghashanine kuyara, ene hanu hashawingi hakuthindarakanyinemo eshi haperamemo. Hamwe haturire miirongerero dhawo mwishi dhobesa. Hamwe mirongerero hanyomedhire mwimi dhobesa pawiru dhoyipura.
La urba buso estis preskaŭ plena, sed pli da homoj ankoraŭ antaŭenpuŝis. Iuj enmetis sian pakaĵon sub la buso. Aliaj metis la siajn interne sur la rakojn.
Hakaruyendo hohapya hafungaterire tutikiti twawo ghushana kokuhungumana mubesa ghokuyara thikuma. Hakamadi hohana hawaturire thiwana ghuwaroghitha thiwana ghukuroghithera ruyendo rorure.
Novaj pasaĝeroj kroĉis siajn biletojn, dum ili serĉis ie sidiĝi en la homplena buso. Virinoj kun junaj infanoj faris ilin komfortaj por la longa vojaĝo.
Nakuthindarakanyine kumbadi dhothitarero. Munu oyu ghahungumanine pepi nange ghafungaterire nongcamu pulasitiki ghothinamahako. Aye ghashupashutire yisandari yokukurupara, baki ghokudjovoka nowamukarire woma.
Mi alpremiĝis apud fenestro. Tiu, kiu sidis apud mi tenis firme verdan plastan sakon. Li portis malnovajn sandalojn, eluzitan mantelon, kaj li aspektis nervoza.
Nanokerire panunda dhobesa nonadimukire eshi kunakuthigha mukunda wange, dyango edi nakurera. Ame kunakunakuyenda kuñurumbara dhishokuru.
Mi rigardis eksteren el la buso kaj rimarkis ke mi forlasis mian vilaĝon, la lokon, kie mi kreskis. Mi estis survoje al la granda urbo.
Yokudhinadheka nayo yapwire nohakaruyendo wahe hahungumanine. Hakakughuritha shime hathinenekire kwingena mubesa haghurithe yinu yawo kwawakaruyendo. Kehe’yu ghaghambire ghukugherera yinu eyi ghakarire nayomughuro. Agha maywi ghaniyukerire yira ghodisheve.
La ŝarĝado estis finfarita kaj ĉiuj pasaĝeroj sidis. Kolportistoj ankoraŭ enŝoviĝis en la buson por vendi siajn varojn al la pasaĝeroj. Ĉiuj kriis la nomojn de la haveblaj varoj. La vortoj sonis al mi strangaj.
Hakaruyendo hongandji haghurire yinwa, oku hamwe haghurire yindjakaghura yoyipu nohatangire kundjakura. Awa hapirire masherenyi, yira ya’me, twarorere vene.
Eyi yiviyadhoka yandendukire apa ghapembithire thipembitho thobesa, thineghedhitho eshi kunakwimana keho. Mudhineki ghakughererire haghurithi hatundemo.
Kelkaj pasaĝeroj aĉetis trinkaĵojn, aliaj aĉetis malgrandajn manĝetojn kaj komencis maĉi. Tiuj, kiuj ne havis monon, kiel mi, nur rigardis.
Haghurithi hakuthindadhekire mundhira dhawo dhokushwagha mubesa. Hamwe hatapire tjindji kwawakaruyendo. Hamwe hayerekire kughuritha rokuhurerera yinu yoyingi.
Ĉi tiuj agadoj interrompis la hupadon de la buso, signo ke ni pretis foriri. La helpanto kriis ke la kolportistoj eliru.
Apa ghatundire besa pathitishini, nanokerire panunda dhothitarero. Natangire kughayadhara ngeshi mbonakahuka karo kumukunda wange.
Kolportistoj puŝis unu la alian por elbusiĝi. Kelkaj redonis monŝanĝon al la vojaĝantoj. Aliaj faris lastatempajn klopodojn vendi pli da aĵoj.
Apa rwarundurukire ruyendo, mwishi dhobesa mwatangire kuyenya thikuma. Naferere meho ghange ghughayara eshi pamwe ñanyi niporokere muturo.
Kiam la buso forlasis la bushaltejon, mi fiksrigardis tra la fenestro. Mi demandis min ĉu mi iam revenos al mia vilaĝo.
Ene maghano ghange ghahukire kudighumbo. Nawe mboghanakara mumakungero mwene ndi? Tudimba twange mbotunawana masherenyi ndi? Minange ghomurumyana mboghanavuruka kuvetera yitondo yange ndi?
La vojaĝo progresis, kaj la interno de la buso tre varmiĝis. Mi fermis miajn okulojn esperante dormi.
Mundhira, nakwatire dina dyodyango oku ghatungire mwedyange muñurumbara dhishokuru. Naporokerire muturo oku ame pakudivunguta. Navungutavungutire edi dina kare apa naporokerire nato.
Sed mia menso vagis hejmen. Ĉu mia patrino estos sekura? Ĉu miaj kunikloj havigos monon? Ĉu mia frato memoros akvumi miajn ĝermintajn arbetojn?
Munyima dhomaviri kwokonne, nayakumukire kukayoghototo kopakuyuva yitha yawakaruyendo awa hatambire kumukunda wange. Natjomboririre ndjato dhange nonashurukire mubesa.
Survoje mi enmemorigis la nomon de la loko, kie mia onklo loĝis en la granda urbo. Mi ankoraŭ murmuris ĝin, kiam mi ekdormis.
Besa ghokuthighuka ghayarire wanguwangu. Tamba ghemane hatambe thodiva. Thomudyo thikuma kwange kenge pano ne thakarire thokutanga kushana dighumbo dyamwedyange.
Naŭ horoj poste mi vekiĝis pro laŭta ekbruo kaj voko al pasaĝeroj kiuj reiros al mia vilaĝo. Mi ekprenis mian saketon kaj saltis el la buso.
Verkita de: Lesley Koyi, Ursula NafulaIlustrita de: Brian WambiTradukita de: Maria M. Dikuua, Servasius M. Ndjunga
Lesley Koyi, Ursula Nafula
Brian Wambi
Maria M. Dikuua, Servasius M. Ndjunga
timbukuŝa
3-a nivelo
