Diyuwa dimweya, Kadimba ghayendaghurire kumbombwa dhorware.
Iun tagon Kuniklo marŝis laŭ la riverbordo.
Mvu naye koko, ghayendaghurire ghudya muhonyi ghoghutowi ghothinamahako.
Hipo ankaŭ estis tie, kie li promenis kaj manĝis iom da bongusta verda herbo.
Mvu mbadi ghamonine eshi Kadimba naye koghakarire nopadihudhi ghadjatire padipadhi dyaKadimba. Kadimba ghakugherire kwaMvu, “Owe Mvu! Mbadi ghunakumona eshi padipadhi dyange ghunadjata ndi?”
Hipo ne vidis ke Kuniklo estis tie kaj ŝi senintence paŝis sur la piedo de Kuniklo. Kuniklo ekkriis al Hipo, “Vi, Hipaĉo! Ĉu vi ne vidis ke vi paŝas sur mia piedo?”
Mvu gharombire mathigherero kwaKadimba, “Dishesha shemwa. Mbadi nakumono. Nakanderera nithighererepo!” Ene Kadimba mbadi ghategherere kwaMvu noghakugherere kwaMvu, “Wina ghunayitendera! Diyuwa dimweya, ñanyi wakumone! Ñanyi wakuyiruwere!”
Hipo pardonpetis al Kuniklo, “Mi tre bedaŭras. Mi ne vidis vin. Mi petas vian pardonon!” Sed Kuniklo ne volis aŭskulti kaj li kriis al Hipo, “Vi faris tion intence! Iutage vi vidos! Vi pagos!”
Kadimba ghayendire ghakawane Mudiro nokamutongwera eshi, “Yende, katumeke Mvu apa shoghashwaghe mumeyu ghakadye muhonyi. Ghananidjata!” Mudiro ghahuthire eshi, “Mbadipo ukukutu, Kadimba, mushere wange. Ñanyi nitende eyi ghunanikumbera.”
Kuniklo iris trovi Fajron kaj diris, “Iru kaj bruligu Hipon, kiam ŝi elvenis de la akvo por manĝi herbon. Ŝi paŝis sur min!” Fajro respondis, “Neniu problemo, Kuniklo, mia amiko. Mi laŭ via demando faros.”
Munyima, Mvu ghadyerere muhonyi ghokayenda norware apa wamuvavurire eshi, “Vaa!” Mudiro wahekere mudirara. Mudiro watumekire huki dhaMvu.
Poste Hipo estis manĝante herbon malproksime de la rivero, kiam, “Vus!” Fajro ekflamiĝis. La flamoj ekbruligis la hararon de Hipo.
Mvu ghatamekire kudira nokutjirera kumeyu. Ghuhuki wendi ghoghuheya wapire kumudiro. Mvu ghadirire, “Huki dhange dhinapi kumudiro! Huki dhange dhinapiti! Huki dhange dhishaghuwa!”
Hipo ekploris kaj kuris al la akvo. Ŝia hararo tute forbrulis per la fajro. Hipo senĉese kriis, “Mia hararo forbrulis en la fajro! Mia hararo estas forbrulinta! Mia bela hararo!”
Kadimba ghashamberere eshi huki dhaMvu dhapire. Kate nodyarero, pamurandu ghowoma nomudiro, Mvu mbadi ghanyangutukanga kokayenda nomeyu.
Kuniklo ĝojis ke la hararo de Hipo estis forbrulinta. Kaj ĝis nun, pro timo de fajro, la hipopotamoj neniam iras malproksime de la akvo.
Basilio Gimo, David Ker
Carol Liddiment
Ruthgela Shawanga, Servasius M. Ndjunga
timbukuŝa
2-a nivelo
