Elŝuti PDF-on
Reiri al la rakontolisto

Nozibele notuhuki tuhatu Nozibele kaj la tri haroj

Verkita de Tessa Welch

Ilustrita de Wiehan de Jager

Tradukita de Maria M. Dikuua, Servasius M. Ndjunga

Lingvo timbukuŝa

Nivelo 3-a nivelo

Laŭtlegi la tutan rakonton

Legrapideco

Aŭtomate ludi la rakonton


Pakarekare, hashengeteya hahatu hayendire hakatje yikunyi.

Antaŭ longa tempo tri knabinoj eliris por kolekti brullignon.


Diyuwa ‘di dyakarire ghuyenyu, podigho haghurumukire kurware hakayoghaneko. Hakapepaghurire ghukutjakaghera nokuyoghana mumeyu.

Varmegis, do ili iris malsupren al la rivero por naĝi. Ili ludis kaj ŝprucis kaj naĝis en la akvo.


Kapupikamanana, hanongoninine eshi diyuwa kunakutokera. Hahukire wanguwangu kudighumbo.

Subite ili ekkonsciis ke estas jam malfrue. Ili rapidis hejmen al la vilaĝo.


Apa hakumine pepi nodighumbo, Nozibele ghakukwatire muthingo. Ghavuramine thipako thendi thomuthingo! “Namukanderera, mutuhuke pofotji!” Dyoghakumberire hashere wendi. Ene hashere wendi hahuthire eshi dinatokera.

Kiam ili preskaŭ alvenis hejmen, Nozibele metis sian manon sur la kolon. Ŝia kolĉeno estis forgesita! “Mi petas, revenu kun mi!” ŝi petis siajn amikojn. Sed ŝiaj amikoj diris ke estis jam tro malfrue.


Nozibele ghahukire pithendi kurware. Ghakathiwanine thipako thendi thomuthingo noghatambukire ghahuke kudighumbo. Ene ghayongarire mumakokore.

Do Nozibele reiris sola al la rivero. Ŝi trovis la kolĉenon kaj rapidis hejmen. Sed ŝi perdiĝis en la mallumo.


Mumuhanyamo ghokayenda kamanana ghamonine thishe thinakwekeshera muthishashara. Ghatambukere kuthishashara noghakangongone kuthero.

Malproksime ŝi vidis lumon el kabano. Ŝi rapidis al ĝi kaj frapis je la pordo.


Yamutetukithire, yoyishi mbwa ghayandhurire thero noghaghambire eshi, “Yinye ghuna kushana?” “Nayongara nonashana mararo,” ghaghambire Nozibele. “Ngene, endi ngoñanyi nikuhume!” ghaghambire mbwa. Nozibele ghoghengenine.

Surprize al ŝi, hundo malfermis la pordon kaj diris, “Kion vi volas?” “Mi perdiĝas kaj bezonas lokon por dormi,” diris Nozibele. “Eniru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele eniris.


Munyimadhopo mbwa ghaghambire eshi, “Niterekere!” “Ene shime nishemwa kuterekera mbwa rumweya,” ghahuthire. “Tereke, ngoñanyi nikuhume!” dyoghaghambire mbwa. Nozibele ghoghaterekerire mbwa.

Tiam la hundo diris, “Kuiru por mi!” “Sed mi neniam kuiris por hundo antaŭe,” ŝi respondis. “Kuiru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele kuiris iom da manĝaĵo por la hundo.


Mbwa ghaghambire eshi, ” Niyarere ghudidi wange!” Nozibele ghahuthire eshi, “Mbadi nayara rumweya ‘me ghudidi ghombwa.” “Yare ghudidi wange, ngoñanyi nikuhume!” ghaghambire mbwa. Nozibele ghayarire ghudidi.

Tiam la hundo diris, “Ordigu la liton por mi!” Nozibele respondis, “Mi neniam ordigis liton por hundo.” “Ordigu la liton, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele ordigis la liton.


Kehediyuwa ngaterekanga nokukomba nokuyoghera mbwa. Munyimadhopo diyuwa dimweya mbwa ghaghambire eshi, “Nozibele, dyarero nakona kadhingura hashere wange hamweya. Kombe mundhugho, tereke noyoghe yinu yange kughutho ghokahuka ‘me yoyihe yinapu kurughaniwa.”

Ĉiutage ŝi devis kuiri kaj balai kaj lavi por la hundo. Tiam, iun tagon, la hundo diris, “Nozibele, hodiaŭ mi devas viziti iujn amikojn. Balau la domon, kuiru la manĝaĵon kaj lavu miajn vestaĵojn antaŭ ol mi revenos.”


Popavene ghakaverire dikothi mbwa, Nozibele ghakudjupurire tuhuki tuhatu kumutwi wendi. Aye ghaturire kahuki kofotji munahadidi, kofotji ghaturire kunyima dhodikungu, nokofotji ghaturire muhambo. Munyimadhopo ghoghatjirire thikuma ghahuke kudighumbo.

Tuj kiam la hundo foriris, Nozibele prenis tri harojn de sia kapo. Ŝi metis unu haron sub la liton, unu malantaŭ la pordon kaj unu en la ĉirkaŭbarejon. Tiam ŝi kuris hejmen laŭeble plej rapide.


Apa ghakahukire mbwa, ghanashanashanine Nozibele. “Nozibele, kupi ghudi?” ghakughererire. “Yameno kwishi dhoghudidi,” dyokaghambire kahuki kokutanga. “Yameno, munyima dhodikungu,” dyokaghambire kahuki koghuwadi. “Yameno, muhambo,” dyokaghambire kahuki koghuhatu.

Kiam la hundo revenis, li serĉis Nozibele. “Nozibele, kie vi estas?” li kriis. “Mi estas ĉi tie, sub la lito,” diris la unua haro. “Mi estas ĉi tie, malantaŭ la pordo,” diris la dua haro. “Mi estas ĉi tie, en la ĉirkaŭbarejo,” diris la tria haro.


Munyimadhopo mbwa ghayinongononine eshi Nozibele ne ghanamunyanyamena. Podigho ghatjirire ghatambe kudighumbo. Ene hakurwa Nozibele hohakafumu hamutaterere nodhimiramu. Mbwa ghapirukire noghahukire ghutjira nombadi hamumona karo kutundapo.

Tiam ekkonsciis la hundo ke Nozibele trompis lin. Do li kuris kaj kuris la tutan vojon al la vilaĝo. Sed la fratoj de Nozibele atendis tie kun grandaj bastonoj. La hundo turnis sin kaj forkuris, kaj poste ĝi ne revidiĝis.


Verkita de: Tessa Welch
Ilustrita de: Wiehan de Jager
Tradukita de: Maria M. Dikuua, Servasius M. Ndjunga
Lingvo: timbukuŝa
Nivelo: 3-a nivelo
Fonto: Nozibele and the three hairs el la Afrika Rakontolibro
Krea Komunaĵo Permesilo
Ĉi tiu verko estas disponebla laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite 3.0 Tutmonda.
Opcioj
Reiri al la rakontolisto Elŝuti PDF-on