Nétií apá, nétií olmaréí óbo óbokito te enchípai.
Iam estis feliĉa familio.
Óre inkérâ néméára áíkata. Néret intóiwúó enyê.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Néjokí intóiwúó énye peê ményíkáki aké enkímá.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Náa kewarié éás esíaai enyê. Amû te emanoó eitobirúno nínche.
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Néng’uar enkáyíóní peê élô aíj enkolóng.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Néponári eng’uarratá. Káke etiákitâ iláláshera lényená peê méló aké.
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Káke eikonyáyie aló. Óre peê édâl enkólong, néshola.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Néísinánuo iláláshera lényená peê edôl olaláshe lenyê áajo etoshóle.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Néígúéna. Néjo peê eitobíru entóki nanyaányukie emótonyî te emanoó.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Néílepie ínâ kítányáányúkoto é emótonyî áaya shúmátá ó olkiú.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Óre peê éílépû enkólong, nélo te aí érányítâ.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.
Southern African Folktale
Wiehan de Jager
Leonard Kotikash
Jackson
masaja
2-a nivelo
