Khale lialikho litaala
elala eliabandu bali
nibamwenya
mubusangafu.
Iam estis feliĉa familio.
Shibakhupanangakho
tawe. Bakhonyanga
abebusi babu hango
nende mumukunda.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Ne shibafuchirirungwa
okhusuta hambi no
muliro tawe.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Bakholanga mirimo
chiabu chiosi mushiro.
Okhubera bali nibalongwa okhurula khu iula!
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Ne mulala khu basiani
yekomba okhutsia
okhwora omubasu.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Inyanga ndala,
yekomba muno muno
okhukhola ario.
Abasiani babu
nibamukaya.
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Ne bachelewa!
Yasalulukha mumubasu.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Abaana be iula
baberera muno muno,
olwabalola owashiabwe
nasalulukha mulimba.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Nibakasia liparo.
Nibalonga liyoni
okhurula khu iula yali
niyisalulushe.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Nibabukula omusiani
wabu weliyoni,
nibamuira khu shikulu
eshirambi.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Ne olwa elimba liarula,
napurukha hekulu
niyemba mubulafu bwe
itsuli.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.