Odongo nende Apiyo bali
bamenya mwitokho nende
sabwe.
Bekhoyera amaulukho.
Shiili khubera lisomera liali
lifunjire ta, ilali no khubera
batsitsanga okhuchendera
kukhu wabwe.
Yali yamenya mulukongo lwo
khuluba hambi nende inyanza
ingali.
Odongo kaj Apiyo loĝis en la urbo kun sia patro. Ili antaŭĝojis la ferioperiodon. Ne nur pro la lernejo estis fermita, sed pro ili vizitis sian avinon. Ŝi loĝis en fiŝkaptista vilaĝo proksime al granda lago.
Odongo nende Apiyo bali no
busangafu khubera bali batsia
okhuchendera khukhu wabwe.
Mushiro, bakasia etsiloloti
tsiabo balinda oluchendo lwo
khutsia mulukongo.
Shibakona tawe ne bakhupa
imbakha ya amaulukho eshiro
shiosi.
Odongo kaj Apiyo estis ekscititaj, ĉar venis la tempo viziti sian avinon denove. La antaŭan nokton ili pakis siajn sakojn kaj pretiĝis por la longa vojaĝo al ŝia vilaĝo. Ili ne povis dormi kaj parolis la tutan nokton pri la ferio.
Istuli mutsuli, barula nende
sabwe mumutoka okhutsia
mulukongo.
Berusia okhubira efikulu, tsisolo
tsimbi nende emikunda chia
amachani.
Babala emitoka nende
okhwimba tsinyimbo.
Frue la sekvan matenon, ili foriris vilaĝen en la aŭto de sia patro. Ili veturis preter montoj, sovaĝaj bestoj kaj teplantejoj. Ili kalkulis aŭtojn kaj kantis kantojn.
Mufise fitutu, abaana bachonya
ne bakona.
Post iom da tempo, la infanoj laciĝis kaj ekdormiĝis.
Samwana Odongo nende Opiyo
yabenyosia lwo boola
mulukongo.
Banyoola Nyar-Kanyada, kukhu
wabwe, naulukhanga khu
liyambo hasi wo musala.
Nyar-Kanyada mulunyolo, ne
‘omukhana wa abandu ba
Kanyada’.
Yali omukhaye wa amani khandi
we eshifwani.
Patro vekis Odongon kaj Apijon dum ili alvenis en la vilaĝon. Ili trovis Nyar-Kanyada, sian avinon, ripozantan sur mato sub arbo. Nyar-Kanyada en Luo, signifas ‘filino de la popolo de Kanyada’. Ŝi estis forta kaj bela virino.
Nyar-Kanyada bonvenigis ilin en la domon kaj dancis ĉirkaŭ la ĉambro kantante kun ĝojo. Ŝiaj genepoj ĝojis doni al ŝi la donacojn, kiujn ili alportis de la urbo. “Unue malfermu mian donacon,” diris Odongo. “Ne, mia donaco unue!” diris Apiyo.
Namalire okhubolola efihanwa,
Nyar-Kanyada yaana tsikhabi
khu betsukhulu baye
okhulondana ne milukha
chiabo.
Post kiam ŝi malfermis la donacojn, Nyar-Kanyada benis siajn nepojn laŭ tradicia maniero.
Odongo nende Apiyo barula
erwanyi.
Balonda amapurupru nende
amanyonyi.
Tiam Odongo kaj Apiyo iris eksteren. Ili postkuris papiliojn kaj birdojn.
Baniina khumisala khandi
besoka mumatsi ke inyanza.
Ili grimpis arbojn kaj plaŭdis en la akvon de la lago.
Je mallumo, ili revenis al la domo por vespermanĝi. Antaŭ ol ili povis finmanĝi, ili endormiĝis!
Mutsuli, sabwe yakalukaha
mwitokho nabalekha wa kukhu
wabwe Nyar-Kanyada.
La sekvan tagon, la patro de la infanoj veturis reen al la urbo lasante ilin kun Nyar-Kanyada.
Odongo nende Apiyo bakhonya
kukhu wabwe emirimo chio
munzu.
Basomba amatsi no okhurenya
tsikhwi.
Batola amabuyu ke efitakho
nende okhwaya tsifwa
mushirundu.
Odongo kaj Apiyo helpis sian avinon pri hejmaj taskoj. Ili alportis akvon kaj brullignon. Ili kolektis ovojn de la kokinoj kaj plukis legomfoliojn el la ĝardeno.
Unun matenon, Odongo prenis la bovinojn de sia avino por paŝti. Ili kuris sur la bienon de najbaro. La kamparano koleris kontraŭ Odongo. Li minacis posedi la bovinojn pro manĝado de siajn rikoltojn. Post tiu tago, la knabo certigis, ke la bovinoj ne faris problemojn denove.
Inyanga yindi, abaana batsia
khushiro nende Nyar-Kanyada.
Yali ne shitalataliro shio
khukusiriao eliani, esukari
nende esabuni.
Apiyo yekhoera okhubolera
abakuli obukusi bwe ebindu.
En alia tago, la infanoj iris al la bazaro kun Nyar-Kanyada. Ŝi havis budon por vendi legomojn, sukeron kaj sapon. Apiyo ŝatis diri al klientoj la prezon de varoj. Odongo pakus tion, kion aĉetis la klientoj.
Je la fino de la tago ili kune trinkis chai-teon. Ili helpis avinon kalkuli la monon, kiun ŝi gajnis.
Mufise fitutu, amaulukho kawa
ne abaana baba bakalukhe
mwitokho.
Nyar-Kanyada ymanusia
Odongo ikofia ne Apiyo
omuchosi.
Sed tro baldaŭ finiĝis la ferioj kaj la infanoj devis reiri al la urbo. Nyar-Kanyada donis al Odongo ĉapon kaj al Apiyo puloveron. Ŝi pakis manĝaĵojn por ilia vojaĝo.
Kiam ilia patro venis por venigi ilin, ili ne volis foriri. La infanoj petegis Nyar-Kanyadan, ke li iru kun ili al la urbo. Ŝi ridetis kaj diris: “Mi estas tro maljuna por la urbo. Mi atendos, ke vi revenu al mia vilaĝo.”
Odongo nende Apiyo
bamufumberera hambi no
okhumusebula.
Odongo kaj Apiyo ambaŭ brakumis ŝin forte kaj adiaŭis.
Olwa Odongo nende Apiyo
bakalukha mwisomero,
bakanira abetsa babo obumenyi
mulukongo.
Balala baboola obumenyi bwo
mwitokho nobulayi.
Abandi baboola obumenyi bwo
mulukongo bushira.
Ilali, boosi beyama mbu Odongo
nende Apiyo basangalira
amaulukho nende kukhu
wabwe!
Kiam Odongo kaj Apiyo reiris al la lernejo, ili rakontis al siaj amikoj pri la vivo en la vilaĝo. Iuj infanoj sentis, ke la vivo en la urbo estas bona. Aliaj opiniis, ke la vilaĝo estas pli bona. Sed ĉefe ĉiuj konsentis, ke Odongo kaj Apiyo havas mirindan avinon!