Varmegis, do ili iris malsupren al la rivero por naĝi. Ili ludis kaj ŝprucis kaj naĝis en la akvo.
Betsulila mbu efise fiwele.
Nibaalalasia okhutsia ingo.
Subite ili ekkonsciis ke estas jam malfrue. Ili rapidis hejmen al la vilaĝo.
Olwa bali busa ambi nende ingo,
Prisca nara omukhono kwe mwikosi
lie. Yali niyebirire eshiuma shie!
“Bayie chame khukalusheyo!”
naomberesia abashie.
Nabo abashie nibaboola mbu efise
fiwere muno.
Kiam ili preskaŭ alvenis hejmen, Nozibele metis sian manon sur la kolon. Ŝia kolĉeno estis forgesita! “Mi petas, revenu kun mi!” ŝi petis siajn amikojn. Sed ŝiaj amikoj diris ke estis jam tro malfrue.
Do Nozibele reiris sola al la rivero. Ŝi trovis la kolĉenon kaj rapidis hejmen. Sed ŝi perdiĝis en la mallumo.
Ale kho, yalola obulafu okhurula
mukhatili.
Yayuchilisia okhutsiayo ne
nakhong’onda khu muliango.
Malproksime ŝi vidis lumon el kabano. Ŝi rapidis al ĝi kaj frapis je la pordo.
Okhumuwuchisia, okubwa
nokwekula omuliango nikumureba,
“Wenya shi?”
“Engorire ne ndikomba mbu
enyoole kho abundu engone.”
“Injira, nomba ekhulume!” okubwa
oko nikumuboolera.
Kho Prisca niyenjira.
Surprize al ŝi, hundo malfermis la pordon kaj diris, “Kion vi volas?” “Mi perdiĝas kaj bezonas lokon por dormi,” diris Nozibele. “Eniru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele eniris.
Bwangu bwangu okubwa oko
nikumuboolela, “Yalikhao ufuchile!”
“Esie eshili okhufuchilakho imbwa
ta,” Prisca nakukalusia.
“Fuka bwangu nomba ekhunyanye,”
Okubwa oko nikumubuurulira.
Kho Prisca nakufuchila obusuma.
Tiam la hundo diris, “Kuiru por mi!” “Sed mi neniam kuiris por hundo antaŭe,” ŝi respondis. “Kuiru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele kuiris iom da manĝaĵo por la hundo.
Khandi okubwa oko nikumuboolela
kuri, “Nzalila eshitali!”
Prisca nakuboolela ari, “Esie eshiri
okhwalira kho imbwa ta.”
“Nzalila bwangu nomba
ekhunyanye!” Okubwa oko
nikumubuurulira.
Kho Prisca nakwalira eshitali.
Tiam la hundo diris, “Ordigu la liton por mi!” Nozibele respondis, “Mi neniam ordigis liton por hundo.” “Ordigu la liton, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele ordigis la liton.
Ĉiutage ŝi devis kuiri kaj balai kaj lavi por la hundo. Tiam, iun tagon, la hundo diris, “Nozibele, hodiaŭ mi devas viziti iujn amikojn. Balau la domon, kuiru la manĝaĵon kaj lavu miajn vestaĵojn antaŭ ol mi revenos.”
Olwa okubwa oko kwali
nikwakhatsia, Prisca yakhunyula
obushinga butaru okhurula
khumurwe kwe.
Yara olushinga lulala mulwalo
weshitali, olundi inyuma wo
muliango, nolundi mulukaka.
Mana niyelukha tsimbilo bwangu
bwangu natsia ewabu.
Tuj kiam la hundo foriris, Nozibele prenis tri harojn de sia kapo. Ŝi metis unu haron sub la liton, unu malantaŭ la pordon kaj unu en la ĉirkaŭbarejon. Tiam ŝi kuris hejmen laŭeble plej rapide.
Olwa okubwa oko kwakalukha,
kwakhaaba Prisca.
“Prisca, oli yena?” nikubuurula,
ng’eee.
“Endi ano, mulwalo weshitali,”
olushinga lwa mbeli nilukalusia.
“Endi ano inyuma womuliango,”
olushinga lwakhabili nilukalusia.
“Nga endi ano, mulukaka,“
olushinga lwa khataru niluboola.
Kiam la hundo revenis, li serĉis Nozibele. “Nozibele, kie vi estas?” li kriis. “Mi estas ĉi tie, sub la lito,” diris la unua haro. “Mi estas ĉi tie, malantaŭ la pordo,” diris la dua haro. “Mi estas ĉi tie, en la ĉirkaŭbarejo,” diris la tria haro.
Bulano okubwa oko nikumanya mbu
Prisca yali nakubayire omubayo.
Kho nikwirukha khandi nikwirukha
tsimbiro, okhuula mwitala liabu
Prisca.
Nabo abasiani babu Prisca bali
nibakulindileyo busa nemilabushi
emikhongo.
Okubwa oko olwa kwabalola,
nikushukhana tsimbiro. Ne okhurula
olwenolo, kushiri okhulolokhakho
mwitala omo khandi.
Tiam ekkonsciis la hundo ke Nozibele trompis lin. Do li kuris kaj kuris la tutan vojon al la vilaĝo. Sed la fratoj de Nozibele atendis tie kun grandaj bastonoj. La hundo turnis sin kaj forkuris, kaj poste ĝi ne revidiĝis.
Tessa Welch
Wiehan de Jager
Catherine Were
vanga
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
