Kunyima yamafuku, kwadin’ga chisaka chawahilila.
Iam estis feliĉa familio.
Hiyedin’ga nakudizun’gishaku. Akwashilen’ga anvwali zhawu ku maha.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Ilan’ga hiyayitezheli kuya kwakamwihi na kesiku.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Edin’ga nakuzata nyidimu yezhima nawufuku. Mulon’ga edin’ga akutun’ga nandunda.
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Ilan’ga umu hadi itu tunyana twamayala waken’gelen’ga kuya hanzhi ha mwaana.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Ifuku dimu waswezheli kuken’gesha kuwudika. Amanakwindi amukanishili ....
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Ilan’ga alabili! wayen’gunukili mumwaana.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Anyaana andunda atamininini hakumona manakwawu nakuyen’gunuka.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Ilan’ga ashin’ganyekeli zhakwila. Awumbili kazhila kudi indunda yayen’gunukili.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Atweli manakwawu wakazhili ku mpindi yayilehi.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Chiwenzili mwaana, watukili nakwiimba kamina muna budidi.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.
Southern African Folktale
Wiehan de Jager
Oscar Zangata
lunda
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
