Elŝuti PDF-on
Reiri al la rakontolisto

Ifuku inafumini kumukala nakuya kumbaka La tago, kiam mi foriris hejmon por iri al la urbo

Verkita de Lesley Koyi, Ursula Nafula

Ilustrita de Brian Wambi

Tradukita de Oscar Zangata

Lingvo lunda

Nivelo 3-a nivelo

Laŭtlegi la tutan rakonton Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.


Kawimenu wa basi mumukala wami kenzeli nawantu na zhi basi zhaswezha kwenzala nawa. Hamaseki hadin’ga yuma yikwawu yadin’ga Nakuken’geka kulon’gewa. Atuponya adin’ga Nakubidika zhinzhila kwadin’ga nakuya zhina zhi basi.

Ĉe la malgranda bushaltejo en mia vilaĝo estis multa agado de homoj kaj superŝarĝitaj busoj. Sur la tero estis eĉ pli da ŝarĝoj. Helpantoj kriis la loknomojn kien iliaj busoj iris.


Mbaka! Mbaka! Kuya kumuzhika! Natiyili kaponya nakubidika. Diyi basi inaken’gelen’ga kukandama.

“Urbo! Urbo! Iranta okcidenten!” Mi aŭdis helpanton krii. Tio estis la buso, kiun mi devis kapti.


Basi yakuya kumbaka yadin’ga kwakamwihi nakwinzala, ilan’ga antu adin’ga achidi nakudishinjizheka kulonda en’gili. Amakwawu alon’geli yiteli yawu mwishina da basi. Amakwawu nawa ashili yawa hayitamba mukachi ka basi.

La urba buso estis preskaŭ plena, sed pli da homoj ankoraŭ antaŭenpuŝis. Iuj enmetis sian pakaĵon sub la buso. Aliaj metis la siajn interne sur la rakojn.


Amaha akweleli basi adin’ga nakuvun’gulula tuzhi tiketi twawu nakuken’ga hakushakama muna mu basi yakwinzhala. Akamama adin’ga nanyana ayishakamishili chachiwayi mulon’ga wanzhila kuleha.

Novaj pasaĝeroj kroĉis siajn biletojn, dum ili serĉis ie sidiĝi en la homplena buso. Virinoj kun junaj infanoj faris ilin komfortaj por la longa vojaĝo.


Nadiswizhili kwakwihi nanjanena. Muntu washakamini kwakwihi nanami wadin’ga na Chola cha mafu amatamba ajinjikiliyi. Wavweli ma sando amwaka na jaketi yatabuzhoka kaha nawa wadin’ga nakumwekana wawoma.

Mi alpremiĝis apud fenestro. Tiu, kiu sidis apud mi tenis firme verdan plastan sakon. Li portis malnovajn sandalojn, eluzitan mantelon, kaj li aspektis nervoza.


Natalili hanzhi ya basi hinikwiluka Nami hinikushiya kumukala, ilun’ga munakulili. Nadin’ga nakuya kumbaka.

Mi rigardis eksteren el la buso kaj rimarkis ke mi forlasis mian vilaĝon, la lokon, kie mi kreskis. Mi estis survoje al la granda urbo.


Kulon’ga yitelu kwakumini kaha nawa antu ezhima ashakazheli. Akakulandisha yakuda adiswezhili Kulonda alandishi yakuda kudi antu mu basi. Ezhima wawu adin’ga Nakubidika yakuda yadin’gawu nayu. Mazhina kana wenawa adin’ga akusehesha.

La ŝarĝado estis finfarita kaj ĉiuj pasaĝeroj sidis. Kolportistoj ankoraŭ enŝoviĝis en la buson por vendi siajn varojn al la pasaĝeroj. Ĉiuj kriis la nomojn de la haveblaj varoj. La vortoj sonis al mi strangaj.


Antu amakwawu mu basi alandili zhakunwa amakwawu twakubokota nakutachika kuda. Ana adin’ga abula madi neyami, adin’ga nakutala hohu.

Kelkaj pasaĝeroj aĉetis trinkaĵojn, aliaj aĉetis malgrandajn manĝetojn kaj komencis maĉi. Tiuj, kiuj ne havis monon, kiel mi, nur rigardis.


Kusekashana kweniku akwimikili mulon’ga waku bukuma cha basi hikumwekesha neyi basi yidi kwakwihi nakunyemuka. Kaponya walezheli akakulandisha kufuma mu basi.

Ĉi tiuj agadoj interrompis la hupadon de la buso, signo ke ni pretis foriri. La helpanto kriis ke la kolportistoj eliru.


Akakulandisha adishinjikili wumu namukwawu kulonda afumi muna mu basi. Amakwawu adin’ga achidi nakuken’ga kulandisha muka mpinji kanyanya.

Kolportistoj puŝis unu la alian por elbusiĝi. Kelkaj redonis monŝanĝon al la vojaĝantoj. Aliaj faris lastatempajn klopodojn vendi pli da aĵoj.


Chiyadi’ga nakunyemuka basi, natalili hanzhi ya injanena. Nadin’ga nakudihula neyi nikamba chen’gi kufunta kumukala.

Kiam la buso forlasis la bushaltejon, mi fiksrigardis tra la fenestro. Mi demandis min ĉu mi iam revenos al mia vilaĝo.


Chitwatwalekenihu nanzhila, mukachi ka basi mwadin’ga mwatata. Nabutili menso ami nami hekwawu nikukama.

La vojaĝo progresis, kaj la interno de la buso tre varmiĝis. Mi fermis miajn okulojn esperante dormi.


Ilan’ga yishin’ganyeka yami yadin’ga nakunfuntisha kumukala. Ochu mama wukwikala chiwahi? Ochu manakwami wukwanuka kuhempula imbuti zhami?

Sed mia menso vagis hejmen. Ĉu mia patrino estos sekura? Ĉu miaj kunikloj havigos monon? Ĉu mia frato memoros akvumi miajn ĝermintajn arbetojn?


Munzhila yezhima nadin’ga nakwanuka izhina dambaka yayineni kwadin’ga nakushakamayi mandumi yami. Nadin’ga nakuyitena nikutulu chinakamini.

Survoje mi enmemorigis la nomon de la loko, kie mia onklo loĝis en la granda urbo. Mi ankoraŭ murmuris ĝin, kiam mi ekdormis.


Ma aawa atanu nawa yedi, nahindukili namapumba akutambizheka antu anakufunta chen’gi kumukala wami. Nasendeli Chola chami Nakukilukamu mu basi.

Naŭ horoj poste mi vekiĝis pro laŭta ekbruo kaj voko al pasaĝeroj kiuj reiros al mia vilaĝo. Mi ekprenis mian saketon kaj saltis el la buso.


Adin’ga nakufunta kumukala adin’ga nakwinzheshamu swayi. Ken’ga yitachiki chen’gi kufunta kumutuntuki. Chuma chedin’ga chalema kudama chedin’ga chakuken’ga kwadin’ga itala da mandumi yami.

La buso veturonta reen rapide pleniĝis . Baldaŭ ĝi reiros orienten. La plej grava afero por mi nun estis serĉi la domon de mia onklo.


Verkita de: Lesley Koyi, Ursula Nafula
Ilustrita de: Brian Wambi
Tradukita de: Oscar Zangata
Lingvo: lunda
Nivelo: 3-a nivelo
Fonto: The day I left home for the city el la Afrika Rakontolibro
Krea Komunaĵo Permesilo
Ĉi tiu verko estas disponebla laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite 4.0 Tutmonda.
Opcioj
Reiri al la rakontolisto Elŝuti PDF-on