La gepatroj de Sakima laboris ĉe la domo de la riĉulo. Ili eliris la hejmon frumatene kaj revenis malfrue vespere. Sakima estis lasita kun sia fratineto.
Sakima ŝatis kanti por sia fratineto, precipe se ŝi malsatis. Lia fratino aŭskultus lin kanti sian plej ŝatatan kanton. Ŝi kutimis svingiĝi laŭ la trankviliga melodio.
“Mi povas kanti por li. Li eble feliĉos denove,” Sakima diris al siaj gepatroj. Sed liaj gepatroj malakceptis lin. “Li estas tre riĉa. Vi nur estas blinda knabo. Ĉu vi kredas ke via kanto povos helpi lin?”
Hela chochu, Sakima halekeliku. Muhelindi wamukwashiliku. Hakuhosha nindi, “Nyasu ya Sakima yawundishan’ga neyi nidi nanzala. Yikuundisha ona iyala waheta niyena.”
Tamen Sakima ne rezignis. Lia fratineto subtenis lin. Ŝi diris, “La kantoj de Sakima trankviligas min, kiam mi malsatas. Ili trankviligos ankaŭ la riĉulon.”
La laboristoj haltigis sian laboron. Ili aŭskultis la belan kanton de Sakima. Sed unu el la viroj diris, “Neniu povis konsoli la ĉefon. Ĉu tiu blinda knabo kredas ke li povas konsoli lin?”
Sakima finis la kantadon kaj turniĝis por foriri. Sed la riĉulo rapidis eksteren kaj diris, “Mi petas, kantu denove.”
Hampinji kana iyi, kwadin’ga amayala ayedi enzili anyamuna muntu hachitamba. Aweni mwana kanona Iyala da maheta anamweti nakumushiya kumbadi ya mukwakwa.
Ĝuste tiumomente du viroj venis portante iun sur homportilo. Ili trovis la filon de la riĉulo batitan kaj forlasitan sur la flanko de la vojo.
Iyala da maheta watiyili kuwaha hakumona mwanindi weyala chen’gi. Wafweteli Sakima hakumukundezha. Watweli Sakima na mwanindi ku chipatela kulonda Sakima atweshi kumona chen’gi.
La riĉulo tiel ĝojis revidi sian filon. Li rekompencis Sakima por konsili lin. Li kunprenis sian filon kaj Sakima al la malsanulejo por regajnigi la vidon al Sakima.
Ursula Nafula
Peris Wachuka
Oscar Zangata
lunda
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
