Ifuku dimu Kachinchi wadin’ga nakwenda kwakamwihi nakalon’ga.
Iun tagon Kuniklo marŝis laŭ la riverbordo.
In’uvu niyena wedin’ga koku, kwendazhala nakuda tumatahu twatovu.
Hipo ankaŭ estis tie, kie li promenis kaj manĝis iom da bongusta verda herbo.
Inùvu wamweni wanyi neyi kachinchi wadin’ga koku dichi wamudatili hamwendu. Kachinchi watachikili kwabokela Inùvu, “Eyi Inùvu hiwunamoni neyi wunandati hamwenduku?”
Hipo ne vidis ke Kuniklo estis tie kaj ŝi senintence paŝis sur la piedo de Kuniklo. Kuniklo ekkriis al Hipo, “Vi, Hipaĉo! Ĉu vi ne vidis ke vi paŝas sur mia piedo?”
Inùvu wadanakeneni kudi Kachinchi, “In’ganakeni’. Hinakumonaku. Nalembi In’ganakeni!” Ilan’ga kachinchi hachitiyiliku wazuwilili Inùvu, “Wunandati mulon’ga wadin’ga nakukeng’a! Ifuku dimu, Wukamona wukafweta!
Hipo pardonpetis al Kuniklo, “Mi tre bedaŭras. Mi ne vidis vin. Mi petas vian pardonon!” Sed Kuniklo ne volis aŭskulti kaj li kriis al Hipo, “Vi faris tion intence! Iutage vi vidos! Vi pagos!”
Kachinchi wayili nakuwana kesi hakuhosha nindi, “Yakamochi Inùvu neyi nafumi mumenzhi nakuda matahu. Wandata!” Kesi wakwili, “Kukala kosi, kachinchi imbwambu dami. Nikwila zhiwunalombi.”
Kuniklo iris trovi Fajron kaj diris, “Iru kaj bruligu Hipon, kiam ŝi elvenis de la akvo por manĝi herbon. Ŝi paŝis sur min!” Fajro respondis, “Neniu problemo, Kuniklo, mia amiko. Mi laŭ via demando faros.”
Chihahitili mpiji, Inùvu wadin’ga nakuda matahu kwakulehi nakalon’ga, chikabutukili kesi ka nyilan’gi. Nyilan’gi yatachikili kocha insuki zha Inùvu.
Poste Hipo estis manĝante herbon malproksime de la rivero, kiam, “Vus!” Fajro ekflamiĝis. La flamoj ekbruligis la hararon de Hipo.
Inùvu watachikili kudila nakutemukila kumenzhi. Insuki zhezhima zhasukumini kukesi. Inùvu watwalekelihu kudila,”Insuki zhami zhinasukumi kukesi! Insuki zhami zhezhima zhinayi! Insuki zhami zhazhiwahi!”
Hipo ekploris kaj kuris al la akvo. Ŝia hararo tute forbrulis per la fajro. Hipo senĉese kriis, “Mia hararo forbrulis en la fajro! Mia hararo estas forbrulinta! Mia bela hararo!”
Kachinchi watiyili chiwahi hakusukuma chansuki zha Inùvu. Niku lelu, mulon’ga wa kesi, Inùvu hayan’ga kwakulehi namenzhiku.”
Kuniklo ĝojis ke la hararo de Hipo estis forbrulinta. Kaj ĝis nun, pro timo de fajro, la hipopotamoj neniam iras malproksime de la akvo.
Basilio Gimo, David Ker
Carol Liddiment
Oscar Zangata
lunda
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
