Yaaka yahanyima, antu hiyelukili zhidizhezhimaku. Hiyelukili kutumba mbutuku hela kuton’ga yakuvwala hela kufula yitwa. Nzambi Nyame wamumawula wadin’ga nakashinshi kaheseki. Wayilaminini mumba yakuwumba.
Longe, longe antaŭe la homoj ne sciis ion ajn. Ili ne sciis kiel farmi kultivaĵojn aŭ kiel teksi tukojn aŭ kiel fari ferajn ilojn. La dio Nyame supre en la ĉielo havis ĉiun saĝecon de la mondo. Li tenis ĝin sekura en argila kruĉo.
Ifuku dimu, Nyame wazhinini kwinka iyi imba kudi anansi. Impiji yezhima Anansi neyi natali mumba, wadi’nga nakutan’ga chuma chachiha. Chadin’ga chamuzan’galu.
Unu tagon, Nyame decidis ke li donos la kruĉon de saĝeco al Anansi. Ĉiam kiam Anansi rigardis en la argilan kruĉon, li lernis ion novan. Ĝi estis tiel ekscita!
Anansi wachifwa washinganyekeli, “Nikulama iyi imba hewulu damutondu wawulehi. Dichi yikwikala yami nkayami!” wayikasili kutambu mumbunda. Watachikili kukandama kumutondu. Ilan’ga chadin’ga chakala kukandama namba kumutondu yinakumweta mumanun’gu mpinj yezhima.
Avida Anansi pensis, “mi tenos la kruĉon ĉe la supro de alta arbo. Tiel mi povas havi ĉion por mi mem!” Li ŝpinis longan fadenon, bobenis ĝin ĉirkaŭ la argilan kruĉon kaj ligis ĝin al sia stomako. Li komencis grimpi la arbon. Sed estis malfacile grimpi la arbon kun la kruĉo frapanta liajn genuojn la tutan tempon.
Mpiji yezhima, mwana ka Anansi wadin’ga hesshina da mutondu nakutala. Wahosheli nindi, “Hichikwikala chaswayiku neyi wukandama kumutondu namba wunakasili kunyima?” Anansi wesekeli kukasila imba yakashinshi kunyima yindi kaha nawa chedin’ga chaswayi.
La tutan tempon la juna filo de Anansi estis observanta malsupre ĉe la trunko de la arbo. Li diris, “Ĉu ne estus pli facile grimpi se vi anstataŭe ligus la kruĉon al via dorso?” Anansi provis ligi la argilan kruĉon plenan de saĝeco al sia dorso, kaj tio vere estis multe pli facila.
Hakadi nimpinji, washikili kwiwulu damutondu. Ilan’ga wemene nakushin’ganyeka, “yami natela kwikala namaana ilan’ga mwanami wudi wababala kubadika ami!” Anansi wahilili chakwila anata nimba hamaseki kufuma kumutondu.
Tujtuje li atingis la supron de la arbo. Sed tiam li haltis pensante, “mi devus esti tiu kiu havas ĉiun saĝecon sed jen mia filo estis pli lerta ol mi!” Anansi estis tiel kolera pri tio ĉi ke li ĵetis la argilan kruĉon malsupren for de la arbo.
Yabalukili nakuchikeka hamaseki. Kashinshi kedin’ga kamuntu wezhima kudanzan’gena. Dichi antu elukiliwu kudima, kuton’ga yakuvwala, kufula yitwa nayuma yezhima yelukawu antu kulelu.
Ĝi frakasiĝis en pecojn sur la tero. La saĝeco estis libera por dividiĝi inter ĉiuj. Kaj tiel la homoj lernis farmi, teksi tukojn, fari ferajn ilojn, kaj ĉiujn aliajn aferojn kiujn homoj scias fari.