Elŝuti PDF-on
Reiri al la rakontolisto

Kasumbi na Chiselele Kokino kaj Aglo

Verkita de Ann Nduku

Ilustrita de Wiehan de Jager

Tradukita de Masho Kaloza

Lingvo luvalea

Nivelo 3-a nivelo

Laŭtlegi la tutan rakonton Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.


Lwola lumwe, Kasumbi na Chiselele valikwachile usepa. Vatwamine mukuunda natujila vakwavo vosena. Wauchi numba umwe ahashile kutuka.

Iam Kokino kaj Aglo estis amikoj. Ili vivis en paco kun ĉiuj aliaj birdoj. Neniu el ili sciis flugi.


Likumbi limwe, kwapwile zala yayinene mungalila. Chiselele atambukile thunda yayisuku kutonda vyakulya. Ahilukile nazeye. Ahanjikile ngwenyi, “Kwatela kupwa jila imwe yayashi yakutambukilamo!”

Iun tagon regis malsato en la lando. Aglo devis paŝi tre malproksimen por trovi manĝaĵon. Ŝi revenis tre laca. “Devas esti pli facila maniero vojaĝi!” diris Aglo.


Kusavala nge kuche, Kasumbi ashinganyekele mwakulinga. Aputukile kunonojola ungona waholokele kufuma kutujila vakwavo. Ahanjikile ngwenyi, “Twayenu tuwatongele hamwe helu lyamangona etu. “Phamo nachihehwisa kutambuka.”

Post bona dormo Kokino havis brilan ideon. Ŝi komencis kolekti la falintajn plumojn el ĉiuj siaj birdaj amikoj. “Ni kudru ilin kunen super niaj propraj plumoj,” ŝi diris. “Eble tio faros vojaĝi pli facila afero.”


Chiselele ikhiye kaha apwilenga nandongo muze mwimbo, shikaho aputukileko ikhiye kutonga. Alitungililile mavava avali amwaza nakutuka helu lya Kasumbi. Kasumbi alombele ndongo oloze azeyele kutonga. Asezele ndongo helu lyachisweko nakuya muchisambwe akawahise vyakulya vyavana venyi.

Aglo estis la sola en la vilaĝo kun kudrilo, do ŝi komencis kudri unue. Ŝi faris al si paron da belaj flugiloj kaj flugis alta super Kokino. Kokino prunteprenis la kudrilon, sed ŝi baldaŭ laciĝis pri kudrado. Ŝi lasis la kudrilon sur la ŝranko kaj iris en la kuirejon por prepari manĝaĵon por siaj infanoj.


Oloze vaze tujila vakwavo vamwene chiselele mwatuka nakuya. Vahulishile Kasumbi avalevaneko ndongo mangana vatungise mavava avo navakhiko. Kakandende kaha kukasumuka mwilu munazale natujila vali nakutuka.

Sed la aliaj birdoj vidis Aglon flugi for. Ili petis Kokinon prunti al ili la kudrilon por fari flugilojn ankaŭ por ili mem. Baldaŭ birdoj flugis ĉie supre en la ĉielo.


Omu kajila wakukumishila ahilwishile ize ndongo yakulevana, Kasumbi kapwilehoko. Shikaho vana venyi vambachile ize ndongo nakuputuka kuyihemesa. Omu vazeyele kuhema nayo vayisezele muusekeseke.

Kiam la lasta birdo redonis la pruntitan kudrilon, Kokino ne estis tie. Do ŝiaj infanoj prenis la kudrilon kaj ekludis kun ĝi. Kiam ili laciĝis pri la ludo, ili lasis la kudrilon en la sablo.


Halikumbi lize kuchingoloshi, Chiselele ahilukile. Ahulishile ndongo mangana atungise mangona asekenyene haungeji wenyi. Kasumbi atondele hachisweko. Atondele muchisambwe. Atondele muweluka. Oloze ize ndongo kayiwanyineko.

Poste tiun posttagmezon, Aglo revenis. Ŝi petis la kudrilon por ripari iujn plumojn kiuj malfiksiĝis sur ŝia vojaĝo. Kokino rigardis la ŝrankon. Ŝi rigardis en la kuirejon. Ŝi rigardis en la korton. Sed la kudrilo troviĝis nenie.


Kasumbi alambililile Chiselele, “Nguhaneko likumbi limwe.” Atwalilileho ngwenyi, “Kaha nauliwahisa livava nakutuka nakuya nakutonda vyakulya cheka.” Chiselele ahanjikile ngwenyi, “Likumbi limwe kaha, nge nauhona kuyiwana ize ndongo, kaha naunguhanaho mwanove umwe kupwa fweto.”

“Nur donu al mi tagon,” Kokino petegis Aglon. “Tiam vi povos ripari vian flugilon kaj flugi por akiri manĝaĵon denove.” “Nur unu tagon pli,” diris Aglo. “Se vi ne trovos la kudrilon, vi devos doni al mi unu el viaj idoj kiel pagon.”


Omu Chiselele ejile likumbi lyacheleko, awanyine Kasumbi ali nakusanda muusekeseke, oloze ndongo yauchi. Shikaho chiselele atukilile hamavu washi nakukwataho kamwana kamwe. Akambachile nakuya nako. Hayamyaka kufuma haze, nge chiselele mwasoloka, mwawana Kasumbi ali nakusanda muusekeseke kutonda ize ndongo.

Kiam Aglo venis la venontan tagon, ŝi trovis Kokinon skrapantan en la sablo, sed neniu kudrilo. Do Aglo flugis tre rapide kaj kaptis unu el la idoj. Ŝi forportis ĝin. Ĉiam post tiam, kiam ajn Aglo aperas, ŝi trovas Kokinon skrapantan en la sablo por la kudrilo.


Chosena Kasumbi mwamona muvwimbimbi walivava lya Chiselele nauholokela hamavu, Kasumbi mwejivisa vana venyi, “Fumenu muweluka mutoma.” Kaha vana veji kukumbulula ngwavo, “Katwahulamako. Natuchina.”

Kiam la ombro de la flugilo de Aglo falas sur la kampo, Kokino avertas siajn idojn. “Eliru el la nuda kaj seka tereno.” Kaj ili respondas, “Ni ne estas malsaĝuloj. Ni kuros.”


Verkita de: Ann Nduku
Ilustrita de: Wiehan de Jager
Tradukita de: Masho Kaloza
Lingvo: luvalea
Nivelo: 3-a nivelo
Fonto: Hen and Eagle el la Afrika Rakontolibro
Krea Komunaĵo Permesilo
Ĉi tiu verko estas disponebla laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite 3.0 Tutmonda.
Opcioj
Reiri al la rakontolisto Elŝuti PDF-on