Likumbi limwe, mbwanda apwile nakutambuka kungenge yakalwiji.
Iun tagon Kuniklo marŝis laŭ la riverbordo.
Nguvu nayikhiye apwile kuze, nakupasala nakulya tumwila twaushindeshinde.
Hipo ankaŭ estis tie, kie li promenis kaj manĝis iom da bongusta verda herbo.
Nguvu kamwene nge mbwanda kwapwile kuzeko shikaho amulyachile hachipundo. Mbwanda aputukile kutetemuka, “Ove Nguvu! Kawamweneko ngwove unangulyate hachipundo?”
Hipo ne vidis ke Kuniklo estis tie kaj ŝi senintence paŝis sur la piedo de Kuniklo. Kuniklo ekkriis al Hipo, “Vi, Hipaĉo! Ĉu vi ne vidis ke vi paŝas sur mia piedo?”
Nguvu alikonekelele kuli Mbwanda, “Ngukonekeleko. Kangwakumonangako. Ngukonekeleko ove mukwetu!” Oloze Mbwanda kamvwilileko shikaho amutambakanyine Nguvu, “Wachilingilangamo kaha! Likumbi limwe, naukachimona! Naukafweta!”
Hipo pardonpetis al Kuniklo, “Mi tre bedaŭras. Mi ne vidis vin. Mi petas vian pardonon!” Sed Kuniklo ne volis aŭskulti kaj li kriis al Hipo, “Vi faris tion intence! Iutage vi vidos! Vi pagos!”
Mbwanda ayile nakuwana kakahya nakwamba ngwenyi, “Yako, umwoche Nguvu omu mwafuma mumeya nakutonda kulya mwila. Angulyatanga!” Kakahya akumbulwile ngwenyi, “Ukalu wauchi, Mbwanda, sepa lyami. Nangulinga nge omu unangulweze.”
Kuniklo iris trovi Fajron kaj diris, “Iru kaj bruligu Hipon, kiam ŝi elvenis de la akvo por manĝi herbon. Ŝi paŝis sur min!” Fajro respondis, “Neniu problemo, Kuniklo, mia amiko. Mi laŭ via demando faros.”
Lwola lwekha, Nguvu apwile nakulya mwila kwakusuku nakalwiji omu evwile, “Epu-u!” milangi yakahya inepuka. Milangi yaputukile kwocha ungona wa Nguvu.
Poste Hipo estis manĝante herbon malproksime de la rivero, kiam, “Vus!” Fajro ekflamiĝis. La flamoj ekbruligis la hararon de Hipo.
Nguvu aputukile kulila nakuthuchila kumeya. Ungona wosena wawemene nakakahya. Nguvu atwalilileho kulila, “Ungona wami unaweme nakakahya! Ungona wami wosena unayi! Ungona wami wamwaza ngachize!”
Hipo ekploris kaj kuris al la akvo. Ŝia hararo tute forbrulis per la fajro. Hipo senĉese kriis, “Mia hararo forbrulis en la fajro! Mia hararo estas forbrulinta! Mia bela hararo!”
Mbwanda awahililile hakuwema chaungona wa Nguvu. Nakulelo lino ngana, hawoma wakakahya, Nguvu kaya kwakusuku nameyako.
Kuniklo ĝojis ke la hararo de Hipo estis forbrulinta. Kaj ĝis nun, pro timo de fajro, la hipopotamoj neniam iras malproksime de la akvo.
Basilio Gimo, David Ker
Carol Liddiment
Masho Kaloza
luvalea
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
