Ŝia preferata horo de la tago estis tuj post la sunsubiro. Kiam la mallumo estis tro por vidi la plantojn, Wangari sciis ke venis la horo por hejmeniri. Ŝi sekvis the vojetojn tra la kampoj, trapasanta riverojn survoje.
Wangari estis lerta infano kaj atendis senpacience studi lerneje. Sed ŝia patrino kaj patro volis ke ŝi restu hejmen por helpi ilin. Kiam ŝi estis sepjaraĝa, ŝia pli aĝa frato persvadis iliajn gepatrojn permesi ŝin eniri la lernejon.
Azangile kutanga! Wangari alilongesele vyavivulu mumikanda atangilenga. Hakulinga kanawa mushikola vamusanyikile kuya nakutangila ku United States of America. Wangari awahililile chikuma! Atondele kwijiva vyavivulu vyamukaye.
Ŝi ŝatis lerni! Wangari lernis pli kaj pli de ĉiu libro legita. Ŝi faris tiom bone lerneje ke ŝi estis invitita studi en Usono. Wangari estis ekcitita! Ŝi volis scii pli pri la mondo.
Ku Yunivesiti ya America Wangari alilongesele vyuma vyavihya vyavivulu. Alinangwile vyamihako nomu yeji kukolanga. Kaha anukile mujila akolelele: kuhema ngunja navayaya jenyi mumuvule wamitondo mumisenge yamwaza yamu Kenya.
En la Usona universitato Wanari lernis multajn novajn aferojn. Ŝi studis plantojn kaj kiel ili kreskas. Kaj ŝi memoris kiel ŝi kreskis: ludanta kun ŝiaj fratoj en la ombro de la arboj en la belaj Kenjaj arbaroj.
Ju pli ŝi lernis, des pli ŝi konstatis ke ŝi amis la homojn de Kenjo. Ŝi volis ke ili estu feliĉaj kaj liberaj. Ju pli ŝi lernis, des pli ŝi memoris sian Afrikan hejmon.
Omu amanyishile kutanga chenyi, ahilukile ku Kenya. Oloze lifuchi lyenyi lyalumukile. Mawande amanene atanjile lifuchi lyosena. Maphwevo kavapwile najikhunyi jakuwikisa kahya kakutelekelahoko. Vathu vapwilenga vakuyanda kaha vana vapwilenga nazala.
Kiam ŝi finis siajn studojn, ŝi revenis al Kenjo. Sed ŝia lando ŝanĝiĝis. Grandegaj bienoj etendis tra la lando. Hominoj ne havis lignon por fari kuirfajrojn. La homoj estis malriĉaj kaj la infanoj malsatis.
Wangari sciis kion fari. Ŝi instruis la hominojn kiel kreskigi arbojn de semoj. La inoj vendis la arbojn kaj uzis la monon por prizorgi siajn familiojn. La hominoj estis tre feliĉaj. Wangari helpis ilin senti potenca kaj forta.
Hakuhita chalwola, mitondo yakolele nakupwa misenge, tulwiji twaputukile kuhitangana cheka. Mujimbu wa Wangari watanjile Africa yosena. Lelo, makhombakaji amitondo anasoko kufuma kujimbuto ja Wangari.
Dum tempo pasis, novaj arboj kreskis arbaren, kaj la riveroj reekfluis. La mesaĝo de Wangari disvastiĝis tra Afriko. Hodiaŭ, milionoj da arboj kreskis de la semoj de Wangari.
Wangari laboris diligente. Homoj ĉirkaŭ la mondo rimarkis, kaj donis al ŝi faman premion. Ĝi estas nomita la Pac-Premio de Nobel, kaj ŝi estis la unuan Afrikan hominon iam ricevi ĝin.
Wangari afwile mu mwaka wa 2011, oloze tweji kumushinganyekanga lwola lwosena natumona mutondo wamwaza.
Wangari mortis en 2011, sed ni povas pensi pri ŝi ĉiufoje ke ni vidas belan arbon.
Nicola Rijsdijk
Maya Marshak
Masho Kaloza
luvalea
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
