Yo ki Palisa. Lebizo la hae litalusa “mapalisa” mwa Silozi.
Jen Khalai. Ŝi havas sep jarojn. Ŝia nomo signifas “la bonulo” en ŝia lingvo, la lubukusa.
Kakusasana Palisa ubulelisa kota ya olenji. “Kota tuwe nikupa kuli unife ma olenji amañata.”
Khalai vekiĝas kaj parolas al la oranĝujo. “Oranĝujo, mi petas, kresku granda kaj donu al ni multe da maturaj oranĝoj.”
Palisa aya kwa sikolo. Mwa nzila abulela kwa bucwani, “Nikupa kuli uhuli ka butala hape usike uaoma.”
Khalai piediras al la lernejo. Survoje ŝi parolas al la herbo. “Herbo, mi petas, kresku verda kaj ne sekiĝu.”
Palisa afita mwala mapalisa amwa mushitu. “Mina mapalisa, ni itumela kumina kamibala yeminde-nde-nde.”
Khalai preterpasas sovaĝajn florojn. Floroj, mi petas, daŭre floru, tiel ke mi povos meti vin en mian hararon.
Ali kwa sikolo, Palisa abulela kwa kakotana ali, “Kota tuwe uhule nimitahi yemituna kuli lunobalelanga mwa muluti wahao.”
En la lernejo Khalai parolas al la arbo en la centro de la korto. “Arbo, mi petas, kreskigu grandajn branĉojn, tiel ke ni povas legi sub via ombro.”
Ali kwa sikoli Palisa abulela kwa kakotana ali.
Khalai parolas al la arbedo, kiu ĉirkaŭas ŝian lernejon. “Mi petas, kresku forta kaj haltigu la malbonulojn enveni.”
Palisa akutela kwa hae, apotela kota la olenji.
Kiam Khalai revenas hejmen de la lernejo, ŝi vizitas la oranĝujon. “Ĉu viaj oranĝoj jam estas maturaj?” demandas Khalai.
“Ma olenji yasali butala”, aikomokela Palisa. “Nikataha kamuso kakusasana mwendi nikatofumana ma olenji abuzwize!”
“La oranĝoj estas ankoraŭ verdaj,” Khalai suspiras. “Mi morgaŭ revidos vin, oranĝujo,” Khalai diras. “Eble tiam vi havos maturan oranĝon por mi!”
Ursula Nafula
Jesse Pietersen
Lusaka Teachers
loza
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
