Reiri al la rakontolisto
Koto
Puno
Adelheid Marie Bwire
Melany Pietersen
Christabel Songiso, Akombelwa Muyangana
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
Lizazi leliñwi, boma nebangile litolwana zeñata.
Iun tagon panjo aĉetis multe da fruktoj.
“Lukaca lili litolwana?” lwabuza. “Lukaca litolwana kacenu busihu,” boma babulela.
“Kiam ni povas manĝi la fruktojn?” ni demandas. “Ni manĝos la fruktojn ĉi-vespere,” diras panjo.
Munyanaka Rahim utimana hahulu, ulikanga kuca litolwana kaufela mi ulicanga kabuñata.
Mia frato Rahim estas avida. Li gustumas ĉiujn fruktojn. Li manĝas multe da fruktoj.
“Hamubone zaezize Rahim!” munyenaka wa mushimani ahuwa. “Rahim autwi mi witata hahulu,” nabulela.
“Rigardu, kion faris Rahim!” mia frateto ekkriis. “Rahim petolemas kaj egoistas,” diras mi.
Boma bamunyemezi Rahim.
Panjo koleras kontraŭ Rahim.
Niluna lumunyemezi Rahim kono yena haikutwi maswabi.
Ni ankaŭ koleras kontraŭ Rahim. Sed Rahim ne bedaŭras.
“Kana amuna kumufa koto Rahim?” munyenaa luna wa mushimani abuza.
“Ĉu vi ne punos Rahim?” demandas mia frateto.
“Rahim, onafa ukainyaza.” Bo ma ba mufa mamela.
“Rahim, vi baldaŭ bedaŭros,” avertas panjo.
Rahim akala kuikutwa kukula.
Rahim eksentas sin malbona.
“Mwa mba yaka kuutwa bumaswe,” Rahim ashobota.
“Mia ventro doloras,” flustras Rahim.
Bo ma nebazibile kuli ze likaezahala. Litolwana lifa koto Rahim.
Panjo sciis ke tio okazos. La fruktoj punas Rahim!
Kasamulaho, Rahim ainyaza kuluna. “Hanina kutimana hahulu hape nikamuta,” asepisa. Kaufelaluna lwa mukolwa.
Poste Rahim petas pardonon al ni. “Mi neniam plu tiel avidos,” li promesas. Kaj ni ĉiuj kredas lin.
Verkita de: Adelheid Marie Bwire
Ilustrita de: Melany Pietersen
Tradukita de: Christabel Songiso, Akombelwa Muyangana
loza (Zambio)
2-a nivelo
