Koko kaj Milpiedulo estis amikoj. Sed ili ĉiam konkuris unu kontraŭ la alia. Iun tagon ili decidis ludi futbalon por vidi, kiu estis la pli bona ludanto.
Baya kwa libapalelo lambola ya mahutu ni kuyokala papali yabona. Kuhu neinani bubebe kono Likondondo nelinani bubebe bobufitisisa. Kuhu ya lahela mbola kwahule kono Likondondo lalahela mbola kwahule luli mane kufitelela kuhu. Kuhu yakala kuishonda.
Ili iris al la ludkampo kaj ekludis. Koko estis rapida, sed Milpiedulo estis pli rapida. Koko piedbatis malproksimen, sed Milpiedulo piedbatis pli malproksimen. Koko eksentis sin malkontenta.
Balumelelana kulaha mbola yakunwisa ili fapataa muswali wa mbola mwa linwisezo. Kakukala, Likondondo laba muswali wa mbola. Kuhu yanwisa feela mbola iliñwi. Mi yafita nako ya kuli Kuhu ibukeleze mwa linwisezo la mbola.
Ili decidis ludi punŝoton. Unue, Milpiedulo estis la golulo. Koko gajnis nur unu golon. Tiam estis la vico de Koko gardi la golejon.
Likondondo la laha mbola ni kunwisa. Likondondo lanyunya mbola ni kunwisa. Likondondo nelilengile mbola ka toho ni kunwisa. Likondondo nelinwisize limbola zeketalizoho.
Milpiedulo piedbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo piedbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo kapbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo gajnis kvin golojn.
Kuhu neifilikanile hahulu kakunwisiwa. Neeli muluzi ya maswe luli. Likondondo lakala kuseha kabakala litongoko za kuhu.
Koko koleregis, ĉar ŝi perdis la ludon. Ŝi estis tre malbona perdanto. Milpiedulo ekridis, ĉar lia amiko faris tiom da bruo pri tio.
Kuhu yafilikana hahulu mi yakwaulula mulomo wayona nikumiza Likondondo.
Koko tiel koleris ke ŝi larĝe malfermis la bekon kaj forglutis la milpiedulon.
Kuhu aneikuta kwandu yakopana ni mahe Likondondo. Bo mahe Likondondo babuza, “Kuli uboni mwanake?” Kuhu neisika bulela sesiñwi. Mahe Likondondo aikalelwa.
Dum Koko marŝis hejmen, ŝi renkontis Milpiedul-patrinon. Milpiedul-patrino demandis, “Ĉu vi vidis mian infanon?” Koko nenion diris. Milpiedul-patrino maltrankviliĝis.
Tiam Milpiedul-patrino aŭdis voĉeton. “Helpu min, panjo!” kriis la voĉo. Milpiedul-patrino ĉirkaŭrigardis kaj aŭskultis atente. La voĉo venis el ene de la koko.
Mahe Likondondo ahuwa, “Belekisa maata ahao aipitezi mwanake!” Makondondo akona kupanga muunkoo maswe ni kusa tabusa. Mi Kuhu yakala kuikutwa kukula.
Milpiedul-patrino ekkriis, “Uzu vian specialan povon, mia infano!” La milpieduloj povas fari malbonan odoron kaj malbonan guston. Koko eksentis sin malsana.
Kuhu yatokola. Yamiza ni kushelula. Yaitimula ni kuhotaula kabakala munyembu wa Likondondo leneimizize.
Koko ruktis. Tiam ŝi glutis kaj kraĉis. Tiam ŝi ternis kaj tusis. Kaj tusis. La milpiedulo estis naŭzega!
Kuhu yahotaula kufitela ikwa Likondondo lene imizize. Mahe Likondondo ni mwana hae ba hohobela kwa kota kuyoipata.
Koko tusis, ĝis ŝi eltusigis la milpiedulon kiu estis en ŝia stomako. Milpiedul-patrino kaj ŝia infano suprenrampis sur arbo kaj kaŝis sin.
Kuzwelela fona foo, likuhu ni likondondo baba lila.
Ekde tiam la kokoj kaj la milpieduloj estis malamikoj.