Reiri al la rakontolisto
Lizazi leliñwi, boma nebangile miselo yemiñata.
Iun tagon panjo aĉetis multe da fruktoj.
“Lukaca lili miselo?” lwabuza. “Lukaca miselo kacenu busihu,” boma babulela.
“Kiam ni povas manĝi la fruktojn?” ni demandas. “Ni manĝos la fruktojn ĉi-vespere,” diras panjo.
Munyanaka Rahimi utimana hahulu, ulikanga miselo kaufela mi uicanga kabuñata.
Mia frato Rahim estas avida. Li gustumas ĉiujn fruktojn. Li manĝas multe da fruktoj.
“Bona zaezize Rahimi!” munyenaka ahuwa. “Rahimi hafi mi waitata,” nabulela.
“Rigardu, kion faris Rahim!” mia frateto ekkriis. “Rahim petolemas kaj egoistas,” diras mi.
Boma banyemezi Rahimi.
Panjo koleras kontraŭ Rahim.
Niluna lumunyemezi Rahimi kono yena haikutwi maswabi.
Ni ankaŭ koleras kontraŭ Rahim. Sed Rahim ne bedaŭras.
“Kana hamuna kumufa koto Rahimi?” munyenaa luna abuza.
“Ĉu vi ne punos Rahim?” demandas mia frateto.
“Rahimi, onafa ukainyaza.” Boma ba mufa mamela.
“Rahim, vi baldaŭ bedaŭros,” avertas panjo.
Rahimi akala kuikutwa kukula.
Rahim eksentas sin malbona.
“Mba yaka ibutuku,” Rahimi ashobota.
“Mia ventro doloras,” flustras Rahim.
Boma nebaziba kuli se sikaezahala. Miselo ifa koto ku Rahimi.
Panjo sciis ke tio okazos. La fruktoj punas Rahim!
Kasamulaho, Rahimi ainyaza kuluna. “Hanina kutimana hahulu hape nikamuta,” asepisa. Kaufela luna lwa mukolwa.
Poste Rahim petas pardonon al ni. “Mi neniam plu tiel avidos,” li promesas. Kaj ni ĉiuj kredas lin.
Verkita de: Adelheid Marie Bwire
Ilustrita de: Melany Pietersen
Tradukita de: Christabel Songiso, Akombelwa Muyangana