Nekunani lubasi lone lupila ka tabo.
Iam estis feliĉa familio.
Basamba kuba balwane. Nebatusanga bashemi babona kwandu ni kwa masimu.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Kono nebasika lumelelwa kuya fakaufi ni mulilo.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Kakuli neba pangilwe fa bulota nebanani kubeleka misebezi yabona kaufela busihu.
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Kono yomuñwi kwa bashimani na nyolezwi kuya mwa lizazi.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Zazi leliñwi nyolelo neitoba yetuna hahulu. Balikani bahae bamufa mamela…
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Kono nesekuliyehilwe! Ashengunukela mwa lizazi lene lilenga.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Bana ba bulota nebaswabile hahulu kubona muhabo inge ashengunuka.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Kono baba ni mulelo. Babupa nyunywani fa sikoto sa bulota bone bushengunukile.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Baisa munyena abona wa nyunywani fa lilundu leli pahami.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Lizazi halipazula, afufa inge aopela mwa liseli la kakusasani.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.