Odongo ni Apiyo nebapila hamoho ni bondataa bona mwa tolopo. Kabaka la kuziba kuli nebaswanela kuyopumula ni kukwabona, balibelela nako yapumulo kuli ifite. Bokukwaa bona nebapila mwamunzi oli kwatuko a lisa lelituna mone kuyambiwa litapi.
Odongo kaj Apiyo loĝis en la urbo kun sia patro. Ili antaŭĝojis la ferioperiodon. Ne nur pro la lernejo estis fermita, sed pro ili vizitis sian avinon. Ŝi loĝis en fiŝkaptista vilaĝo proksime al granda lago.
Odongo ni Apiyo nebatabile haifita nako yakupumula kakuli nebaswanela kuya kubo kukwaa bona hape. Lizazi lisikafita kale, baitukiseza musipili omutelele ka kulonga libyana zabona mwamikotana. Bapalelwa kulobala kapa kunopa buloko busihu bo mi baambola kaza musipili wabona wa kwa pumulo.
Odongo kaj Apiyo estis ekscititaj, ĉar venis la tempo viziti sian avinon denove. La antaŭan nokton ili pakis siajn sakojn kaj pretiĝis por la longa vojaĝo al ŝia vilaĝo. Ili ne povis dormi kaj parolis la tutan nokton pri la ferio.
Kakusasani lizazi lelitama bakala musipili wabona ka kuitusisa mota yabo ndatabona. Bafita mwa malundu, mwahalaa lifolofolo ni mwa masimu mokucezwi licalo za tii. Nebasweli kubala limota zenelibafitelela nikushelana nibona mwa mukwakwa ni kuopela lipina inge baliba kubo kukwaa bona.
Frue la sekvan matenon, ili foriris vilaĝen en la aŭto de sia patro. Ili veturis preter montoj, sovaĝaj bestoj kaj teplantejoj. Ili kalkulis aŭtojn kaj kantis kantojn.
Hasekufitile nakonyana, banana bakatala mi balobala.
Post iom da tempo, la infanoj laciĝis kaj ekdormiĝis.
Bo ndataa bona babazusa boOdongo ni Apiyo hasebafitile mwahae yabo kukwaa bona. Nebafumani bokukwaa bona boNyar-Kanyada inge baipumulisa fa museme mwatasa kota. Libizo le la Nyar-Kanyada mwamushobo wa siLuo litalusa kuli, “mwana wa musali wabatu bakwa Kanyada”. Neli mucembele yanasa ikutwa nikutiya hape nibunde.
Patro vekis Odongon kaj Apijon dum ili alvenis en la vilaĝon. Ili trovis Nyar-Kanyada, sian avinon, ripozantan sur mato sub arbo. Nyar-Kanyada en Luo, signifas ‘filino de la popolo de Kanyada’. Ŝi estis forta kaj bela virino.
Nyar-Kanyanda a amuhelala baeñii bahae nikukala kulumelisana ni kubina inge apotoloha mwa ndu ni kuopela katabo. Baikulu bahae Nyar-Kanyada bataba hahulu nikumutambeka limpo zahae zezwelela kwa tolopo inze banyakalile. “Kakukala amukwaulule mpo yezwa kuna,” abulela Odongo. “Batili, amukale yaka pili,” abulela Apiyo.
Nyar-Kanyada bonvenigis ilin en la domon kaj dancis ĉirkaŭ la ĉambro kantante kun ĝojo. Ŝiaj genepoj ĝojis doni al ŝi la donacojn, kiujn ili alportis de la urbo. “Unue malfermu mian donacon,” diris Odongo. “Ne, mia donaco unue!” diris Apiyo.
Bo kukwaa bona hasebafelize kukwaulula limpo zabona, bafuyola baikulyabo ka sizo.
Post kiam ŝi malfermis la donacojn, Nyar-Kanyada benis siajn nepojn laŭ tradicia maniero.
Habafeza zeo Odongo ni Apiyo bazwela fande nikukala kumatisa lipulumuki ni linyunywani.
Tiam Odongo kaj Apiyo iris eksteren. Ili postkuris papiliojn kaj birdojn.
Bapahama kwa likota hape nikuhasanya mezi mwa lisa.
Ili grimpis arbojn kaj plaŭdis en la akvon de la lago.
Haselilikezi lizazi bakutela kwa hae kuli bayoca mulalelo. Basikafeza kale kuca bakala kuozela!
Je mallumo, ili revenis al la domo por vespermanĝi. Antaŭ ol ili povis finmanĝi, ili endormiĝis!
Lizazi lelitatama, bondataa bona basiya banana kubo kukwaa bona boNyar-Kanyada.
La sekvan tagon, la patro de la infanoj veturis reen al la urbo lasante ilin kun Nyar-Kanyada.
Odongo ni Apiyo batusa bokukwaa bona kwamisebezi yamwandu. Babakela mezi nikulwalela likota. Neba nopanga mai alikuhu nikuyonga muloho wamwa simu.
Odongo kaj Apiyo helpis sian avinon pri hejmaj taskoj. Ili alportis akvon kaj brullignon. Ili kolektis ovojn de la kokinoj kaj plukis legomfoliojn el la ĝardeno.
Nyar-Kanyada aluta baikulu bahae mwakusokela buhobe bwakucisa ni mulo. Nimwakutatehela buloto bwakucisa nilitapi za kubesa.
Nyar-Kanyada instruis siajn genepojn fari molan ugali por manĝi kun stufaĵo. Ŝi montris al ili kiel fari kokosan rizon por manĝi kun rostitaj fiŝoj.
Lizazi leliñwi, Odongo aisa likomu zabo kukwaa hae kwa kufula. Zakena mwasimu ya muuna yabapani nibo kukwaa bona. Mulimi yo anyemela Odongo. Amusabisa kuli likomu ze ukalikwalela mwamulaka wahae kabakala kuli licile licalo zahae. Kuzwa lizazi leo, Odongo akala kumamelanga likomu haya kwakulisa.
Unun matenon, Odongo prenis la bovinojn de sia avino por paŝti. Ili kuris sur la bienon de najbaro. La kamparano koleris kontraŭ Odongo. Li minacis posedi la bovinojn pro manĝado de siajn rikoltojn. Post tiu tago, la knabo certigis, ke la bovinoj ne faris problemojn denove.
Lizazi leliñwi banana baya kwa musika hamoho ni Nyar-Kanyada. Bokukwaa bona nebanani sintolo monebalekiseza muloho, swikili ni milola. Apiyo natabela kubulelela batu liteko zalika zemwasintolo. Odongo yena nalongelanga batu benabaleka lika.
En alia tago, la infanoj iris al la bazaro kun Nyar-Kanyada. Ŝi havis budon por vendi legomojn, sukeron kaj sapon. Apiyo ŝatis diri al klientoj la prezon de varoj. Odongo pakus tion, kion aĉetis la klientoj.
Je la fino de la tago ili kune trinkis chai-teon. Ili helpis avinon kalkuli la monon, kiun ŝi gajnis.
Kono kanakonyana mazazi apumulo afeela mi nebanani nikukutela kwa tolopo. BoNyar-Kanyada bafa mpo ya komoki ku Odongo, Apiyo yena bamufa sweta. Kukwaa bona abalongela niza kucela mwa nzila.
Sed tro baldaŭ finiĝis la ferioj kaj la infanoj devis reiri al la urbo. Nyar-Kanyada donis al Odongo ĉapon kaj al Apiyo puloveron. Ŝi pakis manĝaĵojn por ilia vojaĝo.
Bo ndataa bona habatobanga, banana nebasalati kukutela kwa tolopo. Bakupa bokukwaa bona kuli bafunduke nibona kuya kwa tolopo. Bamenya ni kuli, “Nihulile hahulu kupila mwabukuwa hanikoni. Nikana ni milibelela kufitela mukatopota hape mwapumulo yetaha.”
Kiam ilia patro venis por venigi ilin, ili ne volis foriri. La infanoj petegis Nyar-Kanyadan, ke li iru kun ili al la urbo. Ŝi ridetis kaj diris: “Mi estas tro maljuna por la urbo. Mi atendos, ke vi revenu al mia vilaĝo.”
Odongo ni Apiyo bakumatela bokukwaa bona niku batubeta nikubalaeza.
Odongo kaj Apiyo ambaŭ brakumis ŝin forte kaj adiaŭis.
Hanebafitile kwasikolo, Odongo ni Apiyo bakandekela balikani babona za bupilo bwa kwahae. Babañwi banana banahana kuli bupilo bwamwa tolopo kibobunde kufita bwa mwahae. Babañwi banahana kuli bupilo bwamwa hae bwafita bwa mwa tolopo. Kono zetabisa kikuli kaufela bona balumela kuli Odongo ni Apiyo nebanani bokukwabona babamakaza.
Kiam Odongo kaj Apiyo reiris al la lernejo, ili rakontis al siaj amikoj pri la vivo en la vilaĝo. Iuj infanoj sentis, ke la vivo en la urbo estas bona. Aliaj opiniis, ke la vilaĝo estas pli bona. Sed ĉefe ĉiuj konsentis, ke Odongo kaj Apiyo havas mirindan avinon!
Violet Otieno
Catherine Groenewald
Limbali Muyendekwa
loza (Namibio)
4-a nivelo
