Neli mwanana wa musizani yana kalile kubona sika sene silundumani fa kabaka nyana.
Estis knabineto kiu unue vidis la misteran formon en la malproksimo.
Sibupeho seo anesiya sisutelela fakaufi, abona kuli neli musali yana itwezi ni mba yetuna.
Kiam la formo proksimiĝis, ŝi vidis ke ĝi estas tre graveda virino.
Kuswaba kono kabundume, musizani sa sutelela kwa tuko ya musali yo. “Luswanela kuina niyena,” batu bakasizani ba atula. “Luka bababalela ni mwanaa bona.”
Sinĝena sed kuraĝa, la knabineto proksimiĝis al la virino. “Ni devas teni ŝin kun ni,” la popolo de la knabineto decidis. “Ni gardos ŝin kaj ŝian infanon sekure.”
Mwana na sainzi fakaufi. “Kasha!” “Amutise likubo!” “Mezi!” “Kaaaaaaaaaaashaaaaaa!!!”
La infano baldaŭ ekvenis. “Puŝu!” “Alportu kovrilojn!” “Akvo!” “Puuuuuŝŝŝŝŝuuu!!!”
Kono habatobona mbututu, kaufela batulela mwa mulaho ka kukomoka. “Mbongolo?!”
Sed kiam ili vidis la infaneton, ĉiuj saltis malantaŭen ŝokite. “Azeno?!”
Kaufela bona bakala kuhananisana. “Nelubulezi kuli lukababalela bomahe ni mwana, mi zeo kona zelukaeza,” baba bulelela. “Kono bakalutiseza bumai!” babañwi babulela.
Ĉiuj ekdisputis. “Ni diris ke ni gardus la patrinon kaj la infanon sekure, kaj tion ni faros,” diris iuj. “Sed ili alportos al ni malbonŝancon!” diris aliuloj.
Kikafo, musalimuhulu aipumana anosi hape. Sabilaezwa ka zakueza ni mwana yacwalo yo. Abilaezwa ki sakaeza kuyena muñi.
Kaj tiel la virino trovis sin sola denove. Ŝi demandis sin, kion ŝi faru kun tiu stranga infano. Ŝi demandis sin, kion ŝi faru kun si mem.
Kono kwanalule alumela kuli ki mwanahae mi kiyena mahe.
Sed finfine ŝi devis akcepti ke li estas ŝia infano kaj ŝi estas lia patrino.
Cwale, kambe mwanana yo nainelelezi onacwalo kabunyinyani, lika kaufela nelika shutana. Kono mbongolo ya mwana ya hula mane kufita fa kupalelwa kukwana mwamukokoto wa mayona. Mi nihaneilika katata, neisakoni ku ba nimikwa ya mutu. Bomayona hañata ne bakatala ni kufilikana. Fokuñwi neba ibelekisanga misebezi ya lifolofolo.
Nu, se la infano restis same malgranda, ĉio eble okazus alie. Sed la azeninfano grandiĝis kaj grandiĝis, ĝis li ne plu trovis lokon sur la dorso de sia patrino. Kaj kiom ajn li klopodis, li ne povis konduti sin kiel homo. Lia patrino estis ofte laca kaj ĉagrenita. Iufoje ŝi devigis lin fari bestan laboron.
Mifilifili ni bunyemi zahula ku mbongolo. Neisakoni kueza ze ni zale. Neisakoni kuba mo ni mwale. Seitonyema hahulu kueza kuli, zazi leliñwi, yato laha bomayona kubawiseza fafasi.
Konfuzo kaj kolero kreskiĝis en Azeno. Li ne faru ĉi tion kaj li ne faru tion ĉi. Li ne kondutu sin tiel kaj li ne kondutu sin tiel. Li tiel koleriĝis ke iutage li piedbatis sian patrinon al la tero.
Kiam li ĉesis kuri, estis jam nokto, kaj Azeno perdiĝis. “I-a?” li flustris al la mallumo. “I-a?” ĝi resonis al li. Li estis sola. Li buklis sin strikte en pilkoformo kaj eniris profundan kaj maltrankvilan dormadon.
Mbongolo yazuha yatofumana muuna muhulu yanaitalimezi. Yatalimela muuna muhulu yo mwameeto ni kukala kuba ni sepo.
Azeno vekiĝis kaj vidis strangan maljunulon, kiu fikse rigardis lin desupre. Li rigardis en la okulojn de la maljunulo kaj eksentis iom da espero.
Mbongolo yayoina ni baana bahulu, bene bailutile miinelo yeshutana shutana mwa kuipiliseza. Mbongolo yateeleza ni kuituta hamoho ni muuna yo. Nebatusana ni kuseha hamoho.
Azeno restis kun la maljunulo, kiu instruis lin pri multaj diversaj manieroj vivteni sin. Azeno aŭskultis kaj lernis, samkiel la maljunulo. Ili helpis unu la alian, kaj ili kune ridis.
Kakusasani omuñwi, muuna muhulu abulelela Mbongolo kuli imushimbe imupahamise fa halimu a lilundu.
Iun matenon la maljunulo petis Azeno-n porti lin al montopinto.
Fa halimu a lilundu mwa malu balobala. Mbongolo yalola kuli bomayona bakula mi nebaibiza. Mi aito zuha…
Alte inter la nuboj ili dormiĝis. Azeno sonĝis, ke lia patrino malsanas kaj vokis lin. Kaj tiam li vekiĝis…
…malu afela hamoho ni mulikanahae, muuna muhulu.
… la nuboj estis malaperintaj, kune kun lia amiko, la maljunulo.
Azeno trovis sian patrinon, solan kaj funebrantan sian perditan infanon. Ili fikse rigardis unu la alian longtempe. Kaj tiam forte brakumis unu la alian.
Mbongolo ya mwana ni bomayona bahula hamoho mi bafumana linzila zeshutana shutana zakupila hamoho. Hanyinyani hanyinyani, kaufela mabasi amamu abapotolohile akala kuina hande.
La azeninfano kaj lia patrino kreskis kunen kaj trovis multajn manierojn vivi kune. Iom post iom aliaj familioj ekloĝis ĉirkaŭe.
Verkita de: Lindiwe Matshikiza
Ilustrita de: Meghan Judge
Tradukita de: Christabel Songiso, Akombelwa Muyangana
Lindiwe Matshikiza
Meghan Judge
Christabel Songiso, Akombelwa Muyangana
loza (Namibio)
3-a nivelo
