Yo ki Khalai. Unani lilimo ze ketalizoho kazepeli. Libizo la hae litalusa “yomunde” mwapuo ya Lubukusu.
Jen Khalai. Ŝi havas sep jarojn. Ŝia nomo signifas “la bonulo” en ŝia lingvo, la lubukusa.
Kakusasana Khalai hazuha ubulelisa kota ya olenji. “Kota tuwe nikupa kuli uhule mi ulufe maolenji abuzwize amañata.”
Khalai vekiĝas kaj parolas al la oranĝujo. “Oranĝujo, mi petas, kresku granda kaj donu al ni multe da maturaj oranĝoj.”
Khalai uya kwa sikolo. Mwa nzila abulela kwa bucwañi. “Bucwañi nikupa kuli uhule ka butala luli mi usike waoma.”
Khalai piediras al la lernejo. Survoje ŝi parolas al la herbo. “Herbo, mi petas, kresku verda kaj ne sekiĝu.”
Khalai hafita mwahala lipalisa zamwa mushitu. “Mina lipalisa, muzwele pili kubenya kuli nange nimibeye mwa milili yaka.”
Khalai preterpasas sovaĝajn florojn. Floroj, mi petas, daŭre floru, tiel ke mi povos meti vin en mian hararon.
Hali kwasikolo, Khalai abulela kwa kota ye fahala patelo ali, “Kota tuwe uhule ni mitai yemituna kuli lubalelange mwa muluti wahao.”
En la lernejo Khalai parolas al la arbo en la centro de la korto. “Arbo, mi petas, kreskigu grandajn branĉojn, tiel ke ni povas legi sub via ombro.”
Hali kwa sikolo Khalai abulela kwa lukwakwa lwa sikolo. “Uhule utiye hahulu kuli upaleliswe batu babamaswe kutaha mwahali.”
Khalai parolas al la arbedo, kiu ĉirkaŭas ŝian lernejon. “Mi petas, kresku forta kaj haltigu la malbonulojn enveni.”
Khalai akutela kwa hae, apotela kota ya olenji. “Maolenji ahao abuzwize cwale?” Khalai abuza.
Kiam Khalai revenas hejmen de la lernejo, ŝi vizitas la oranĝujon. “Ĉu viaj oranĝoj jam estas maturaj?” demandas Khalai.
“Maolenji asali butala,” Khalai aishumusa. “Nikakubona kamuso wena kota ya olenji,” Khalai abulela. “Mwendi nikatofumana olenji yebuzwize!”
“La oranĝoj estas ankoraŭ verdaj,” Khalai suspiras. “Mi morgaŭ revidos vin, oranĝujo,” Khalai diras. “Eble tiam vi havos maturan oranĝon por mi!”
Ursula Nafula
Jesse Pietersen
Lusaka Teachers
loza (Namibio)
2-a nivelo
